การพัฒนาฐานข้อมูลเพื่อสนับสนุนการขับเคลื่อนจังหวัดกาญจนบุรีสู่การเป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านภาพยนตร์ตามแนวทางองค์การยูเนสโก DEVELOPMENT OF A DATABASE TO SUPPORT THE TRANSFORMATION OF KANCHANABURI PROVINCE INTO A UNESCO CREATIVE CITY OF FILM
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาฐานข้อมูลดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการขับเคลื่อนจังหวัดกาญจนบุรี สู่การเป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านภาพยนตร์ตามแนวทางขององค์การยูเนสโก มุ่งสร้างเครื่องมือสารสนเทศที่รวบรวมและจัดระบบข้อมูลเชิงพื้นที่ วัฒนธรรม และศักยภาพด้านภาพยนตร์ เพื่อใช้ในการวางแผนเชิงนโยบายและยื่นสมัครเข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน โดยเน้นการวิจัยเชิงคุณภาพร่วมกับการออกแบบระบบฐานข้อมูล (Database Design) เก็บข้อมูลจากแบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจากภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาชนจำนวน 100 คน ผลการวิจัยพบว่า จังหวัดกาญจนบุรี มีศักยภาพสูงด้านทุนวัฒนธรรม และสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ แต่ยังขาดโครงสร้างพื้นฐานและการสนับสนุน ด้านนโยบายอย่างเป็นระบบ ฐานข้อมูลที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 หมวดหลัก ได้แก่ 1) สถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ 2) บุคลากรและผู้เชี่ยวชาญด้านภาพยนตร์ 3) ผลงานภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในพื้นที่ และ 4) องค์กรและภาคีเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง โดยมีความเหมาะสมในการใช้งานอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.31 จาก 5.00) ฐานข้อมูลนี้สามารถใช้เป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์ศักยภาพเมือง สนับสนุนการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ และเสริมสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างภาคส่วนต่าง ๆ เพื่อขับเคลื่อนจังหวัดกาญจนบุรีสู่การเป็นเมืองสร้างสรรค์ด้านภาพยนตร์ได้อย่างยั่งยืน
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรวรรณ รุ่งสว่าง. (2560). การวิเคราะห์สถานภาพการเป็นเมืองสร้างสรรค์: กรณีศึกษาชุมชนเมืองขอนแก่น ราชบุรี และบางแสน. วารสารวิจัยและพัฒนา
มหาวิทยาลัยราชภัฏ, 11 (2), 55–68.
ขนิษฐา โชติกวณิชย์. (2563). การศึกษาต้นแบบการพัฒนาเมืองสู่เครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 20 (1), 45–60.
ชนิกานต์ วรรณมาศ. (2564). แนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในระดับพื้นที่: บทเรียนจากเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโก. วารสารศิลปวัฒนธรรมและการ
พัฒนา, 9 (1), 89–102.
ธนพร วงศ์ชูศักดิ์. (2565). การจัดการข้อมูลวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาเมืองสร้างสรรค์ของประเทศไทย. วารสารวัฒนธรรมศึกษา, 3 (2), 25-39.
นิตยา พงษ์ประเสริฐ. (2561). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการขับเคลื่อนเมืองสร้างสรรค์. วารสารนโยบายและการบริหาร, 4 (2), 67-79.
มหาวิทยาลัยศิลปากร. (2566). รายงานสถานภาพเมืองสร้างสรรค์ของยูเนสโกในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย.
Bianchini, F., and Ghilardi, L. (2007). Culture and local development. Paris: OECD Working Papers.
Evans, G. (2009). Creative cities, creative spaces and urban policy. Urban Studies, 46 (5–6), 1003–1040.
Florida, R. (2012). The Rise of the Creative Class – Revisited. New York: Basic Books.
Landry, C. (2000). The Creative City: A Toolkit for Urban Innovators. London: Earthscan.
Montgomery, J. (2016). Cultural quarters as mechanisms for urban regeneration. Planning Practice & Research, 31 (3), 293-307.
UNESCO. (2022). Culture and Creative Industries. Retrieve March 12, 2024, from https://www.unesco.org/en/culture/creative-industries.
UNESCO. (2023). UNESCO Creative Cities Network. Retrieved March 12, 2024, from https://en.unesco.org/ creative-cities/.
World Bank. (2020). Creative Economy Outlook: Trends in International Trade in Creative Industries. Retrieved June 18, 2024, from
