กลยุทธ์การสื่อสารแบรนด์และการสร้างสื่อมัลติมีเดียบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอชาติพันธุ์วิสาหกิจชุมชนช้างป่าห้วยเขย่ง อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี BRAND COMMUNICATIONS STRATEGY AND MULTI-MEDIA CREATION BASED ON THE CREATIVE ECONOMY CONCEPT OF ETHNIC WOVEN CLOTH PRODUCTS, HUAI KHAYENG COMMUNITY ENTERPRISE, THONG PHA PHUM DISTRICT, KANCHANABURI PROVINCE VIA MULTI-PLATFORM
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ คือ 1) ศึกษากลยุทธ์การสื่อสารแบรนด์ผลิตภัณฑ์ผ้าทอชาติพันธุ์ 2) เพื่อศึกษาการสร้างสื่อมัลติมีเดียผลิตภัณฑ์ผ้าทอชาติพันธุ์ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อสื่อโฆษณาและประชาสัมพันธ์ผ้าทอชาติพันธุ์ พื้นที่ในการวิจัย คือ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนช้างป่าห้วยเขย่ง อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เชิงคุณภาพ คือ การสัมภาษณ์เชิงลึก และเครื่องมือเชิงปริมาณ คือ แบบสอบถามสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาด้านกลยุทธ์การสื่อสารแบรนด์กลยุทธ์การตลาดเพื่อความยั่งยืน (Sustainability Marketing) เน้นการใช้วัสดุธรรมชาติและกระบวนการผลิตที่ไม่กระทบต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือและตอบโจทย์ลูกค้าที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อมประกอบด้วย โมเดลกลยุทธ์การสื่อสารแบรนด์ผ้าทอชาติพันธุ์ (E-CULTURE Model) โมเดลนี้ประกอบด้วย 7 องค์ประกอบหลัก สะท้อนผ่านคำว่า E-CULTURE 2) ผลการศึกษาการสร้างสื่อมัลติมีเดีย การผลิตวิดีโอสารคดีสั้น และอินโฟกราฟิก เพื่อแสดงเรื่องราวของชุมชน ขั้นตอนการผลิต และคุณค่าของผ้าทอ และ 3) ผลการศึกษาความพึงพอใจต่อสื่อมัลติมีเดียให้ความสำคัญกับคุณภาพของการนำเสนอ เช่น ความละเอียดของภาพ กราฟิก และการเล่าเรื่องที่สื่อถึงคุณค่าทางวัฒนธรรม ส่วนความพึงพอใจต่อสื่อโฆษณาและประชาสัมพันธ์มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.68 ค่า S.D. = 0.52 อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จินตนา จงมีความสุข. (2565). การสื่อสารเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มผลิตภัณฑ์ผ้าทอท้องถิ่นของชุมชนบ้านนาข่า จังหวัดอุดรธานี.
วารสารนิเทศศาสตร์, 40 (2), 130–145.
นฤดม ต่อเทียนชัย โสภิดา วระนิล วริศึรา กลัมทุกสิ่ง และ ฤดีชนก รุ่งเรืองไมตรี. (2567). พฤติกรรมของผู้บริโภค Generation Y ต่อ
การตัดสินใจซื้ออสินค้าที่ใช้นักแสดงซิีรีส์วายเป็นพรีเซ็นเตอร์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 13 (2), 51-61.
ประชา บ๊อบหนุก. (2566). สัมภาษณ์เกี่ยวกับวิสาหกิจชุมชนห้วยขาแข้ง [ประวัติศาสตร์สังคม เศรษฐกิจ และสภาพวัฒนธรรมของชุมชน
ช้างป่าห้วยขาแข้ง] [สัมภาษณ์].
ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2528). การวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน). (2563). คู่มือแนวทางการพัฒนาแบรนด์ผลิตภัณฑ์หัตถกรรม. กรุงเทพฯ:
SACICT.
สุชาดา น้ำใจดี. (2564). การสื่อสารแบรนด์: ภาพลักษณ์ของผ้าไหมทอมือจากปักธงชัย. วารสารการสื่อสารและการจัดการ, 8 (2), 45–60.
สุนีย์ สินธุเดชะ. (2561). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดของแบรนด์สินค้า OTOP เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม.
วารสารการสื่อสารและการจัดการ นิด้า, 4 (2), 54–66.
สุภางค์ จันทวานิช. (2548). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12.
กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Baker, J. (2023). The art of brand communication. Oxford University Press.
Brown, A. (2021). Creative marketing strategies for small businesses. Sage Publications. Chai district,
Nakhon Ratchasima province. Journal of Community Research, Nakhon Ratchasima Rajabhat University,
(1), 1-14.
Hall, S. (1996). Cultural studies and its theoretical legacies. In D. Held & H. Thompson (Eds.), in the western region of
Thailand. Journal of the Research Association of Thailand, 21 (1), 181-192.
Jeffcoate, J. (1995). E-commerce: The digital marketplace. International Thomson Business.
Katz. E. (Eds.). The uses of mass communications (p. 21). Routledge.
Katz, E., Blummer, G., and Gurevitch, M. (1974). The communication of ideas. Free Press.
_______. (1974). The uses and gratifications approach to mass communication. In J. G. Blumler &
and Economics Review, 12 (1), 189-203.
Kotler, P. (2010). Marketing management (14th ed.). Pearson Education.
Kotler, P., and Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Ogilvy, D. (1983). Ogilvy on advertising (pp. 10-11). Longman.
Panrupp, J., Pholyiem, D., and colleagues. (2017). Developing marketing strategies to enhance participation of the
Phu Nam Ron housewife group, Dan Chang district, Suphanburi province. Journal of Buddhist Social
Sciences and Anthropology, 6 (4), 256-271.
Pichedpan, P. (2020). Book title (1st ed.). Publisher Press.
Schultz, D. E. (2002). Imagination: How the mind creates the future. Free Press. Social Development Plan
(2017-2021). Bangkok. [in Thai].
Vaughan, T. (1993). Interactive multimedia: A guided tour. Thomson Learning.
Wanishbancha, K. (2005). Statistical analysis: Statistics for research (4th ed.). Chulalongkorn.
Wheeler, A. (2009). Designing Brand Identity. New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
Wongmontha, S. (1989). Social science research (1st ed.). Manutham Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
