การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานวิชาหลักและวิธีสอนบาสเกตบอลที่มีผลต่อความรู้ ทักษะและความพึงใจ ของนิสิตพลศึกษา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต DEVELOPMENT OF BLENDED LEARNING MANAGEMENT CORE SUBJECTS AND TEACHING METHODS IN BASKETBALL TO COGNITIVE SKILLS AND SATISFACTION OF THE PHYSICAL EDUCATION STUDENTS IN RATTANA BUNDIT UNIVERSITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานวิชาหลักและวิธีสอนบาสเกตบอล ที่มีผลต่อความรู้ ทักษะและความพึงใจ ของนิสิตพลศึกษา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต 2. เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานวิชาหลักและวิธีสอนบาสเกตบอลที่มีผลต่อความรู้และทักษะ 3. เพื่อศึกษาความพึงพอใจการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานวิชาหลักและวิธีสอนบาสเกตบอลของนิสิตพลศึกษา ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ นิสิต สาขาพลศึกษาชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต จำนวน 55 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบความรู้ แบบทดสอบทักษะ แบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าทดสอบ t-test dependent
ผลการศึกษา พบว่า แผนการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานแผน 1-7 ภาพรวมของผู้เชี่ยวชาญประเมิน โดยรวมอยู่ในระดับมากและมากที่สุด (μ = 3.95, σ = 0.05) ด้านความรู้ พบว่า นิสิตมีความรู้หลังเรียนสูงกว่า ก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ด้านทักษะการรับ-ส่งบาสเกตบอล และทักษะการยิงประตู พบว่า นิสิตมีทักษะหลังเรียนดีกว่าก่อนเรียนทั้ง 2 ทักษะ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และด้านความพึงพอใจ พบว่า นิสิตมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (μ= 4.64, σ = 0.03) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการจัดการเรียนรู้ ด้านเนื้อหา ด้านการวัดและการประเมินผล และด้านสื่อวิดีโอออนไลน์ มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ตามลำดับ
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กุลธิดา ทุ่งคาใน. (2564). การเรียนรู้แบบผสมผสาน Blended Learning ในวิถีNew Normal. วารสารครุศาสตร์สาร, 15 (1), 29 – 43.
กอบบุญ แดงสุวรรณ ชาญชัย ขันติศิริ และ พรเทพ ราชจิทอง. (2564). ผลของการฝึกความแข็งแรงและพลังของกล้ามเนื้อขาด้วยน้ำหนักตัว
ที่มีต่อความสามารถในการรีบาวด์กีฬาบาสเกตบอลของนักกีฬาโรงเรียนสุคนธีรวิทย์จังหวัดนครปฐม. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา
และสันทนาการ, 47 (1), ISSN 0125-2674. 40 – 49.
ชาญ ชมมณฑา. (2565). กติกาบาสเกตบอล (2022). ค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2567, จาก http://www.bsatthai.org.
ธวัชชัย ยอดจันทร์. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานในรายวิชาแชร์บอลที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1.
วารสารราชพฤกษ์ , 21 (3), 77-92.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพ : สุวีริยาสาสน์.
ปรียาดา ทะพิงค์แก. (2564). กระบวนการจัดการเรียนรู้ออนไลน์ 5 steps GOCQF. ค้นเมื่อ สิงหาคม 12, 2567,
จาก https:/inskru.com/idea/-MQ2Yn4XrqsjDF9SIsIH.
พลรบ บุญคงมา. (2562). การสร้างแบบทดสอบทักษะกีฬาบาสเกตบอลสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. กรุงเทพฯ:
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พงศกร นารินทร์. (2556). การพัฒนาสื่อดิจิทัลเพื่อการฝึกอบรม เรื่อง ความรู้พื้นฐานกีฬาเซปักตะกร้อสำหรับนิสิต สาขาพลศึกษา.
วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต, 18 (2), 89-100.
วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2563). หลักสูตรและการจัดการเรียนรู้พลศึกษาฉบับปรับปรุง 2563 (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: ศูนย์ตำรา SCL.
วัชระ เพชรคล้าย. (2566). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานรายวิชากลวิธีการฝึกกีฬาบาสเกตบอลสำหรับนักศึกษาสาขาพลศึกษา
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษาและวิทยาศาสตร์การออกกำลังกาย
มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สุพิตร สมาหิโต. (2549). การสร้างแบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพสำหรับเด็กไทย อายุ 7-18 ปี.
รายงานการวิจัย นนทบุรี: พี.เอส.ปริ้นท์.
สำนักงานวิจัย นวัตกรรม และพันธมิตร. (2564). ประกาศปริญญาราชกิจจานุเบกษา. ค้นเมื่อ สิงหาคม 17, 2565,
จาก https://planning2.mju.ac.th/goverment/planning.
สมนึก ภัททิยธนี. (2565). การวัดผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 13, ฉบับปรับปรุง). กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
Cronbach, L. J. (1974). Essentials of psychological testing (5 ed.). New York : Harper Collins Publishers. (pp.202-204).
