##submission.outdatedVersion##

การจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมศักยภาพของผู้เรียนในวิชาพหุวัฒนธรรมดนตรี

作者

  • ชิษณุพงค์ อินทร์แก้ว คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
  • ประณต มีสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
  • รุ่งเกียรติ สิริวงษ์สุวรรณ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

##plugins.pubIds.doi.readerDisplayName##:

https://doi.org/10.14456/muspaj.2026.4

关键词:

การจัดการเรียนรู้, การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม, พหุวัฒนธรรมดนตรี

摘要

การศึกษาทางการศึกษายุคใหม่ต้องเผชิญกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่เพิ่มขึ้น
อย่างรวดเร็วในบริบทของการศึกษานานาชาติ การจัดการเรียนการสอนวิชาพหุวัฒนธรรม
และการนำแนวคิดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมมาใช้เป็นเครื่องมือสำคัญในการสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ตอบสนองต่อความต้องการของนักศึกษา ในยุคที่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้อย่างง่ายดาย ความรู้ไม่ได้ถูกจำกัดไว้ที่ผู้สอนเพียงอย่างเดียว ผู้สอนจึงไม่ควรใช้ตนเองเป็นศูนย์กลาง
ซึ่งการศึกษาเรียนรู้รูปแบบนี้เรียกว่ากระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม บทความฉบับนี้นำเอาการจัดการเรียนการสอนวิชาพหุวัฒนธรรมแบบกระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม มาเป็นกรณีศึกษาเพื่อแสดงให้เห็นถึงการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมสามารถทำให้ผู้เรียนตระหนัก
ถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรมดนตรี

รายวิชาพหุวัฒนธรรมดนตรีเหมาะสมอย่างยิ่งกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ
โดยเฉพาะในห้องเรียนที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม ผู้เรียนควรมีโอกาสแลกเปลี่ยนประสบการณ์ซึ่งกันและกัน เพื่อสร้างความเข้าใจในความแตกต่างทางวัฒนธรรม
ผู้สอนมีบทบาทในการประยุกต์ใช้ความรู้จากการเรียนรู้ร่วมกันสู่สถานการณ์จริง เพื่อให้ผู้เรียนตระหนักและหลีกเลี่ยงมายาคติทางชาติพันธุ์ โดยเฉพาะเมื่อเผชิญกับวัฒนธรรมดนตรีที่ต่างจากตนเอง จากกิจกรรมในชั้นเรียนพบว่า นักศึกษามีความเข้าใจและเคารพความหลากหลาย
ทางวัฒนธรรมดนตรีมากขึ้น ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากการได้เรียนรู้ร่วมกับเพื่อนที่มีภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

参考

พรทิพย์ วงศ์ไพบูลย์. (2560). การเรียนรู้เชิงรุกและการมีส่วนร่วมของผู้เรียน. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร. 8(2) : 327-336.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2555). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

วรวุธ สุวรรณฤทธิ์ และคณะ. (2547). วิถีไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา. (2551). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถาบันระดับอุดมศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.

C.C. Bonwell, J.A. Eison. (1991). Active Learning: Creating Excitement in the Classroom. ERIC Digest. Washington D.C.: ERIC Clearinghouse on Higher Education.

Kolb, D. A., & Fry, R. (1975). Toward An Applied Theory of Experiential Learning. In Cooper, C. (Ed.), Studies of group process (pp. 33–57). New York: Wiley.

##submission.downloads##

已出版

2026-04-29

##submission.versions##

##submission.howToCite##

อินทร์แก้ว ช., มีสอน ป., & สิริวงษ์สุวรรณ ร. (2026). การจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมศักยภาพของผู้เรียนในวิชาพหุวัฒนธรรมดนตรี. Journal of Music and Performing Arts Khon Kaen University, 8(1), 63–79. https://doi.org/10.14456/muspaj.2026.4

期

栏目

Academic Articles