กีตาร์คลาสสิค: ห้วงแห่งจินตนาการของนักประพันธ์ผ่านเทคนิคการบรรเลงในยุคศตวรรษที่ 20

摘要

กระบวนการสร้างสรรค์บทเพลงที่มีลักษณะการเล่าเรื่องโดยใช้เทคนิคการบรรเลงของเครื่องดนตรีนั้น มีบทบาทสำคัญที่สร้างเนื้อหาสาระของบทเพลงให้มีความเชื่อมโยงกันกับเทคนิคกีตาร์ อันเกิดมาจากกลุ่มนักประพันธ์กีตาร์ได้รับอิทธิพลทางดนตรีตะวันตก และได้รับความนิยมจนถึงปัจจุบัน มีคีตกวีหลายคนได้พูดถึงการนำเทคนิคการบรรเลงมาประสมกับทำนองและจังหวะของบทเพลง บทความนี้นำเสนอให้เห็นถึงสุนทรียะทางเสียงของกีตาร์ที่มีการใช้เทคนิคกีตาร์ในการถ่ายทอดทางด้านอารมณ์ความรู้สึก การถ่ายทอดเรื่องราวของบทเพลง โดยมีองค์ประกอบด้านการใช้เทคนิคกีตาร์ที่หลากหลาย มีการเลียนเสียงเครื่องดนตรี และเสียงธรรมชาติ รวมไปถึงหลักการแนวคิดของนักประพันธ์ที่สร้างจินตนาการ เพื่อนำมาใช้ในงานสร้างสรรค์จนสามารถนำเทคนิคการบรรเลงมาเรียบเรียงบทเพลงให้มีความทันสมัยขึ้น สามารถให้ผู้ฟังได้เข้าถึงบทเพลงมากยิ่งขึ้น ผู้เขียนจึงได้เล็งเห็นความสำคัญของการสร้างมวลเสียงของกีตาร์โดยผ่านเทคนิคการบรรเลง การสร้างสรรค์เทคนิคที่แปลกใหม่ อันให้เกิดความแปลกใหม่ในแวดวงวิชาการสำหรับการประพันธ์เพลงสำหรับกีตาร์คลาสสิค เพื่อเป็นประโยชน์สำหรับนักประพันธ์และงานสร้างสรรค์ต่อไป