การสร้างอัตลักษณ์ผ่านประวัติศาสตร์บอกเล่ารำวงอูรักลาโว้ย เกาะสิเหร่ จังหวัดภูเก็ต
คำสำคัญ:
การสร้างอัตลักษณ์, ประวัติศาสตร์บอกเล่า, รำวงอูรักลาโว้ยบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งนำเสนอประเด็นการสร้างอัตลักษณ์รำวงอูรักลาโว้ยผ่านเรื่องเล่าและประสบการณ์การแสดงรำวงชาวอูรักลาโว้ย เกาะสิเหร่ จังหวัดภูเก็ต โดยใช้กรอบแนวคิดเรื่องประวัติศาสตร์บอกเล่า (Oral History) การศึกษาพบว่า ประวัติพัฒนาการรำวงอูรักลาโว้ยสะท้อนถึงกระบวนการสร้างอัตลักษณ์ที่มีความเกี่ยวข้องกับบริบททางสังคมที่สื่อถึงวิธีคิดของคนในชุมชนในหลายมิติ ประกอบด้วยสาระทางความคิด 10 ประเด็น คือ (1) เงื่อนไขเกี่ยวกับภาษา (2) การประยุกต์ใช้เครื่องดนตรี (3) การสร้างตัวตนรำวงด้วยการตั้งชื่อวงภาษาไทย (4) เลือกสรรเครื่องดนตรี (5) กำหนดกติกาการใช้เครื่องดนตรี (6) การผสมผสานวัฒนธรรม (7) การสืบทอดนางรำวง (8) สร้างธุรกิจการแสดงรำวง (9) นำเข้าเพลงสุนทราภรณ์ (10) กำหนดบรรทัดฐานการรำวงในงานแต่งงาน องค์ประกอบทั้ง 10 ประเด็นสามารถนำมาอธิบายประวัติพัฒนาการรำวงอูรักลาโว้ย โดยแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะรำวงอูรักลาโว้ยแบบดั้งเดิม ระยะก่อตั้งคณะรำวงพรสวรรค์ และคณะรำวงพรสวรรค์ในปัจจุบัน