การเพิ่มรายได้ของชุมชนด้วยความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนในวิสาหกิจเพื่อสังคม: กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่ผักปลอดสารพิษ ตำบลบ้านโต้น อำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้มี 2 ข้อ (1) เพื่อศึกษาความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน ของวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่ผักปลอดสารพิษ ตำบลบ้านโต้น อำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น (2) เพื่อศึกษาผลของความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน ที่มีต่อความสามารถในการเพิ่มรายได้ของวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่ผักปลอดสารพิษ ตำบลบ้านโต้น อำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น
การวิจัยนี้มีลักษณะเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยนำข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 7 คน ได้แก่ ภาครัฐ 1 คน ภาคเอกชน 1 คน สมาชิกกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผักแปลงใหญ่ ตำบลบ้านโต้น อำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น 5 คน ที่เลือกมาแบบเจาะจงข้อมูลที่เก็บได้มาทำการวิเคราะห์โดยอาศัยใช้การวิเคราะห์แก่นสาระ
1) ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนของวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่ผักปลอดสารพิษ ตำบลบ้านโต้น ประกอบด้วย 4 ด้าน ดังนี้ ด้านการตลาด การวางแผนเตรียมความพร้อมจัดหาช่องทางตลาดและการแปรรูปสินค้าด้านการผลิต การจัดอบรมให้ความรู้ตั้งแต่การเพาะปลูกตลอดจนเก็บเกี่ยวผลผลิต ด้านการจัดการ การปฏิบัติงานตามโครงสร้างบทบาทหน้าที่ที่รับผิดชอบ ด้านการเงินและการบัญชี การสนับสนุนเงินทุนเริ่มต้นและทุนสำรองหมุนเวียน การจัดอบรมทำบัญชีรายรับ-รายจ่าย
2) ผลของความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนที่มีต่อความสามารถในการเพิ่มรายได้ของวิสาหกิจชุมชนแปลงใหญ่ผักปลอดสารพิษ ตำบลบ้านโต้น ประกอบด้วย 5 ด้าน ดังนี้ ด้านการจัดการ ได้แก่การเพิ่มปริมาณผลผลิตมากขึ้นจากเดิม 2 เท่า ด้านการตลาด ได้แก่เพิ่มยอดขายมากขึ้น 2 เท่า ด้านการสร้างองค์ความรู้ ได้แก่การเรียนรู้วิธีการลดต้นทุนในการซื้อปุ๋ยราคาสูง การสื่อสารสร้างการรับรู้อย่างยั่งยืน ได้แก่การเพิ่มมูลค่าสินค้าด้วยการสร้างแบรนด์สินค้าผักปลอดสารพิษบ้านโต้น และด้านการบริหารจัดการต้นทุน ได้แก่การพัฒนาต่อยอดขยายพื้นที่ในการเพาะปลูกต่อไป
* นักศึกษาหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น 40002.
ภายใต้การดูแลของ ดร.อจิรภาส์ เพียรขุนทด
Corresponding author: rousseau2475@gmail.com
Article Details
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
ฐายิกา จันทร์เทพ. (2559). การศึกษาผลการดำเนินงานของคณะทำงานการพัฒนาเศรษฐกิจฐานราก และประชารัฐ. การค้นคว้าอิสระหลักสูตร รัฐศาสตรมหาบัณฑิต lบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ) สาขาวิชาบริหารรัฐกิจและกิจการสาธารณะ สำหรับนักบริหารคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรรณภา ฐิติธนานนท์. (2556). รูปแบบการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน หมู่บ้านเครื่องปั้นดินเผา มอญโบราณ เพื่อการพึ่งพาตนเองอย่างยั่งยืน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. ,8(1),67.
วันชัย ศิริชนะ.(2559). เจาะแนวคิดของ โมเดลธุรกิจ ‘Social Enterprise’ ทำอย่างไร ถึงจะประสบผลสำเร็จแบบยั่งยืน. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2563, จาก https://www.marketingoops.com/news/biz-news/singha-park-social-enterprise/
วิภาภรณ์ ชัยรัตน์. (2560). รูปแบบของวิสาหกิจเพื่อสังคมของรัฐบาลกับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศอย่างยั่งยืน. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2563,
จาก http://www.dsdw2016.dsdw.go.th/doc_pr/ndc_2559-2560/wpa_8229.html
สมชัย ศรีนอก และ ชวาล ศิริวัฒน์. (2561). คนจน 4.0 : นวัตกรรมสร้างความจนและแก้ปัญหาความจน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ.,5 (ฉบับพิเศษ),83.
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ.(2555). การร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2563, จาก http://www.ppp.sepo.go.th/contents/4
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ .(2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. [ออนไลน์]. ค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2563, จาก https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422