รูปแบบการจัดการความรู้แบบมีส่วนร่วมสำหรับส้มโอ จังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยดังกล่าวมีวัตถุประสงค์ สองประการคือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาในการประกอบกิจการส้มโอ และการจัดการความรู้ของส้มโอนครปฐม 2) เพื่อสร้างรูปแบบการจัดการความรู้แบบมีส่วนร่วมของ ส้มโอนครปฐม การวิจัยครั้งนี้กลุ่มตัวอย่าง จำแนกเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้ 1) กลุ่มผู้ปลูกส้มโอ ในจังหวัดนครปฐม จำนวน 20 คน 2) กลุ่มผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับส้มโอจังหวัดนครปฐม จำนวน 10 คน สุ่มตัวอย่างด้วยวิธีเจาะจง
ผลการศึกษาพบว่า
สภาพปัญหาของการจัดการความรู้แบบมีส่วนร่วมมีดังนี้ (1) วิธีการปลูกส้มโอได้มาจากการสืบทอดของบรรพบุรุษจากรุ่นสู่รุ่น โดยไม่มีการพัฒนาให้ดีขึ้น (2) การพัฒนาและการเรียนรู้คิดค้นวิธี เป็นแบบการลองผิดลองถูก และ (3) การแลกเปลี่ยนความรู้มีในวงแคบ เฉพาะในหมู่เครือญาติเท่านั้น
แนวทางการสร้างรูปแบบมีดังนี้ (1) ต้องกระจายความรู้ และประสบการณ์ให้เผยแพร่ไปทั้งกลุ่มเกษตรกร และกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย เพื่อผลประโยชน์ที่ยั่งยืนต่อวงการเพาะปลูกส้มโอในจังหวัดนครปฐมต่อไป (2) การกระจายความรู้ต้องแบบแผนในการบันทึกให้เป็นลายลักษณ์ เพื่อปรับเปลี่ยนความรู้ที่ฝังลึกให้กลายเป็นความรู้ที่ชัดแจ้งคืนกลับไปสู่ผู้ที่สนใจให้เป็นความรู้คงอยู่สืบไป
* อาจารย์ประจำหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทั่วไป คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
** งานวิจัยได้รับการสนับสนุนโดย สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
Corresponding author : mbakru1@gmail.com
Article Details
ทัศนะและข้อคิดเห็นของบทความที่ปรากฏในวารสารฉบับนี้เป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2549) สถิติเกี่ยวกับส้มโอ. [ออนไลน์] ค้นเมื่อ 13 สิงหาคม 2557. จาก https://www.agriqua.doae.go.th/plantclinic/Clinic/plant/.../index.html.
นิทัศน์ วิเทศ. (2542). การจัดการความรู้ : เทคนิคการแปรความรู้สู่ความได้เปรียบ ในการแข่งขัน. กรุงเทพมหานคร : เอ อาร์ บินิเนส เพรส.
บุญดี บุญญากิจ และคณะ 2549. การจัดการความรู้ จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร. จิรวัฒน์ เอ็กซ์เพรส.
พรธิดา วิเชียรปัญญา. (2547). การจัดการความรู้ : พื้นฐานและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร. : เอ็กซเปอร์เน็ต.
วิจารณ์ พานิช.(2548). การจัดการความรู้ฉบับนักปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร : สุขภาพใจ.
สมพร ณ นคร.(2550). การสร้างเครือข่ายเกษตรกรผู้ปลูกส้มโอในเขตลุ่มน้ำปากพนังเพื่อการผลิตส้ม โอให้มีคุณภาพ. [ออนไลน์] ค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2557 จาก https://elibrary.trf.or.th/project.asp?page=133.
สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม. การจัดการความรู้. [ออนไลน์] ค้นเมื่อ 5 มกราคม 2558 .จาก : https://www.bic.moe.go.th/fileadmin/BIC_Document/KM/WedJuly2005-9-16-35- Introduce_KM.pdf.
สำนักงานคณะกรรมการการพัฒนาระบบราชการ. (2553).เอกสารประกอบการชี้แจงเรื่องการจัดการความรู้ (Knowledge Management : KM). [ออนไลน์] ค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2557. จาก https://www.opdc.go.th/ uploads/ files/PMQA/2.KM_53.ppt.
Anantatmula, V. S. P. (2004). Criteria for Measuring Knowledge Management Efforts in Organizations. Doctoral Dissertation, The George Washington University.
Drucker, P. F. (2000). The Coming of the New Organization. Harvard Business Review, 45. 1-19.
Furlong, G. (2001). Knowledge Management and the Competitive Edge. Knowledge Management Research.
Hislop. D. (2009). Knowledge Management in Organizations: A Critical Introduction .(2nd ed.) OUP Oxford.
Lamb, E. C. (2001). Knowledge Management. Community Banker : .24-26.
Nonaka, I., &Takeuchi, H. (1995), The Knowledge Creating Company, New York : Oxford University Press.
Nonaka, I., &Takeuchi, H. (2000). Classic Work : Theory of Organization Knowledge Creation. Personnel Psychology, 159-162.
OECD. (1996). The Knowledge-Based Economy. OECD Paris.
Sarvary, M. (1999). Knowledge Management and Competition in the Consulting Industry.
California Management Review, 41 (2), p. 95-96.
