Linguistic Fallacy in Crisis Communication for Spokesperson
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to reveal spokesperson errors in crisis communication in terms of linguistic fallacy, such as colored words, ambiguous words, and multiple-meaning words. Using linguistic fallacy not only discredits spokespersons themselves but also causes misunderstanding and negative emotions among stakeholders. However, organizations should establish linguistic fallacies as a topic for spokesperson training to increase effectiveness of verbal communication skills in crisis communication.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชัชวดี ศรลัมพ์. (2561). ระบบความหมาย. ใน ดียู ศรีนราวัฒน์. (บรรณาธิการ). ภาษาและภาษาศาสตร์
(น.169-196). (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนสิน ชุตินธรานนท์. (2564). การคัดเลือกโฆษกเพื่อสื่อสารในภาวะวิกฤต. วารสารศรีปทุมปริทัศน์ ฉบับ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 21(1), 189-203.
ธันยธร ตรงไตรรักษ์. (2555). การรู้จำและประมวลผลคำกำกวมในภาษาไทย: การศึกษาทางภาษาศาสตร์ จิตวิทยา. วารสารมนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 34(1), 61-78.
ปรีชา ช้างขวัญยืน, มารค ตามไท, โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์, อุกฤษฏ์ แพทย์น้อย, สมฤดี วิศทเวทย์, ประทุม อังกูร โรหิต, และ สิริเพ็ญ พิริยจิตรกรกิจ. (2559). การใช้เหตุผล ตรรกวิทยาเชิงปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 12). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2552). พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 2 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. ยูเนียนอุลตร้าไวโอเร็ต.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. ราชบัณฑิตยสถาน.
ลัดดาวรรณ เพิ่มเจริญ. (2561). ระบบคำ. ใน ดียู ศรีนราวัฒน์. (บรรณาธิการ). ภาษาและภาษาศาสตร์
(น.89-114). (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วัชระ จิรฐิติกาลกิจ, ศรายุทธ แสนมี, ทัพพ์เทพ ภาปราชญ์, จิรวัฒน์ เอื้อสังคมเศรษฐ์, พรศรี แหยมอุบล, และ อัศวิน วันบรรจบ. (2566). การจ้างที่ปรึกษาเพื่อการส่งเสริมจริยธรรมในการสื่อสารและบริหารจัดการ เพื่อป้องกันการเกิดข่าวลวงในสภาวะวิกฤต. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิโรจ นาคชาตรี, และ ชเอิญศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2563). การใช้เหตุผล. (พิมพ์ครั้งที่ 11). สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมิทธิ์ บุญชุติมา, และ ชนาภา หนูนาค. (2560). การสื่อสารในภาวะวิกฤต. 21 เซ็นจูรี่.
Coleman, A. (2023). Crisis Communication Strategies. 2nd edition. KoganPage.
Coombs, W. T. (2015). Ongoing Crisis Communication: Planning, Managing, and Responding. 4th edition. Sage.
Finocchiaro, M. A. (1981). Fallacies and the Evaluation of Reasoning. American Philosophical Quarterly, 18(1): 13-22.
Frandsen, F., & Johansen, W. (2017). Organizational Crisis Communication. Sage.
Johnson, C. J., Ionson, M. E., & Torreiter, S. M. (1997). Assessing Childdren’s Knowledge of Multuple Meaning Words. American Journal of Speech-Language Pathology, 6(1), 77-86.
Lupker, S. J. (2007). Representation and Processing of Lexically Ambiguous Words. In Gaskell, M. G. (editor). The Oxford Handbook of Psycholinguistics (pp.159-174). Oxford University Press.
Sheehan, M., & Quinn-Allan, D. (2015). Crisis Communication in a Digital World. Cambridge University Press.
Ulmer, R. R., Sellnow, T. L., & Seeger, M. W. (2015). Effective Crisis Communication: Moving From Crisis to Opportunity. 3rd edition. Sage.
Rodd, J. M., Cutrin, B. L., Kirsch, H., Millar, A., & Davis, M. H. (2013). Long-term Priming of the Meanings of Ambiguous Words. Journal of Memory and Language, 68(2), 180-198.
