A Study on Tarm Sadet Sai Yok as an Innovative Verse Journal

Main Article Content

Wanwiwat Ruttanalum

Abstract

This article investigates Tam Sadet Sai Yok (escorting the royal excursion to Sai Yok), a literary work by King Chulalongkorn (Rama V) of Thailand, as an “innovative verse journal” through close reading and descriptive analysis. The study reveals that the innovativeness of this verse journal Tam Sadet Sai Yok, is characterized by its use of a female narrator, which transforms the traditional narration of verse journals where authors and narrators are males. Furthermore, the author also mocked and satirized the norms of verse journaling, resulting in “non-traditional” verse journal writing and an informative presentation of the journeys by indicating the “date” chronologically. This unique way of verse journaling demonstrates the author’s attempt to present innovative things to challenge the taste of contemporary readers, especially royal women. More specifically, their attention to traditional verse journals primarily focused on sentimental descriptions and melodramas with repetitive plots was shifted toward informative journals.

Article Details

How to Cite
Ruttanalum, W. (2025). A Study on Tarm Sadet Sai Yok as an Innovative Verse Journal. Chiang Mai University Journal of Humanities, 26(1), 62–82. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JHUMANS/article/view/277902
Section
Research Articles

References

จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2505). กลอนไดอรีซึมทราบกับตามเสด็จไทรโยค.

องค์การค้าของคุรุสภา.

จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2511). กลอนไดอรีซึมทราบ ตามเสด็จไทรโยค โคลงนิราศ

ท้าวสุภัตติการภักดี และกลอนนารีรมย์. [ม.ป.ท.] (พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานพระราชทาน

เพลิงศพ หม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร ต.จ. ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์

วัดเทพศิรินทราวาส วันที่ 11 กันยายน พุทธศักราช 2511)

จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. (2504). พระราชนิพนธ์เสด็จประพาสไทรโยค. คุรุสภา.

พรรณราย ชาญหิรัญ. (2563). พระราชนิพนธ์ร้อยแก้วบันทึกการเสด็จประพาสของพระบาทสมเด็จพระ

จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว(พ.ศ. 2419-2452): วรรณคดีกับโลกสันนิวาส. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎี

บัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

พิทยาลงกรณ์, พระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่น. (2513). ผสมผสาน ชุดที่ 2. บำรุงสาส์น.

พุทธเลิศหล้านภาลัย, พระบาทสมเด็จพระ. (ออนไลน์). บทละครเรื่องอิเหนา เล่มที่ 10. ห้องสมุดดิจิทัลวัชรญาณ. https://vajirayana.org/บทละคร-เรื่อง-อิเหนา/เล่มที่-๑๐

มติชน. (2549). สยามพิมพการ: ประวัติศาสตร์การพิมพ์ในประเทศไทย. มติชน.

วรรณวิวัฒน์ รัตนลัมภ์. (2562). “เยอแนล”: ลักษณะเด่นและคุณค่าในฐานะประเภทวรรณคดี.

[วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศรีเสาว์ภางค์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้า. (2463). จดหมายเหตุระยะทาง เสด็จประพาศในรัชกาลที่ 5

เสด็จประพาศไทรโยคครั้งที่สอง ปีชวดสัมฤทธิศก พ.ศ.2431. โสภณพิพรรฒธนากร.

(ขุนโสภณอักษรกิจ พิมพ์ทูลเกล้าฯ ถวาย สนองพระเดชพระคุณ ในการพระราชกุศลทักษิณานุปทาน

งานถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนารถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ พระเมรุท้องสนามหลวง พ.ศ.2463)

สรตี ใจสะอาด. (2542). จดหมายเหตุรายวัน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว:

ต้นเค้าการเขียนสารคดียุคแรกของไทย. [วิทยานิพน์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์].

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554, 10 เมษายน). ขนบ. สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.

http://legacy.orst.go.th/?knowledges=ขนบ-๑๐-เมษายน-๒๕๕๔

อาทิมา พงศ์ไพบูลย์. (2547). คุณค่าของพระราชนิพนธ์ร้อยแก้วบันทึกประจำวันการเสด็จประพาสในประเทศ

ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อารดา กีระนันทน์. (2542). การบันทึกภาพเขียนด้วยถ้อยคำภาษา ในงานพระราชนิพนธ์ระยะทางเสด็จ

ประพาสไทรโยค. วารสารภาษาและวรรณคดีไทย, 16 (ธันวาคม 2542), 94–108.