ประวัติศาสตร์และวิวัฒนาการของการมีส่วนร่วมทางการเมืองในภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทความชิ้นนี้ตั้งใจที่จะนาเสนอถึงช่วงหนึ่งของหน้าประวัติศาสตร์ไทยว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองระดับชาติที่เกิดขึ้นในช่วงศตวรรษที่ผ่านมานั้น มีผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงภาพทางการเมืองภาคใต้ของประเทศไทย เป็นการแสดงให้เห็นถึงความยึดโยงทางการเมืองของพื้นที่ในสามจังหวัดภาคใต้กับการเมืองจากส่วนกลาง การที่เราศึกษาความเชื่อมโยงระหว่างสองภูมิภาคดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ต่อความเข้าใจอย่างเกี่ยวเนื่องว่าด้วยเรื่องความขัดแย้งในภาคใต้ตอนล่างได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ระเบียบวิธีการศึกษาเพื่อเขียนบทความชิ้นนี้ประกอบไปด้วยการสัมภาษณ์ผู้คนที่เคยรู้จักหรือเกี่ยวข้องกับผู้นามลายูมุสลิมทั้งสามคน โดยอาศัยวิธีการวิเคราะห์ประเมินคาบอกเล่า (analytical assessment through narratives) ที่ใช้ในสาขามานุษยวิทยา ประกอบกับการรวบรวมข้อมูลจากคลังหนังสือพิมพ์และแหล่งข้อมูลทุติยภูมิที่เกี่ยวข้องกับบทบาทของ หะยีสุหลง เป็นหลัก นอกจากนั้นยังจะมีผู้นามลายูมุสลิมที่สาคัญอย่าง หะยีอามีน (โต๊ะมีนา) และ สิดดิก สารีฟ ซึ่งต่างเป็นบุคคลที่ถูกมองโดยรัฐบาลว่าเป็นอันตรายต่อรัฐ บทความนี้ตั้งใจที่จะชี้ให้เห็นว่าการทารัฐประหารที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในกรุงเทพฯ ส่งผลต่อการบ่มเพาะความขัดแย้งในชายแดนใต้ที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมาอย่างยาวนาน นอกจากนี้ บทความนี้ยังได้แสดงให้เห็นถึงการพิจารณาถึงผู้สมัครทางการเมืองชาวมลายูมุสลิมและวิธีการหาเสียงในช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองทางทหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่ผู้สมัครทางการเมืองในขณะนั้นได้พยายามที่จะใช้วิธีแนวทางการหาเสียงของไปในทิศทางที่หลีกเลี่ยงความขัดแย้งให้ได้มากที่สุด ในท้ายที่สุด บทความนี้ได้ตั้งข้อถกเถียงว่า ภายใต้รัฐไทยซึ่งเป็นรัฐชาตินิยมที่รวมอานาจแบบเบ็ดเสร็จจากศูนย์กลาง การประท้วงหรือต่อต้านอานาจรัฐโดยปัจเจกชนไม่มีทางที่จะประสบความสาเร็จตราบใดที่บุคคลผู้นั้นต้องต่อสู้เพียงลาพัง ถึงแม้ว่าบุคคลท่านนั้นจะเป็นตัวแทนของมวลชนขนาดใหญ่ที่เคลื่อนไหวทั้งในด้านอุดมการณ์ทางความคิดและการดาเนินการสนับสนุนใด ๆ จากเบื้องหลังก็ตาม การต่อสู้โดยคนคนเดียวอย่างโดดเด่นจะถือว่าชูตัวออกโรงเด่นมากเกินไปหากว่าเปรียบกับมวลพลังกลุ่มใหญ่ที่รวมเป็นกลุ่มก้อนเดียวกันในการเคลื่อนไหว ทาให้กลายเป็นเป้าที่ง่ายต่อการเพ่งเล็งและโจมตีจากรัฐบาล