การพัฒนาแพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อส่งเสริมระบบนิเวศธุรกิจสำหรับเกษตรกร อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา สู่การเป็นผู้ประกอบการอิเล็กทรอนิกส์

Nimarunee Hayeewangoh; Nattee  Kachornkittiya; Satita  Kaewlek; Sutida  Lekhawichit; Niranee  Bueraheng

Authors

Nimarunee Hayeewangoh Faculty of Management Sciences, Yala Rajabhat University
Nattee Kachornkittiya Faculty of Management Sciences, Yala Rajabhat University
Satita Kaewlek Faculty of Management Sciences, Yala Rajabhat University
Sutida Lekhawichit Faculty of Management Sciences, Yala Rajabhat University
Niranee Bueraheng Faculty of Science Technology and Agriculture, Yala Rajabhat University

Keywords:

Digital Platform, Business Ecosystem, Farmers, E-entrepreneurship

Abstract

This research aimed to 1) examine the potential of farmers, 2) develop a business ecosystem model, 3) develop a digital platform to promote the business ecosystem, 4) assess farmers' satisfaction with the digital platform, and 5) predict factors influencing their satisfaction. To achieve these objectives, a mixed-methods research approach was employed with community enterprise farmers in Bannang Sata District, Yala. The sample consisted of two groups: Group 1 included 30 participants for potential assessment, and Group 2 included 120 participants for needs and satisfaction evaluation. Data were collected through semi-structured interviews and various assessment instruments, and were analyzed using descriptive statistics and multiple regression. The findings showed that main problem is marketing that is limited to nearby areas, and potential is at the lowest level in all aspects. a business ecosystem model was developed, comprising three main components: digital technology, the business ecosystem, and e-entrepreneurs. To operationalize this model, a digital platform was built on LINE Official Accounts and web applications, which enabled farmers to access larger markets, analyze consumer behavior, and prepare for digital transformation. Subsequently, farmers reported the highest level of satisfaction with the platform. A detailed analysis further revealed six factors that strongly influenced satisfaction (p < 0.001, F = 7.032, R² = 0.272): overcoming geographic barriers with digital tools, utilizing digital data for informed business decisions, collaborating effectively with suppliers, fostering technology-driven innovations, anticipating threats from new market entrants and adjusting strategies accordingly, and remaining vigilant about competitor product launches.

References

จักรพันธ์ กิตตินรรัตน์ และ อรณัฏฐ์ อชีรญาวัฒน. (2567). การสุ่มตัวอย่างในงานวิจัย: หลักการ วิธีการ และการประยุกต์ใช้. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา, 2(1), 39–55.

ดุษฎี นาคเรือง, สุธิดา วัฒนยืนยง, และ นุชนภา เลขาวิจิตร. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลการดําเนินงานของวิสาหกิจชุมชนจังหวัดยะลา. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(17), 69-77.

ตรียาพร ตุ่มศรียา, ฑิฏิวุฒิ ศรีมานพ, บุญสาน ทระทึก, จักรกฤษณ์ แก้วประเสริฐ, และ ศุภานัน ศรีวิราช. (2568). อิทธิพลของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ประสิทธิภาพห่วงโซ่อุปทาน และความสามารถด้านทรัพยากรมนุษย์ต่อขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(9), 297–311.

ทวีรัชต์ คงรชต. (2561). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการซื้อสินค้าผ่านระบบออนไลน์ของคนวัยทำงานในจังหวัดนนทบุรี. วารสารเกษตรศาสตร์ธุรกิจประยุกต์. 12(16), 40–60.

ธัญญพัทธ์ ลิขิตธนสมบัติ และ เนตรนภา ไวทย์เลิศศักดิ์. (2566). บทบาทในการจับคู่งานของตัวชี้วัดคุณภาพแอปพลิเคชันหางานออนไลน์. วารสารการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ. 16(1), 1–29.

นฤศร มังกรศิลา, นุจรี บุรีรัตน์, และ เกษมเขษม พุฒเรืองศรี. (2567). การตลาดออนไลน์เพื่อเพิ่มศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนอย่างยั่งยืน โดยนำเสนอด้วยทุนทางวัฒนธรรมของวิสาหกิจชุมชนหุบกะพง จังหวัดเพชรบุรี. วารสารการจัดการโซ่คุณค่าและกลยุทธ์ธุรกิจ สมาคมเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 3(3), 14-27.

สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดยะลา. (2563). แผนพัฒนาการเกษตรและสหกรณ์จังหวัดยะลา (พ.ศ.2561 – 2565) ฉบับทบทวน ปีงบประมาณ พ.ศ.2563. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2568 จาก https://www.opsmoac.go.th/yala-strategic-files-422791791813

สำนักวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร. (2566). การศึกษาการเข้าถึงเทคโนโลยีและนวัตกรรม ข้อมูลข่าวสาร และแหล่งเงินทุนในภาคเกษตร (เอกสารวิจัยเศรษฐกิจการเกษตร เลขที่ 129).

สุภาพร เลิศศิริ, พิชัย ทองดีเลิศ, สาวิตรี รังสิพาหุ์ และ นิรันดร ธาปชัย. (2560). การศึกษาปัจจัยเสี่ยงของการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนแปรรูปอาหารในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal มหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับ International (Humanities, Social Sciences and Arts), 10(15), 577-593.

เอกพรรณ ธัญญาวินิชกุล, ปิยพร ท่าจีน, และประภาส จงสถิตวัฒนา. (2566). แบบจำลองความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของการยอมรับเทคโนโลยีสารสนเทศ ในการพัฒนาเกษตรกรรม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 15(1), 36-50.

Chutter, M. (2009). Overview of the Technology Acceptance Model: Origins, Developments and Future Directions. Sprouts: Working Papers on Information Systems.

Davis, F. (1989). Perceived Usefulness, Perceived Ease of Use, and User Acceptance of Information Technology. MIS Quarterly, 319-339. http://doi.org/10.2307/249008

González Flores, K. M., & Katonáné Kovács, J. (2018). Defining the entrepreneurship ecosystem. SEA-Practical Application of Science, 6(18), 299-306.

Institute of Design at Stanford. (2010). Bootcamp bootleg. Retrieved April 27, 2025, from https://dschool-old.stanford.edu/sandbox/groups/designresources/wiki/36873/attachments/74b3d/ModeGuideBOOTCAMP2010L.pdf

Moore, J. (1993). Predators and prey: A new ecology of competition. Harvard Business Review, 71(3), 75–86.

Wirtz, B. W., Schilke, O., & Ullrich, S. (2010). Strategic development of business models: implications of the Web 2.0 for creating value on the internet, Long range planning, 43(2-3), 272-290. http://doi.org/10.1016/j.lrp.2010.01.005

Xiong, J., & Qureshi, S. (2017). The role of mobile phones in the provision of equitable health care for human development. Proceedings of the Twenty-third Americas Conference on Information Systems (AMCIS), Boston, MA.