กระบวนการมีส่วนร่วมในการป้องกันโรคโควิด19 กรณีศึกษาผู้สูงอายุพฤฒิพลังชุมชนหนองตะโก
คำสำคัญ:
สังคมผู้สูงอายุ, การมีส่วนร่วม, ผู้สูงอายุ, COVID19บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการอธิบายกระบวนการมีส่วนร่วมและผลของกระบวนการมีส่วนร่วม ของผู้สูงอายุในการสนับสนุนกระบวนการป้องกันโรคโควิด 19 ในชุมชนหนองตะโกดำเนินการวิจัยในช่วงเดือน มีนาคม 2563 ผู้มีส่วนร่วมในการกระบวนการวิจัยทั้งหมด 24 คนซึ่งเป็นแกนนำผู้สูงอายุ สมาชิกผู้สูงอายุตัวแทนภาควิชาการ และ ประชาชนในชุมชน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสังเกตแบบมีส่วนร่วม การสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง การบันทึกภาคสนาม และบันทึกภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาเพื่อหาข้อสรุป ผลการศึกษาสรุปได้ว่า กระบวนการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุมี 4 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนการวางแผน ขั้นตอนการปฏิบัติ ขั้นตอนการตรวจสอบ และ ขั้นตอนการปรับปรุงการดำเนินการ ผลที่ได้จากกระบวนการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุ คือ ความสามัคคีความเป็นปึกแผน ความสุข เครือข่ายและระบบจิตอาสาการพัฒนา การยอมรับศักยภาพของแกนนำ ความสามารถในการจัดการความขัดแย้ง กระบวนการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุไม่เพียงแต่จะเป็นความสัมพันธ์เชิงสังคมของกลุ่มผู้สูงอายุ แต่ยังเป็นการสร้างคุณค่าให้กับผู้สูงอายุและสังคมผู้อายุในการยังประโยชน์ให้กับสังคม สังคมจึงควร (1) ปรับเปลี่ยนการรับรู้และ(2) การให้คุณค่าต่อผู้สูงอายุโดยการสนับสนุนกิจกรรมหรือการดำเนินงานเพื่อสาธารณะของผู้สูงอายุ
คำสำคัญ: ผู้สูงอายุ, สังคมผู้สูงอายุ, การมีส่วนร่วม, COVID19
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค. (2562).โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2563, จากhttps://ddc.moph.go.th/ viralpneumonia
กิติพัฒน์ นนทปัทมดุลย์. (2554). การวิจัยเชิงคุณภาพในสวัสดิการสังคม: แนวคิดและวิธีวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประเวศ วะสี. (2542).ชุมชนเข้มแข็ง ทุนทางสังคมของไทย: หนังสือชุดชุมชนเข้มแข็ง ลำดับที่1. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนเพื่อสังคม ธนาคารออมสิน.
วันชัย วัฒนศิริ. (2546). ความคิดเห็นเกี่ยวกับผลกระทบทางเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อมจากการก่อสร้างขยายทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 3 (สุขุมวิท) ที่มีต่อประชาชน 2 ข้างทาง.มหาวิทยาลัยบูรพา:ชลบุรี.
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2563). มิเตอร์ประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2563, จาก http://www.thailandometers.mahidol.ac.th
สมบัติ ธำรงธัญญวงศ์.(2546). นโยบายสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สมศักดิ์ ศรีสันติสุข.(2552). สังคมวิทยาสุขภาพ.ขอนแก่น: คณะมนุษยศษสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุภางค์ จันทวานิช. (2551). ทฤษฎีสังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์.
อคิน รพีพัฒน์, ม.ร.ว. (2536). การศึกษาและวิเคราะห์ชุมชนในการวิจัยเชิงคุณภาพ. ใน อุทัยดุลยเกษม, บรรณาธิการ. คู่มือการวิจัยเชิงคุณภาพเพื่องานพัฒนา. ขอนแก่น: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อานันท์ กาญจนพันธ์.(2559).ทุนทางสังคมกับการพัฒนาเมือง. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
Bracth, N. ; & Tsouros, A. (1990). Principles and strategies of effective community participation. Health Promotion International, 5(3): 199-208.
Deming, W. E. (1986). W. Edwards Deming. Retrieved April 13, 2020, from http://www.agileleanhouse.com/lib/ AgileLeanLibrary/People/WEdwardsDeming/WikipediaDeming.pdf
Eilers, K.M., Lucey, A.P. & Stein, S.S. (2007). "Promoting social capital for the elderly. Nursing Economics, 25(5): 304-309.
Holmes, R.W.; & Joseph, J. (2011). Social participation and healthy ageing: a neglected, significant protective factor for chronic non communicable conditions. Globalization and Health 2011. Retrieved April 13, 2020, from http://www.globalizationandhealth.com/content/7/1/43
Lu,L., Kao,F.S., & Hsieh, H.Y. (2009). Positive Attitudes toward Older People and Well-being among Chinese Community Older Adults. Journal of Applied Gerontology, 29(5): 622–639.
Tahara Yoshio. (2016). Cardiopulmonary Resuscitation in a Super-Aging Society-Is There an Age Limit for Cardiopulmonary Resuscitation?. Circulation Journal, 80: 1102-1103.
WHO. (2002). Active Aging A Policy Framework. Geneva: Who.
Translated Thai References
Department of Diseases Control. (2019). Thailand.COVID-19. Retrieved April 13, 2020, from https://ddc. moph.go.th/viralpneumonia/ (in Thai)
Institute for Population and Social Research, Mahidol University.(2020). Thailandometers. Retrieved April 13, 2020, from http://www.thailandometers.mahidol.ac.th (in Thai)
Janthavanich, S. (2008). Sociology theories. Bangkok: Chulalongkorn University press. (in Thai)
Kanjanaphan, A.(2016). Social capital and urban development. Bangkok. Thailand foundation of Health promotion. (in Thai)
Nonthapatthamadul, K. (2011). Qualitative research in social affaire: Concept and Methodology. 2nded. Bangkok: Thammasart University press. (in Thai)
Rapeepath, A.(1993). Community study and analyze in qualitative research cite in the handbook of qualitative for development. UthaiDoolyakasem, Editors. KhonKean: Institute of research and development, Khon Kean University.
Srisantisook, S. (2009). Sociology of health. KhonKean : Faculty of humanity and social science, Khon Kean University. (in Thai)
Thamrongthanyawong, S. (2003). Public policy. 10thed. Bangkok: National Institute of development Administration. (in Thai)
Wasee, P. (1999). Strengthen community social capital of Thai society: the 1st book for strengthen community. Bangkok: the office of fund for societies, Government saving bank. (in Thai)
Watthanasiri, W.(2003). The opinion about economic social and environment impact from the highway no3 (Sukumvit) expansion in habitats along the ways .Chonburi: Burapha University (in Thai)
