ปัจจัยผลักดันและดึงดูดที่มีผลต่อนักท่องเที่ยวสูงวัยชาวญี่ปุ่นในการเดินทางท่องเที่ยวประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • อุษณีย์ ผาสุข อาจารย์ประจำคณะวัฒนธรรมสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • ดวงดาว โยชิดะ อาจารย์ประจำคณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น

คำสำคัญ:

ปัจจัยผลักดันและดึงดูด, พฤติกรรมนักท่องเที่ยว, นักท่องเที่ยวสูงวัยชาวญี่ปุ่น

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวที่เป็นปัจจัยผลักดันต่อการเดินทางท่องเที่ยวไทยของนักท่องเที่ยวสูงวัยชาวญี่ปุ่น และ 2) ศึกษาภาพลักษณ์การท่องเที่ยวของประเทศไทยที่เป็นปัจจัยดึงดูดต่อการเดินทางท่องเที่ยวไทยของนักท่องเที่ยวสูงวัยชาวญี่ปุ่น เครื่องมือในการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบสอบถามปลายปิด กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 370 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างตามสะดวก (Convenience Sampling)

ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยผลักดันที่ทำให้นักท่องเที่ยวสูงวัยชาวญี่ปุ่นเดินทางท่องเที่ยวในประเทศไทยส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุระหว่าง 55-64 ปี การศึกษาระดับปริญญาตรี สถานภาพสมรส ประกอบอาชีพพนักงานบริษัท มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 300,000-400,000 เยน หรือ 85,000-120,000 บาท และส่วนใหญ่เคยเดินทางมาท่องเที่ยวประเทศไทยมากกว่า 1 ครั้งขึ้นไป โดยค้นหาข้อมูลมาจากอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการเดินทางเพื่อท่องเที่ยวพักผ่อน นิยมเดินทางมากับครอบครัว โดยกิจกรรมที่จะกระทำ คือ เยือนแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม ซึ่งใช้ระยะเวลาการพำนักในประเทศไทย 5-7 วัน ซึ่งมีค่าใช้จ่ายทางการท่องเที่ยวต่อคนในระหว่างการเดินทางท่องเที่ยวมากกว่า 150,000 เยน หรือมากกว่า 4,200 บาท และมีความต้องการกลับมาท่องเที่ยวประเทศไทยซ้ำอีกครั้ง นอกจากนี้ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวของประเทศไทยที่เป็นปัจจัยดึงดูดที่ทำให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาเยือน คือ ภาพลักษณ์ด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม อยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ภาพลักษณ์ด้านคุณภาพและความหลากหลายของการท่องเที่ยว ภาพลักษณ์ด้านคุณค่าและประสบการณ์ทางการท่องเที่ยว ภาพลักษณ์ด้านความสะดวกในการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว และด้านความปลอดภัยในการเดินทางท่องเที่ยว ตามลำดับ

เอกสารอ้างอิง

กชพิณ แองเจลีน ชุ่มเย็น. (2555). พฤติกรรมการท่องเที่ยวด้วยตนเองของนักท่องเที่ยวสูงอายุชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย กรณีศึกษานักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นในบริเวณจังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
กรมการท่องเที่ยว. (2554). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ.2555-2559. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย พ.ศ. 2558-2560. กรุงเทพฯ: กระทรวงการ ท่องเที่ยวและกีฬา.
กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬาแห่งประเทศไทย. (2560). สถิตินักท่องเที่ยวจำแนกตามลักษณะรวมหน่วย. กรุงเทพฯ: ฝ่ายศูนย์บริการข้อมูลท่องเที่ยว.
จีรพร ศรีวัฒนานุกูลกิจ; และ เศกสิน ศรีวัฒนานุกูลกิจ. (2557) ความต้องการและความพึงพอใจของชาวต่างชาติในการพำนักระยะยาว ในจังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เฉลิมพล แจ่มจันทร์. (2555). มโนทัศน์ใหม่ของ “นิยามผู้สูงอายุ” และ “อายุเกษียณ” ทำไมต้อง 60 ปี เปลี่ยนได้หรือไม่. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.
ดวงดาว โยชิดะ; ชวลีย์ ณ ถลาง; สุทธินันทน์ พรหมสุวรรณ; และ สหนนท์ ตั้งเบญจสิริกุล. (2561, ตุลาคม). ความคาดหวังและความพึงพอใจในการเดินทางท่องเที่ยวประเทศไทยของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 12(ฉบับพิเศษ): 127-137.
ธนวัต คองประเสริฐ; สมชนก ภาสกรจรัส; และ พันธุมดี เกตะวันดี. (2557). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประเภทนักท่องเที่ยวญี่ปุ่นในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาลัยการจัดการ. 31(2): 1-33.
ธีร์ ตีระจินดา. (2555). การส่งเสริมการท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่นในตลาดท่องเที่ยวประเทศไทย. วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ราณี อิสิชัยกุล. (2557). การจัดการการท่องเที่ยวเฉพาะทาง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เศรษฐกิจ. (2561). ททท.ดึงคนญี่ปุ่นเที่ยวเมืองรอง. สืบค้นเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2561, จาก https://www.posttoday.com/economy/539770
สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย. (2559). จำนวนชาวญี่ปุ่นที่พักอาศัยในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2553, จาก http://www.th.embjapan.go.jp/jp/consular/zairyuto.htm.
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยวฉบับที่ 6. กรุงเทพฯ: เอ็กเซลเลนท์ บิสเนส แมเนจเม้นท์.
อนันต์ อนันตกูล. (2560). สังคมสูงวัย ความท้าทายประเทศไทย. สำนักธรรมศาสตร์และการเมือง: ราชบัณฑิตยสภา.
อุษณีย์ ผาสุข. (2557). การศึกษาภาพลักษณ์การท่องเที่ยวของประเทศไทยในมุมมองของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.
เอ็มจีอาร์. (2560). ญี่ปุ่นรับมืออย่างไรกับสังคมคนแก่. สืบค้นเมื่อ 18 กันยายน 2560, จาก https://mgronline.com/ japan/detail/9600000095683
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. 3rded. New York: John Wiley & Sons.
Greenberg, G. M. (1999). Understanding the Older Consumer: the Grey Market. Choice. 36: 1662-1663.
Shoemaker, S. (2000). Segmentation the Market: 10 Years Later. Journal of Travel Research. 39(1): 11-26.
Wuest, B., Emenheiser, D., and Tas, R. (2001). Is the Lodging Industry Serving the Needs of Mature Consumers: A Comparison of Mature Travelers and Lodging Managers Perceptions of Service Needs. Journal of Hospitality & Leisure Marketing. 8(3/4): 85-96.

Translated Thai References
Anantakul, A. (2017). Aging society Challenges Thailand. Thammasat and Political Bureau: Royal Thai Academy. (in Thai)
Chaemchan, C. (2012). New concept of "Definition of the elderly" and "retirement age". Why must 60 years be changed? Nakhon Pathom: Mahidol University. (in Thai)
Chumyen, K. (2012). Self-tourism behavior of Japanese elderly tourists in Thailand Case study of Japanese tourists in Chiang Mai province. Chiang Mai: Chiang Mai University. (in Thai)
Department of Tourism. (2011). National Tourism Development Plan 2012-2016. Bangkok: Ministry of Tourism and sports. (in Thai)
Economic Tourism and Sports Division. (2017). Tourist statistics classified by unit aggregation characteristics. Bangkok: Tourist Information Center. (in Thai)
Economy. (2018). TAT draws Japanese people to travel to secondary cities. Retrieve 9 February 2018, from https://www. posttoday.com/economy/539770 (in Thai)
Embassy of Japan in Thailand. (2016). Number of Japanese residents in Thailand. Retrieve on 3 August 2010 from http:// www.th.embjapan.go.jp/jp/consular/zairyuto.htm (in Thai)
Isichikun, R. (2014). Specialized tourism management. Bangkok: Sukhothai Thammathirat. (in Thai)
Kongprasert, T.; Passakonjaras, S.; & Katawandee, P. (2014). Factors Influencing Type of Japanese Tourists in Chiang Mai. Journal of Management Sciences. 31(2): 1-33. (in Thai)
MGR. (2017). How does Japan cope with the elderly society. Retrieve 18 September 2017, from https://mgronline.com/ japan/detail/9600000095683 (in Thai)
Ministry of Tourism and Sports. (2015). Thailand Tourism Strategy 2015-2017. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports. (in Thai)
Permanent Secretary Ministry of Tourism and Sports. (2016). Tourism Economic Report No. 6. Bangkok: Excel Business Management. (in Thai)
Pharsuk, U. (2014). The study of tourism image of Thailand in the view of Japanese tourists. (Master of Arts, Phayao University). (in Thai)
Sriwattananukulkit, C.; & Sriwattananukulkit, S. (2016). Needs and satisfaction survey of long stay foreignners in Chiang Mai. Chiang Mai: Chiang Mai University. (in Thai)
Thee Tirachinda. (2012). Tourism promotion for the senior Japanese tourists market to Thailand. (Master of Science program in sports science, Chulalongkorn University). (in Thai)
Yoshida, D.; Na Thalang, C.; Pomsuwan, S.; & Tungbenchasirikul, S. (2018, October). Expectation and satisfaction towards the travel in Thailand of Japanese elderly tourist. Journal of Thonburi University. 12(Special issue): 127-137. (in Thai)

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-12-20

รูปแบบการอ้างอิง

ผาสุข อ., & โยชิดะ ด. (2019). ปัจจัยผลักดันและดึงดูดที่มีผลต่อนักท่องเที่ยวสูงวัยชาวญี่ปุ่นในการเดินทางท่องเที่ยวประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยธนบุรี, 14(1), 114–124. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/trujournal/article/view/230597

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย