รูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชนสู่มาตรฐานสากล
คำสำคัญ:
รูปแบบ, สมรรถนะ, ผู้นำโรงเรียนเอกชน, มาตรฐานสากลบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องรูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชนสู่มาตรฐานสากล มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชน 2) สร้างรูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชน และ 3) ประเมินรูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชนสู่มาตรฐานสากล ได้แบ่งการศึกษาเป็น 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชน โดยการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน การสนทนากลุ่ม จำนวน 36 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ แบบสนทนากลุ่ม และแบบสังเกต ขั้นตอนที่ 2 การสร้างรูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชน ผู้ให้ข้อมูลหลักประกอบด้วยตัวแทนคณะกรรมการบริหารโรงเรียน ตัวแทนครู ตัวแทนผู้ปกครอง และตัวแทนนักเรียน จำนวน 168 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม จำนวน 90 ข้อ และขั้นตอนที่ 3 ประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์รูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชน โดยใช้วิธีการประชุมเชิงปฏิบัติการจากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 6 คน การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบสมรรถนะและรูปแบบสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชนสู่มาตรฐานสากล ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ 1) การมีอิทธิพลเชิงอุดมการณ์ การกำหนดทิศทางของโรงเรียนให้ไปสู่ผลลัพธ์ที่ต้องการ 2) การสร้างแรงบันดาล การกระตุ้นบุคลากรเพื่อให้บรรลุวิสัยทัศน์และพันธกิจ 3) การกระตุ้นการใช้ปัญญา การทำงานของบุคลากรเพื่อเข้าถึงความรู้ 4) ความใส่ใจต่อปัจเจกบุคคล การสร้างสัมพันธภาพและความผูกพันระหว่างกัน 5) การให้รางวัลตามสถานการณ์ การปฏิบัติงานของบุคลากรตามแผนงาน โครงการ กิจกรรม ให้บรรลุวิสัยทัศน์และเป้าประสงค์ของโรงเรียน และ 6) การบริหารแบบวางเฉย การกำหนดมาตรฐานเพื่อนำองค์กรให้บรรลุเป้าหมาย ผลการประเมินรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้นำโรงเรียนเอกชนในภาพรวมผ่านเกณฑ์การประเมินทุกด้าน
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ, สำนักงาน. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟิค.
จันทร์เพ็ญ กลับดี และมณฑป ไชยชิต. (2558). อิทธิพลของภาวะผู้นำร่วมและวัฒนธรรมโรงเรียนแบบร่วมคิดร่วมทำที่ส่งผลต่อผลการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตตรวจราชการที่ 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 9(19): 108-115.
พิสณุ ฟองศรี. (2551). การเขียนรายงานประเมินโดรงการ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: เพชรรุ่ง.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แผนการจัดการเรียนรู้แบบคละชั้น ป.4 - 5 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2551. เอกสารอัดสำเนา.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2556). แผนยุทธศาสตร์ส่งเสริมการศึกษาเอกชน พ.ศ.2556-2560. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.
สำเนา หมื่นแจ่ม. (2555). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานบนพื้นที่สูง. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2548). แนวทางการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ด้วย Competency. กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์ พริ้นท์.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2548). ทฤษฎีและปฏิบัติ: ศาสตร์และศิลป์สู่ความเป็นผู้นำที่สมบูรณ์. ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วิรัตน์เอ็ดดูเคชั่น.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2550). ภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
อภิสิทธิ์ บุญยา. (2553). การมีส่วนร่วมของชุมชนในโรงเรียนดีเด่นขนาดเล็ก: การศึกษาเพื่อสร้างทฤษฎีฐานราก. ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. 5thed. New York: Harper Collins Publishers.
Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw-Hill.
McClelland, D.C. (1973). Testing for Competence rather than for Intelligence. American: Psychologist.
Subir Clowbury. (2000). The Nature of Leadership. New York: Management Financial Times Prentice-Hall.
Translated Thai References
The Ministry of Education. (2007). Development of change leaders for decentralization. Nakhon Pathom: Institute for Teacher Development, Faculty and Educational Personnel. (in Thai)
National Education Commission, Office. (2002). National Education Act 1999 and Amended. 2nded. Bangkok: Chili Sweet Graphic. (in Thai)
Klabdee, C.;& Chaiyadit, M. (2015). Influence of Shared Leadership and School Culture on Cooperative Learning Affecting Performance of Teachers in Basic Education Institutes in the Second Region of Administration. Journal of Thonburi University. 9(19): 108-115. (in Thai)
Fong Sri, P. (2008). To write a self-assessment report. 3rd edition. Bangkok: Petrung. (in Thai)
Office of the Basic Education Commission. (2010). Master Plan for Primary and Secondary Education The Basic Education Core Curriculum B.E. 2551 (A.D. 2008). Copied documents. (in Thai)
The Office of the Private Education Commission. (2013). Strategic Plan for Private Education Promotion 2013-2017. Bangkok: SKSK, Ladprao. (in Thai)
Muen chaem, S. (2012). The Transformational Leadership of Highland Basic School Administrators. Doctor of Philosophy, Chiang Mai Rajabhat University. (in Thai)
Pongsriwat, S. (2005). Theory and Practice: Science and Arts to Complete Leadership. 2nd edition. Bangkok: Wirat Education. (in Thai)
Pongsriwat, S. (2007). Leadership. Bangkok: Expertnet. (in Thai)
Ramesmatthamchot, S. (2005). Human resource development through competency. Bangkok: Siriwattana Inter. (in Thai)
Boon Ya, A. (2010). Participation of Community at a Small Outstanding School: a Grounded Theory Study. Doctor of Education, Khon Kaen University. (in Thai)
