การจัดการความได้เปรียบในการแข่งขันของสายการบินไทยแอร์เอเชีย
คำสำคัญ:
การจัดการความได้เปรียบในการแข่งขัน, ธุรกิจสายการบินต้นทุนต่ำ, สายการบินไทยแอร์เอเชียบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การจัดการความได้เปรียบในการแข่งขันของสายการบินไทยแอร์เอเชีย มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาคุณลักษณะของการบริหารจัดการความได้เปรียบในการแข่งขันของสายการบินไทยแอร์เอเชีย 2) เพื่อระบุและวิเคราะห์ความได้เปรียบในการแข่งขันในธุรกิจสายการบินต้นทุนต่ำของสายการบินไทยแอร์เอเชีย และ 3) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์การรักษาตำแหน่งผู้นำทางธุรกิจสายการบินต้นทุนต่ำของสายการบินไทยแอร์เอเชีย โดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ซึ่งประกอบด้วย ผู้บริหารระดับสูง ผู้บริหารและพนักงานระดับปฏิบัติการของสายการบินไทยแอร์เอเชีย จำนวน 9 คน ผู้บริหารขององค์กรต่างๆ ที่มีความเกี่ยวข้องกับสายการบินไทยแอร์เอเชีย บุคคลภายนอกที่ปฏิบัติงานในธุรกิจสายการบิน และ อื่นๆ จำนวน 10 คน
ผลการวิจัยพบว่า สายการบินไทยแอร์เอเชียมีคุณลักษณะเฉพาะในการผสมผสานและเลือกใช้กลยุทธ์การจัดการความได้เปรียบในการแข่งขันในมิติต่างๆ ทั้งในมิติด้านการใช้นวัตกรรมการจัดการและการจัดการนวัตกรรม มิติด้านการควบคุมคุณภาพทั่วทั้งองค์กร มิติด้านภาวะผู้นำ มิติด้านวัฒนธรรมองค์กร และมิติด้านความผูกพันของพนักงาน ทั้งนี้ยังมีความสามารถหลักในการจัดการต้นทุนอย่างมีประสิทธิภาพที่แตกต่างจากสายการบินอื่นๆ ซึ่งเป็นปัจจัยที่สำคัญต่อความได้เปรียบในการแข่งขันในธุรกิจสายการบินต้นทุนต่ำอย่างชัดเจน ได้แก่ การใช้นวัตกรรมการรวมกลุ่มแบบโฮลดิ้ง และมุ่งเน้นการรักษาระดับโครงสร้างต้นทุนให้ต่ำที่สุดอยู่เสมอ นอกจากนี้ ยังมีกระบวนการคัดเลือกพนักงานที่มีประสิทธิภาพ มีการปลูกฝังทัศนคติ และการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เข้มแข็ง รวมทั้งการใช้กลยุทธ์ในการกำหนดราคาแบบพลวัต ส่งผลให้ผลการดำเนินงานของสายการบินไทยแอร์เอเชียขึ้นเป็นผู้นำในการแข่งขันในธุรกิจสายการบินต้นทุนต่ำอย่างมีประสิทธิภาพ และยั่งยืน
คำสำคัญ: การจัดการความได้เปรียบในการแข่งขัน, ธุรกิจสายการบินต้นทุนต่ำ, สายการบินไทยแอร์เอเชีย
เอกสารอ้างอิง
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. (2560). บริษัทเอเชียเอวิเอชั่นจำกัด(มหาชน). สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2560, จาก http://www. set.or.th/set/companyhighlight.do?symbol=AAV&language=th&country=TH
ธรรศพลฐ์ แบเลเว็ลด์. (2560). ประธานกรรมการบริหาร. สายการบินไทยแอร์เอเชีย. (2560, พฤศจิกายน 15). สัมภาษณ์.
นิศา ชูโต. (2551). การวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: พี.เอ็น. การพิมพ์.
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด. (2560). รายงานสถิติการขนส่งทางอากาศปี 2552-2559. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2560, จากhttp://www.aot-th.listedcompany.com/transport.html.
พงษ์ศักดิ์ เสริมพงษ์พันธ์. (2553). นวัตกรรมกับการจัดการเชิงกลยุทธ์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 4(8).
สุภางค์ จันทวานิช. (2549). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Buchanan, B. (1974). Building Organizational Commitment: The Socialization of Managers in Work Organizations. Administrative Science Quarterly.
Cross, Robert G. (1995). An Introduction to Revenue Management. In Handbook of Airline Economics, New York.
Denison, Daniel R. (1990). Corporate Culture and Organization Effectiveness. New York: John Wiley & Son.
Denizen, N.K. (1970).The Research Act: The Theoretical Introduction to Sociological Methods. Chicago: Aldine.
Evans, J.R.;& Lindsay, W.M. (1999). The Management and Control of Quality. Cincinnati,OH: South-Western College.
Fiedler, Fred E. (1967). A Theory of Leadership Effectiveness. New York: McGraw-Hill.
Gibbons, A. (1997). Innovation and the Developing of Knowledge Production, University of Sussex, London.
Hamel, Gary. (2006). The Future of Management. Harvard Business School, 2007 Press.
House, Robert J., and Mitchell, T.R. (1974). Path-Goal Theory of Leadership. Journal of Contemporary Business.
Juran, J. M. (1989). Juran on Quality by Design: The New Steps for Planning Quality into Goods and Service. New York: Juran.
Kim, W.C. and Mauborgne, R. (2005). Blue Ocean Strategy: From Theory to Practice. California. Management Review.
Patton, M.Q. (1990). Qualitative Evaluation and Research Metho. 2nded. California: Sage.
Porter, M. (1990). The Competitive Advantage of Nations. London: The Free Press.
Translated Thai References
Airport of Thailand Plc. (2017). Air Transport Statistic Report year 2009-2016. Retrieved June 2017, from http://www.aot-th.listedcompany.com/transport.html. (in Thai)
Belevelle, T. (2017). CEO Thai Air Asia. (2017, November 15). Interview. (in Thai)
Chantawanich. (1995). Quality Research Method. Bangkok: Chulalongkorn University Publishing. (in Thai)
Chootoh, N. (1997). Qualitative Research. Bangkok: P.N. Printing. (in Thai)
Seangsrijirapat, K. Thai Air Asia Passenger. (2017, October 30). Interview. (in Thai)
Sermpongpun, P. (2010). Innovation and Strategy Management. Journal of Thonburi University. 4(8). (in Thai)
The Stock Exchange of Thailand. (2017). Asia Aviation Public Company Limited. Retrieved June 2017, from http:// www.set.or.th/set/companyhighlight.do?symbol=AAV&language=th&country=TH (in Thai)
