รูปแบบการเรียนรู้ดิจิทัลตามแนวคิดคอนเน็กติวิสต์ผ่านคลาวด์เทคโนโลยีเพื่อส่งเสริม การสร้างนวัตกรรมสื่อสร้างสรรค์
คำสำคัญ:
การเรียนรู้ดิจิทัล, คอนเน็กติวิสต์, คลาวด์เทคโนโลยี, นวัตกรรมสื่อสร้างสรรค์บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนารูปแบบการเรียนรู้ดิจิทัลตามแนวคิดคอนเน็กติวิสต์ผ่านคลาวด์เทคโนโลยีเพื่อส่งเสริมการสร้างนวัตกรรมสื่อสร้างสรรค์ และ (2) ประเมินรูปแบบการเรียนรู้ วิธีดำเนินการวิจัย (1) ศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง (2) ออกแบบรูปแบบการเรียนรู้ (3) นำเสนอรูปแบบการเรียนรู้ ให้อาจารย์ที่ปรึกษาตรวจสอบ (4) สร้างเครื่องมือประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการเรียนรู้ (5) นำรูปแบบการเรียนรู้ ให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินความเหมาะสม และ (6) วิเคราะห์ข้อมูลความเหมาะสมของรูปแบบการเรียนรู้ กลุ่มเป้าหมายได้แก่ผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด 7 ท่าน แบ่งออกเป็น ผู้เชี่ยวชาญด้านการเรียนการสอนจำนวน 4 ท่าน ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารจำนวน 3 ท่าน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง สถิติที่ใช้ได้แก่ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่ารูปแบบการเรียนรู้ ผ่านการสังเคราะห์แล้วเรียกว่า “PPAC Model” มี 4 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 การวางแผน ประกอบด้วย (1) สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ดิจิทัล (2) สื่อและเนื้อหา (3) ผู้สอนและผู้เรียน และ (4) วัตถุประสงค์การเรียนรู้ องค์ประกอบที่ 2 กระบวนการ ประกอบด้วย (1) ขั้นปฐมนิเทศ (2) ขั้นเชื่อมต่อการเรียนรู้ดิจิทัล ประกอบด้วย (2.1) ขั้นเรียนรู้ (2.2) ขั้นสืบค้นความรู้ (2.3) ขั้นลงมือสร้างสื่อสร้างสรรค์ (2.4) ขั้นค้นพบปัญหา (2.5) ขั้นค้นหาวิธีการแก้ปัญหา และ (2.6) ขั้นค้นพบการแก้ปัญหา (3) ขั้นประเมินผล องค์ประกอบที่ 3 ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และองค์ประกอบที่ 4 นวัตกรรมสื่อสร้างสรรค์ ผลการประเมินความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญ 7 ท่าน พบว่า “PPAC Model” มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.70, S.D. = 0.63)
คำสำคัญ : การเรียนรู้ดิจิทัล, คอนเน็กติวิสต์, คลาวด์เทคโนโลยี, นวัตกรรมสื่อสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). การเรียนรู้เทคโนโลยีโรงเรียนมาตรฐานสากล. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กันตภณ พริ้วไธสง (2559). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาปริญญาตรี สาขาวิชาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์ ผ่านบทเรียนอิเล็กทรอนิกส์ออนไลน์ ในรายวิชาฟัซซีลอจิก. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 10(22): 22.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2545). การคิดเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.
เกียรติอนันต์ ล้วนแก้ว. (2559). เมื่อ Thailand 4.0 ถูกขับเคลื่อนด้วย Education 2.0. สานปัญญา จังหวัดปฏิรูปการเรียนรู้. 2(26): 1-4.
ทวีป อภิสิทธิ์. (2559). กิจกรรมส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับเด็กและเยาวชน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นคร เสรีรักษ์;และ ภรณี ดีราษฎร์วิเศษ. (2555). วิจัยไม่ใช่เรื่องยาก. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บุปผชาติ ทัฬหิกรณ์. (2552). การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โครงการเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.
วรปภา อารีราษฎร์. (2555). แอพพลิเคชั่น (Application) คืออะไร. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2560, จาก www.itrmu. net/it/indexphp /2012-06-26-03-33-40/93-tablet1
ศรีสุรางค์ ทีนะกุล. (2542). การคิดและการตัดสินใจ. กรุงเทพฯ: เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2540). ทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการคิด ต้นแบบการเรียนรู้ทางด้านหลักทฤษฎีและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สุวิทย์ มูลคำ. (2547). กลยุทธ์การสอนคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
อภิรักษ์ ปนาทกูล. (2556). Design Mobile App. กรุงเทพฯ: ทรูไลฟ์.
Christensson, Per. (2008). Application Definition. Retrieved 2017, Feb 6, from techterms.com
Kongrugsa, Nawin, Nilsook, Prachyanun and Wannapiroon, Panita. (2016). Designing a Knowledge Review, Based on Connectivism of Cloud Computing for Developing Critical Thinking. International Journal of Information and Education Technology. IJIET 2016, 6(6): 492-495.
Margaret, Rouse. (2007). Application. Retrieved February 6, 2017, from searchsoftware quality.techtarget. com/definition/application
Rongxia, Zhuang and et al. (2016). The framework of digital learning capacity for digital natives. International Conference on Advanced Learning Technologies, 386-390.
Sitti, Snit, Sopeerak, Saroch and Sompong, Narong. (2013). Development of Instructional Model Based on Connectivism Learning Theory to Enhance Problem-solving Skill in ICT for Daily Life of Higher Education Students. Procedia - Social and Behavioral Sciences 103 (2013) 315 – 322.
Translated Thai References
Abhisit, Thaweep. (2016). Activities Enhancing Creative Thinking for Children and Youth. 1st Edition. Bangkok: Chulalongkorn. (in Thai)
Arirad, Woraprapa. (2012). Definition of Application. Retrived 6 June 2017, from www.itrmu.net/ it/index.php /2012-06-26-03-33-40/93-tablet1 (in Thai)
Chareonwongsak, Kriengsak. (2002). Creative Thinking. Bangkok: Success Media. (in Thai)
Luankaew, Keitanan. (2016). When Thailand 4.0 is driven by Education 2.0. Sanpanya Provincial Learning Reform. 2(26): 1-4. (in Thai)
Ministry of Education. Office of the Basic Education Commission. (2010). Learning International School Technology. Bangkok: Agricultural Cooperative Federation of Thailand. (in Thai)
Ministry of Information and Communication Technology. (2011). Information and Communication Technology Policy Framework of Thailand ICT 2020. 1st Edition. Bangkok: Government Complex. (in Thai)
Moonkhum, Suwit. (2004). Creative teaching strategies. Bangkok: Parbpim. (in Thai)
National Education Commission. (1997). Theories of learning to develop thought processes. Principles of learning theories, theories and practices. Bangkok: National Education Commission. (in Thai)
Panatakul, Apirak. (2013). Design Mobile App. Bangkok: Truelife. (in Thai)
Priewthaisong, Kantapon. (2016). Comparison of Learning Achievement of Undergraduate Mechatronics Engineering Students by Learning Online E-Learning Course on Fuzzy Logic. Thonburi University. 10(22): 22. (in Thai)
Saereerak, Nakorn;& Deeradwised, Poranee. (2012). Research is not difficult. Bangkok: Thammasat University Press. (in Thai)
Teenakul, Sreesurang. (1999). Thinking and Decision. Bangkok: Third wave education. (in Thai)
Tulhikorn, Buppachat. (2009). The application of information technology in teaching. 2nded. Bangkok: Agricultural Cooperatives, Thai National Assembly Publishing. (in Thai)
