The Management of Teaching and Learning of Thai Language and Culture in International Schools in Phuket Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to study the level of educational management ofThai language, Thai culture, and Thai history courses in international schools in Phuket Province; and 2) to investigate the problems, obstacles, and recommendations concerning the management of teaching and learning in these courses. This study employed a mixed-methods research design. The sample consisted of 105 school administrators and teachers responsible for teaching Thai language, Thai culture, and Thai history. The research instruments included a questionnaire and focus group discussion guidelines. Quantitative data were analyzed using mean and standard deviation (S.D.), while qualitative data were analyzed using content analysis.
The findings revealed that:
1) the overall level of instructional management for Thai language, Thai culture, and Thai history courses in international schools in Phuket Province was at the highest level, ranked from highest to lowest as follows: (1) curriculum administration, (2) development and training, (3) international school context and curriculum, (4) supervision and monitoring, and (5) learning management.
2) the study of problems, obstacles, and recommendations revealed that schools faced limitations arising from learner diversity, instructional time, and the context of international curricula. Administrative support, teacher development, appropriate activities and instructional materials, experiential learning, and parental involvement were identified as important factors contributing to sustainable success. The research findings can therefore be used as guidelines for developing academic administration and instructional management in ways that are consistent with the context of international schools.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดการศึกษาของโรงเรียนนานาชาติ.กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
ตระกูล เกษมสุข. (2563). การจัดการเรียนการสอนภาษาไทยและวัฒนธรรมไทยในโรงเรียนนานาชาติ. วารสารศึกษาศาสตร์, 18(2): 45–62.
ทิวา โคห์เรน. (2563). รูปแบบการบริหารการจัดการเรียนรู้ วิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทยในระดับมัธยมศึกษาตามหลักสูตรโรงเรียนนานาชาติ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต.มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
ยศัสวิน เข็มแดง. (2562). แนวทางการบริหารโปรแกรมภาษาไทย วัฒนธรรมไทยและประวัติศาสตร์ไทยของเครือข่ายโรงเรียนนานาชาติเวลล์ส ตามแนวคิดการบริหารแบบมุ่งคุณภาพทั้งองค์การ. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 11(1): 3–4.
วิทยา พานิชพงศ์. (2563). ภาษาและวัฒนธรรมไทยกับการสร้างอัตลักษณ์ของชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน. (2566). รายงานสถานการณ์การลงทุนด้านการศึกษาในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2559). แนวทางการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยในโรงเรียนนานาชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2565). สถิติการขยายตัวของโรงเรียนนานาชาติในประเทศไทย พ.ศ.2560–2565. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุมิตร ปิติพัฒน์, และคณะ. (2564). การศึกษากับการธำรงรักษามรดกทางวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภาษาอังกฤษ
Banks, J. A., and et al (2016). Diversity and citizenship education: Global perspectives. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Bunnag, S. (2019). Integrating Thai culture into interdisciplinary learning in international schools. International Journal of Multicultural Education, 21(3): 87–102.
Cambridge, J., & Thompson, J. (2014). International education and international schools: Understanding the balance between global standards and local contexts. Journal of Research in International Education, 13(1): 3–20.
Hayden, M., Thompson, J. (2016). International schools: Current issues and future prospects. Oxford: Symposium Books.
Investment Promotion Board. (2023). Report on the investment situation in the education sector in Thailand. Bangkok: Office of the Board of Investment.
Kasemsuk, T. (2020). Instructional management of Thai language and Thai culture in international schools. Journal of Education, 18(2): 45–62.
Khemdaeng, Y. (2019). Administrative approaches for Thai language, Thai culture, and Thai history programs of the Wells International School Network based on total qualitymanagement. Electronic Journal of Education, 11(1): 3–14.
Kohren, T. (2020). A model for instructional management of Thai language, Thai culture, and Thai history at the secondary level under the international school curriculum. Doctoral dissertation. North Bangkok University.
Krejcie, R. V., Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607–610.
Lee, M., Walker, A. (2018). Leadership and management in multicultural education contexts. Educational Management Administration & Leadership, 46(2): 197–215.
Ministry of Education. (1999). National Education Act B.E. 2542 (1999). Bangkok: Ministry ofEducation.
Ministry of Education. (2002). National Education Act (No. 2) B.E. 2545 (2002). Bangkok: Ministry of Education.
Ministry of Education. (2018). Rules, procedures, and conditions for providing education ininternational schools. Bangkok: Ministry of Education.
Office of the Basic Education Commission. (2019). Guidelines for teaching Thai language ininternational schools. Bangkok: Office of the Private Education Commission.
Office of the Permanent Secretary, Ministry of Education. (2022). Statistics on the growth of international schools in Thailand, 2017–2022. Bangkok: Ministry of Education.
Panichphong, W. (2020). Thai language and culture and the construction of national identity. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Pitipat, S., et al. (2021). Education and the preservation of Thai cultural heritage. Bangkok: Thammasat University Press.
Sultana, R. G. (2016). Globalization, education, and the internationalization of schooling. Comparative Education Review, 60(4): 738–761.
UNESCO. (2018). Global citizenship education and intercultural competence. Paris: UNESCO.
