การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวบริเวณเขื่อนรัชชประภา ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวเขื่อนรัชชประภา ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวบริเวณเขื่อนรัชชประภา ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างคือ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เขื่อนรัชชประภา ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 368 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์โดยใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (ANOVA)
ผลการวิจัยพบว่า :
1) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวบริเวณเขื่อนรัชชประภา ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ภาพรวม พบว่า อยู่ในระดับมาก ( = 3.92, S.D. =0.61) 2) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวบริเวณเขื่อนรัชชประภา ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำแนกตามเพศ อายุ การศึกษา อาชีพ รายได้ ระยะเวลาที่อาศัยอยู่ และสถานภาพ ไม่มีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) แนวทางพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวเขื่อนรัชชประภาควรเน้นสร้างเวทีและช่องทางดิจิทัลเพื่อเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วม ควรส่งเสริมการวางแผนแบบมีส่วนร่วม (Participatory Planning) ผ่านเวิร์กช็อปหรือประชุมกลุ่มย่อย สุดท้ายควรปรับปรุงความโปร่งใสของการประเมินผลด้วยการเผยแพร่ข้อมูลและเปิดโอกาสให้ประชาชนร่วมติดตามและทบทวนผล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.(2567). รายงานประจำปี2567. http://www.stabundamrong.go.th/
web/public%20relations/Publicize%20books%20outside%202568/No.%20161/Story.pdf
กัลยา วาณิชย์บัญชา. (2560). การวิเคราะห์สถิติชั้นสูงด้วย SPSS for Window. สามลดา.
ธนินทร์ สังขดวง. (2559). การรับรู้ระดับการให้บริการของนักท่องเที่ยวมุสลิมต่อการจัดการการ ท่องเที่ยวแบบฮาลาลในจังหวัดกระบี่และภูเก็ต. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 13(1): 135-168.
นิศรา จันทร์เจริญสุข. (2560). การมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของประชาชนในชุมชนบ้านสันลมจอย ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารราชมงคลล้านนา, 5(1) : 14-22.
ภูวดล บัวบางพลู. (2561). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืนอุทยานแห่งชาติเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 12(2) : 91 -101.
มาศศุภา นิ่มบุญจาช. (2558). การศึกษาองค์ประกอบทางการท่องเที่ยวและการมีส่วนรวมของชุมชนที่มีผลต่อความยั่งยืนทางการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเขาสนหนอกวัว (อุทยานแห่งชาติเขาแหลม). วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วีระ วีระโสภณ. (2567). การรับรู้ความรับผิดชอบต่อสังคมที่ส่งผลต่อความภักดีของผู้รับบริการ สายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(2) : 872–888.
ศิรินุช หมอกยา. (2562). การมีส่วนร่วมของชุมชนต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษาชุมชนแสนตอเขตบางขุนเทียนกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตร์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ภาษาอังกฤษ
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224. https://doi.org/10.1080/01944366908977225
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213–235. https://doi.org/10.1016/0305-750X(80)90011-X
Iain Hay and Azizan Marzuki. (2013). Towards a public participation framework in tourism planning. Tourism Planning & Development, 10(4): 494-512.
Likert, R. (1932). A technique for measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 5-55.
Ólafsdóttir, R. (2021). The role of public participation for determining sustainability indicators for arctic tourism. Sustainability, 13(1), 295. https://doi.org/10.3390/su13010295
Pretty, J. N. (1995). Participatory learning for sustainable agriculture. World Development, 23(8): 1247–1263. https://doi.org/10.1016/0305-750X(95)00046-F
Songyi Kim. (2021). The Impact of Residents’ Participation on Their Support for Tourism Development at a Community Level Destination. Sustainability, MDPI, 13(9): 1-15.
Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Harper and Row.
