The 21st-Century School Administration Guided by Sappurisa Dhamma Seven of School Administrators under the Phatthalung Primary Educational Service Area Office One
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research primarily examined teachers' perspectives on the extent to which Sappurisa Dhamma (i.e., the Seven Qualities of a Virtuous Person) has been implemented in administrative practices by school administrators under the Phatthalung Primary Educational Service Area Office. Particularly, the study aimed to achieve three main objectives; 1) to determine school administrators' practices of Sappurisa Dhamma in school administration, 2) to compare teachers' opinions on this religious integrated school administration classified by their education levels, work experiences, and school size, and 3) to explore suggestions for the 21st-century school administration based on Sappurisa Dhamma. A sample of 278 teachers from the Phatthalung Primary Educational Service Area Office One in the 2024 academic year was selected through stratified sampling by school size and simple random sampling by lottery within each stratum respectively. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire, with a reliability coefficient of 0.94. Statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and one-way ANOVA.
The noteworthy findings, based on teachers' views, indicate that: 1) School administrators practiced Sappurisa Dhamma, both general and specific facets of school administration, were at a high level. 2) There was no significant difference in school administrators' practices of Sappurisa Dhamma, classified by their education levels, work experiences, and school size, both overall and in each specific aspect. 3) The most frequently suggested recommendation regarding the 21st-century school administration of Sappurisa Dhamma principles was that school administrators should utilize technology efficiently in resource management.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
ภาษาไทย
ชนม์ชกรณ์ วรอินทร์. (2554). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาการวัดผลและประเมินผลการศึกษา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ฐนิตนันท์ ทวีกระแสร์. (2557). การใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาสหวิทยาเขตเวียงเรือคำ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 25. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: สุวียาสาส์น.
พิทยา ดาคม. (2567). ทักษะการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหาร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระราชวุธ ปญฺญาวชิโร (เพชรไพร). (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดอภิสิทธิ์ ธีรปญฺโญ (เล็กภิญโญ). (2560). การศึกษาภาวะผู้นำของผู้บริหารและบุคลากรทางการศึกษาตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาภานุวัฒน์ แสนคำ. (2558). การบริหารตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. เล่มที่ 134. ตอนที่ 40 ก. วันที่ 6 เมษายน 2560.
สุวรรณนา มีเดช. (2555). การบริหารงานบุคคลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาอำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ2567. พัทลุง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1.
อภิญญา บุณยเกียรติ และพระมหาอุดร อุตฺตโร (มากดี). (2566). การบริหารสถานศึกษาเชิงพุทธ. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 6(1). 22.
ภาษาอังกฤษ
Dakhom P. (2024). 21st Century Educational Administration Skills Based on the Seven Sappurisadhamma Principles of Administrators under the Khon Kaen Primary Educational Service Area Office, Area 4. Buddhist Thesis Master of Science Program in Buddhist Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University. College.
Gazette R. (2017). Constitution of the Kingdom of Thailand B.E. 2560. Volume 134, Part 40. A. April 6, 2017.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Medet S. (2012). Personnel management according to the 7 Sappurisadhamma principles of educational administrators in Takhli District, Nakhon Sawan Province. Master of Buddhist Studies Thesis. Educational Administration Program. Mahachulalongkorn
rajavidyalaya University.
Office of the Secretary-General of the National Education Council. (2017). National Education Plan 2017-2036. Bangkok: Office of the Secretary-General of the National Education Council.
Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1. (2024). Annual Action Plan for Fiscal Year 2024. Phatthalung: Phatthalung Primary Educational Service Area Office 1.
Phra Palad Aphisit Thirapanyo (Lekphinyo). (2017). A Study of Leadership of Administrators and Personnel in Education According to the Seven Sappurisadhamma Principles inBuddhist Studies Schools in the General Education Department in Khon Kaen Province. Master of Buddhist Studies Thesis in Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Phraratchawut Panyavachiro (Phetprai). (2018). Educational Administration in the Digital Age According to the Sappurisa Principle. Dhamma 7, Buddhist Studies School, General Education Department, Khon Kaen Province. Master of Buddhist Studies Thesis. Master of Buddhist Studies in Educational Administration. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Phra Mahaphanuwat Saenkam. (2015). Administration according to the 7 Sappurisadhamma principles of administrators of Buddhist schools in the General Education Department, Lampang Province. Master of Education Thesis, Department of EducationAdministration. Lampang Rajabhat University.
Srisat B. (2013). Preliminary research. 9th ed. Bangkok: Suwiyasasan. Thaweesak T. (2014). The use of the 7 Sappurisadhamma principles by administrators of educational institutions in Wiang Rueakham, Secondary Educational Service Area Office 25. Master of Buddhist Studies Thesis, Department of Educational Administration. Chulalongkorn Rajavidyalaya University.
Wora-in C. (2011). Teaching materials for the subject of Educational Measurement and Evaluation. Faculty of Educatio. Pibulsongkram Rajabhat University.
