การสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมของพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมของพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์ เพื่อพัฒนาการสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมของพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์ เพื่อเสนอรูปแบบการสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมของพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธี โดยเก็บข้อมูลการสัมภาษณ์ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องและจากแบบสอบถาม
ผลการวิจัยพบว่า
1) การสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมของพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์พระสอนศีลธรรมสร้างกรอบความร่วมมือ วางแผนงานร่วมกัน ประเมินผลประจำทุกเดือน มีส่วนร่วมในการรับผิดชอบงาน ติดตามผลการประเมินการดำเนินงาน จัดกิจกรรมร่วมกันระหว่างชุมชน วัด และโรงเรียน ปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ การสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมให้เกิดเป็นรูปธรรม ร่วมกับทุกองค์กรภาคีเครือข่าย กำหนดขอบข่ายและภารกิจเครือข่ายความร่วมมือแหล่งการเรียนรู้ในชุมชน หรือหน่วยงานภาครัฐ และร่วมกันผลักดันโรงเรียนที่เกี่ยวข้องมาร่วมเป็นเครือข่ายของโรงเรียน การบริหารจัดการให้ทันยุคสมัย
2) พัฒนาการสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมของพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยการเชื่อมโยงกันเป็นเครือข่าย มีเป้าหมายร่วมกัน พระสอนศีลธรรมมีแผนปฏิบัติการที่ชัดเจนเป็นลำดับขั้นตอน มีการพัฒนาโรงเรียนคุณธรรมจากส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และหน่วยงานต่าง ๆ กำหนดบทบาทหน้าที่ระหว่างหน่วยงานภายใต้กรอบความร่วมมือต่าง ๆ ที่วางไว้ ประสานงานกันผ่านโรงเรียน ชุมชน ภาคเอกชนเพื่อจะได้งบประมาณ ทั้งยังมีการอำนวยการและมีการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนการสอนให้เกิดประสิทธิภาพ
3) รูปแบบการสร้างเครือข่ายโรงเรียนคุณธรรมของพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเพชรบูรณ์ การประสานเชื่อมโยงเครือข่ายจากภาคส่วนต่าง ให้ผู้นำชุมชนเข้ามามีส่วนร่วม การประสานงานโดยอาศัยความสัมพันธ์แบบไม่เป็นทางการ การกำหนดวัตถุประสงค์และบทบาทหน้าที่ของเครือข่าย การบริหารจัดการดำเนินงานโดยเปิดโอกาสให้ผู้เกี่ยวข้องเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนา การจัดสวัสดิการ การดำเนินงานยึดหลักแนวคิดการใช้ชุมชนเป็นฐานร่วมปฏิบัติงาน ประชาชนมีส่วนร่วมวางแผน ทำให้เกิดความพึงพอใจมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กาญจนา แก้วเทพ. (2538). เครื่องมือการทำงานแนววัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร : สภาคาทอลิกแห่งประเทศไทยเพื่อการพัฒนา.
เจริญ ไวรวัจนกุล. (2531). ความเป็นครู. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
พ.ต.ท.เทอดเกียรติ วงศาโรจน์. (2557). การพัฒนารูปแบบการสร้างครือข่ายปฏิบัติการชุมชนและมวลชนสัมพันธ์เพื่อการป้องกันอาชญากรรม. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากรปีการศึกษา.
ประหยัด จตุพรพิทักษ์กุล. (2538). เครือข่ายการเรียนรู้การศึกษานอกโรงเรียนเพื่อการพึ่งพา ตนเองของชุมชน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วาสนา สุขธน. การพัฒนารูปแบบการขับเคลื่อนโรงเรียนคุณธรรมของโรงเรียนวัดป่าไผ่สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2 โรงเรียนวัดป่าไผ่. รายงานการวิจัย. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
วิลาสลักษณ์ ชัววัลลี. (2552). จริยธรรมในเด็กและเยาวชน. วารสารพฤติกรรมศาสตร์. 15 (1).
สงวน สุทธิเลิศอรุณ. (2526). ปรัชญาและคุณธรรมสำหรับครู. กรุงเทพมหานคร : อักษรบัณฑิต.
สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา. โรงเรียนคุณธรรม สพฐ : การสรางเครือขายและการมีส่วนร่วมโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร.
อคิน รพีพัฒน์. การศึกษาและวิเคราะห์ชุมชนในการวิจัยเชิงคุณภาพ. ในคู่มือการวิจัยเชิงคุณภาพเพื่อการพัฒนา. ขอนแก่น : หจก.โรงพิมพ์คลังนานานวิทยา.
ดร.อภิษฎาข์ ศรีเครือดง. (2558).การพัฒนาเครือข่ายการบริหารงานของเทศบาลนครนนทบุรี. รายงานการวิจัย. คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภาษาอังกฤษ
Brown,R.. (1968). Social Psychology. New York: The Free Press.
Mahachulalongkornrajavidyalaya University. (1996). The Thai Tripitaka, Mahachulalongkornrajavidyalaya Edition. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya Printing House.
Kanjana Kaewthep. (1995). Tools for Community Development. Bangkok: The Catholic Council of Thailand for Development.
Charoen Wairawachanakul. (1988). The Nature of Teaching. Bangkok: Academic Promotion Center.
Pol. Lt. Col. Teodkiat Wongsaroj. (2014). The Development of a Community Action and Public Relations Network Model for Crime Prevention. Doctoral Dissertation. Graduate School, Silpakorn University, Academic Year [Year].
Prayat Chatuphrapitaksakul. (1995). Non-Formal Education Learning Network for Community Self-Reliance. Master's Thesis. Graduate School: Chiang Mai University.
Wasana Sukthan. The Development of a Model for Driving Moral Schools at Wat Pa Phai School, Saraburi Primary Educational Service Area Office 2. Research Report. Office of Saraburi Primary Educational Service Area 2, Office of the Basic Education Commission, Ministry of Education.
Wilaslak Chuawallee. (2009). Ethics in Children and Youth. Journal of Behavioral Science. 15 (1).
Sanguan Sutthilerth-arun. (1983). Philosophy and Virtues for Teachers. Bangkok: Aksorn Bundit.
Office of Educational Management Innovation Development. Moral Schools of the Basic Education Commission: Network Building and Participation of Moral Schools of the Basic Education Commission. Office of the Basic Education Commission. Bangkok.
Akin Rapipat. Community Study and Analysis in Qualitative Research. In Manual of Qualitative Research for Development. Khon Kaen: Khlang Nananwitthaya Printing House.
Dr. Apisada Sri-khruedong. (2015). Development of the Administrative Network of Nonthaburi Municipality. Research Report. Faculty of Social Sciences, Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
