Creation of a Network of Moral schools of Morality Teaching Monks in schools in Phetchabun Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research objectives were: 1) To study creation of a network of moral schools of moral teaching monks in Phetchabun Province 2) to study developing a network of morality schools for moral monks in Phetchabun Province. and 3) to study propose a model for creating a network of moral schools of moral teaching monks in Phetchabun Province. This research is a mixed methods research. It is the qualitative research which the data was collected by interviewing those involved and quantitative research by distributing questionnaires.
The results as follow:
1) Creation of a network of moral schools of moral teaching monks in Phetchabun province. Moral teaching monks dare to change related organizations or agencies to join the network. Create a shared vision or formalize a framework for cooperation. There is joint planning, evaluation meetings until success, responsible for assigned work follow up on assessment results.
2) Develop the creation of a network of moral schools of moral teaching monks in Phetchabun Province. It is a network connection, not a group of members who are only interested in meeting and exchanging ideas. With a common goal, the moral teaching monk has a clear action plan in sequence.
3) Model for creating a network of moral schools of moral teaching monks in Phetchabun Province. By creating a network of participation with network partners in the community. Coordination and connection of networks from different sectors Drawing community leaders into participation The structure of the network emphasizes coordination.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กาญจนา แก้วเทพ. (2538). เครื่องมือการทำงานแนววัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร : สภาคาทอลิกแห่งประเทศไทยเพื่อการพัฒนา.
เจริญ ไวรวัจนกุล. (2531). ความเป็นครู. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
พ.ต.ท.เทอดเกียรติ วงศาโรจน์. (2557). การพัฒนารูปแบบการสร้างครือข่ายปฏิบัติการชุมชนและมวลชนสัมพันธ์เพื่อการป้องกันอาชญากรรม. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากรปีการศึกษา.
ประหยัด จตุพรพิทักษ์กุล. (2538). เครือข่ายการเรียนรู้การศึกษานอกโรงเรียนเพื่อการพึ่งพา ตนเองของชุมชน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วาสนา สุขธน. การพัฒนารูปแบบการขับเคลื่อนโรงเรียนคุณธรรมของโรงเรียนวัดป่าไผ่สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2 โรงเรียนวัดป่าไผ่. รายงานการวิจัย. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
วิลาสลักษณ์ ชัววัลลี. (2552). จริยธรรมในเด็กและเยาวชน. วารสารพฤติกรรมศาสตร์. 15 (1).
สงวน สุทธิเลิศอรุณ. (2526). ปรัชญาและคุณธรรมสำหรับครู. กรุงเทพมหานคร : อักษรบัณฑิต.
สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา. โรงเรียนคุณธรรม สพฐ : การสรางเครือขายและการมีส่วนร่วมโรงเรียนคุณธรรม สพฐ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร.
อคิน รพีพัฒน์. การศึกษาและวิเคราะห์ชุมชนในการวิจัยเชิงคุณภาพ. ในคู่มือการวิจัยเชิงคุณภาพเพื่อการพัฒนา. ขอนแก่น : หจก.โรงพิมพ์คลังนานานวิทยา.
ดร.อภิษฎาข์ ศรีเครือดง. (2558).การพัฒนาเครือข่ายการบริหารงานของเทศบาลนครนนทบุรี. รายงานการวิจัย. คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภาษาอังกฤษ
Brown,R.. (1968). Social Psychology. New York: The Free Press.
Mahachulalongkornrajavidyalaya University. (1996). The Thai Tripitaka, Mahachulalongkornrajavidyalaya Edition. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya Printing House.
Kanjana Kaewthep. (1995). Tools for Community Development. Bangkok: The Catholic Council of Thailand for Development.
Charoen Wairawachanakul. (1988). The Nature of Teaching. Bangkok: Academic Promotion Center.
Pol. Lt. Col. Teodkiat Wongsaroj. (2014). The Development of a Community Action and Public Relations Network Model for Crime Prevention. Doctoral Dissertation. Graduate School, Silpakorn University, Academic Year [Year].
Prayat Chatuphrapitaksakul. (1995). Non-Formal Education Learning Network for Community Self-Reliance. Master's Thesis. Graduate School: Chiang Mai University.
Wasana Sukthan. The Development of a Model for Driving Moral Schools at Wat Pa Phai School, Saraburi Primary Educational Service Area Office 2. Research Report. Office of Saraburi Primary Educational Service Area 2, Office of the Basic Education Commission, Ministry of Education.
Wilaslak Chuawallee. (2009). Ethics in Children and Youth. Journal of Behavioral Science. 15 (1).
Sanguan Sutthilerth-arun. (1983). Philosophy and Virtues for Teachers. Bangkok: Aksorn Bundit.
Office of Educational Management Innovation Development. Moral Schools of the Basic Education Commission: Network Building and Participation of Moral Schools of the Basic Education Commission. Office of the Basic Education Commission. Bangkok.
Akin Rapipat. Community Study and Analysis in Qualitative Research. In Manual of Qualitative Research for Development. Khon Kaen: Khlang Nananwitthaya Printing House.
Dr. Apisada Sri-khruedong. (2015). Development of the Administrative Network of Nonthaburi Municipality. Research Report. Faculty of Social Sciences, Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
