Buddhist Communication to Improve Quality of Life
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to study Buddhist communication to improve the quality of human life by applying Buddhist teachings to enhance various aspects of life, such as mindfulness in daily living, building good relationships within society, managing emotions, and achieving sustainable happiness. Buddhist communication emphasizes creative and beneficial communication with others, promoting deep listening, expressing kindness, and communicating mindfully, without causing conflicts or suffering at both personal and societal levels. The article also proposes ways to apply Buddhist principles in daily communication, such as using the principles of Right View (Sammā-diṭṭhi), Right Speech (Sammā-vācā), and Right Intention (Sammā-sankappa) to create valuable communication that contributes to the development of quality of life and lasting happiness, both at individual, family, and community levels. Buddhist communication can help reduce suffering and promote peace in life by adjusting attitudes and behavior based on principles that emphasize balanced living and true happiness.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
กองธรรมเทศนา. (2557). อริยมรรคมีองค์แปด ฉบับอธิบาย. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
เดชา ทองสุข. (2562). การศึกษาความเครียดและผลกระทบต่อสุขภาพจิตของบุคคลในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ท่านติช นัท ฮันห์. (1993). Peace is Every Step. Berkeley: Parallax Press.
ธนภัทร วัฒนาทรัพย์. (2561). การพัฒนาคุณภาพชีวิตโดยใช้หลักธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนา. วารสารการพัฒนาสังคม. 22(3), 70-83.
ธีรยุทธ บุญมี. (2547). พุทธธรรมกับการสื่อสารเพื่อการเปลี่ยนแปลง. วารสารศาสนาและวัฒนธรรม. 2(1), 13-29.
ธีระวัฒน์ จิรจรัสพร. (2560). จริยธรรมและการสื่อสารเชิงพุทธ. วารสารศาสนาและวัฒนธรรม. (2), 45-60.
นงเยาว์ เนียมโภคทรัพย์. (2554). จิตวิทยาการสื่อสาร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประยุทธ์ ปยุตโต. (2545). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ประเสริฐ ตั้งใจพัฒนา. (2565). การสื่อสารในพระพุทธศาสนาและการประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน. วารสารการศึกษาและสังคมศาสตร์. 9(2), 54-69.
พรชัย วัฒนาวิธี. (2564). การศึกษาเกี่ยวกับการขัดแย้งในสังคมและการหาทางแก้ไข. วารสารวิจัยการสื่อสาร. 12(2), 45-59.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.(2535). พระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฎกํ 2500. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม.
พุทธทาสภิกขุ. (2537). อริยมรรคมีองค์แปด. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
_________. (2539). ปาฐกถาธรรมเรื่อง อริยมรรคมีองค์ 8. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
_________. (2540). การสื่อสารในทางพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
_________. (2542). พุทธธรรมสำหรับคนรุ่นใหม่. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
สมชัย ศรีบุญ. (2560). การสื่อสารเชิงพุทธและการพัฒนาสังคมในยุคปัจจุบัน. วารสารสังคมศาสตร์, 6(3), 29-42.
สมภาร พรมทา. (2556). การสื่อสารอย่างมีเมตตาในสังคมร่วมสมัย. วารสารปรัชญาและศาสนา. 7(2), 80-93.
สมศักดิ์ วรรณศิลป์. (2558). หลักธรรมในพระพุทธศาสนากับการสื่อสารในชีวิตประจำวัน. วารสารพุทธศาสนา. 18(1), 34-47.
สุรพล พรหมพรหม. (2562). การสื่อสารเพื่อสร้างความสงบสุขในสังคมตามแนวทางพุทธ. วารสารพุทธศาสตร์. 17(4), 99-112.
หาญชัย ธนกุล. (2563). การวิจัยเชิงคุณภาพในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารและคุณภาพชีวิต. วารสารวิจัยทางสังคมศาสตร์. 14(4), 103-120.
Berlo, D. K. (1960). The Process of Communication: An Introduction to Theory and Practice. Holt, Rinehart and Winston.
Bhikkhu Bodhi. (2010). The Noble Eightfold Path: Way to the End of Suffering. Buddhist Publication Society.
Bhikkhu B. (2537). The Noble Eightfold Path. Bangkok: Thammasapha.
Boonmee T. (2004). Buddhism and Communication for Change. Journal of Religion and Culture, 2(1), 13-29.
Chiracharasporn T. (2017). Buddhist Ethics and Communication. Journal of Religion and Culture, 8(2): 45-60.
DeVito, J. A. (2016). The Interpersonal Communication Book. 14th ed. Pearson Education.
Goleman, D. (1995). Emotional Intelligence. New York: Bantam Books.
Gunaratana, H. (2002). Mindfulness in Plain English. Wisdom Publications.
Knapp, M. L., & Hall, J. A. (2010). Nonverbal Communication in Human Interaction. 7th ed. Wadsworth.
Nyanaponika Thera. (1962). The Heart of Buddhist Meditation. London: Rider.
Niamphokasap N. (2011). Communication Psychology. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Mahachulalongkorn Rajavidyalaya. (2535). Pali Tipitaka, Mahachulathepitaka 2500 edition. Bangkok: Mahachulalongkorn Rajavidyalaya Press.
Payutto P. (2002). Buddhism. Bangkok: Mahamakut Buddhist University.
Phra Phromkunaphon. (P. A. Payutto). (2561). Buddhist Dictionary, Compiled Edition.
Promta S. (2013). Communication with Compassion in Contemporary Society. Journal of Philosophy and Religion. 7(2), 80-93.
Tangjaipatana P. (2022). Communication in Buddhism and its application in daily life. Journal of Education and Social Sciences. 9(2), 54-69.
Thanakun H. (2020). Qualitative research on the relationship between communication and quality of life. Journal of Social Science Research. 14(4), 103-120.
Wattanawithi P. (2021). A study of social conflicts and solutions. Journal of Communication Research. 12(2), 45-59.
_________. (1996). Dharma lecture on the Noble Eightfold Path. Bangkok: Thammasapha.
_________. (1997). Communication in Buddhism. Bangkok: Thammasapha.
_________. (1999). Buddhism for the New Generation. Bangkok: Thammasapha.
McQuail, D. (2010). McQuail’s Mass Communication Theory. 6th ed. Sage Publications.
Phromprom S. (2019). Communication to Create Peace in Society According to Buddhism. Journal of Buddhism. 17(4), 99-112.
Rahula, W. (1974). What the Buddha Taught. Grove Press.
Sermons D. (2014). The Eightfold Path: Explanatory Edition. Bangkok: Mahamakut Buddhist University.
Sriboon S. (2017). Buddhist Communication and Social Development in the Present Era. Journal of Social Sciences. 6(3), 29-42.
Thongsuk D. (2019). A Study of Stress and Its Impact on the Mental Health of Individuals in Thai Society. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Thich Nhat Hanh. (1993). Peace is Every Step. Berkeley: Parallax Press.
Wattanathap T. (2018). Developing Quality of Life Using the Principles of Buddhist Teachings. Journal of Social Development. 22(3), 70-83.
Weerakkody, N. (2014). Communication Theories in Buddhism. Journal of Buddhist Studies. 11(1), 45-60.
