Study of Seven virtues of a Gentleman and Organizational Administration
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the seven virtues of a gentleman and
organizational administration. The results of the study found that: The 5 elements of
management are: 1) Planning 2) Organization 3) Command and control 4) Coordination 5)
Controlling. The seven virtues of a gentleman are the virtues that are appropriate and flexible
in management. In the management of an organization, the executives must consider the facts
correctly, know the benefits of the organization that lead to stability, know the organization
that we manage, know the capabilities of the organization, the appropriate period of operation,
interaction with other organizations, coordination with the community. In terms of human
resource management, it is necessary to develop and manage people in the organization to
have knowledge, abilities, loyalty to the organization, love, unity, create fairness and equality
for personnel in the organization.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
References
ชนะพงษ์ กล้ากสิกิจ. (2562). การประยุกต์หลักสัปปุริสธรรม 7 กับการบริหารงานสมัยใหม่. วารสาร
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. 2(1), 99-110.
ณัฐวุฒิ ธีระเกียรติ. (2562). กลยุทธ์การบริหารในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: วิสดอม พับลิช
ชิ่ง.
ธงชัย สันติวงษ์. (2543). องค์การและการบริหาร. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ธรรมนูญ พิริยะเมธา. (2560). การจัดการเชิงกลยุทธ์ในโลกยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรศักดิ์ ศรีสุชาติ. (2561). ศาสตร์การจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
พูนสุข บูรณะบุตร. (2561). การบริหารจัดการเชิงมนุษยธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.Journal of Graduate Saket Review Vol.10 No.1 January- April 2025
วารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ปีที่ 10 ฉบับที่ 1 มกราคม-เมษายน 2568 | 77
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2545). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่10).
กรุงเทพมหานคร: สื่อตะวันจํากัด.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต). (2542). พุทธธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2543). แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักพุทธธรรม.กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
__________. (2545). ธรรมะกับการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.
__________. (2549). ธรรมนูญชีวิต. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
พระไพศาล วิสาโล. (2553). การทำงานอย่างมีความสุข. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์สวนเงินมีมา.
__________. (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2567. จาก
https://84000.org/tipitaka/dic/d_item.php?i=28.
สุภาวดี ศิริวัฒน์. (2560). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรร่วมสมัย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุธาสินี วงศ์ศิริกุลชัย. (2562). องค์กรกับชุมชน: กลยุทธ์ CSR อย่างยั่งยืน. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อภิวัฒน ชัยเสน. (2566). ภาวะผูนําเชิงพุทธตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผูบริหารสถานศึกษาในโรงเรียน
สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ. 3(8),
-67.
Bateman, T. S., & Snell, S. A. (2017). Management: Leading & collaborating in a competitive
world (12th ed.). McGraw-Hill Education.
Bryson, J. M. (2018). Strategic planning for public and nonprofit organizations: A guide to
strengthening and sustaining organizational achievement (5th ed.). Jossey-Bass.
Chaisena A. (2566). Buddhist Leadership According to the Principles of 7 Sappurisadhamma
of School Administrators Belonging to the Office of the Primary Education Area,
Loei Province, Area 2. Journal of Integrated Social Sciences. 3(8), 66-67.
Daft, R. L. (2020). Management. 14th ed. Cengage Learning.
Drucker, P. F. (2007). Management: Tasks, responsibilities, practices. HarperBusiness.
_______. (2016). Organization theory and design (12th ed.). Cengage Learning.
Hill, C. W., Jones, G. R., & Schilling, M. A. (2014). Strategic management: Theory: An integrated
approach (11th ed.). Cengage Learning.
Klakasikit C. (2019). Application of the Seven Sappurisadhamma Principles to Modern
Management. Journal of Humanities and Social Sciences, Suan Sunandha Rajabhat
University. 2(1), 99-110.
Koontz, H., & Weihrich, H. (2010). Essentials of management: An international perspective (8th
ed.). McGraw-Hill Education.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Pearce, J. A., & Robinson, R. B. (2015). Strategic management: Planning for domestic & global
competition (13th ed.). McGraw-Hill Education.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2018). Management (14th ed.). Pearson Education.
Mintzberg, H. (2009). Managing. Berrett-Koehler Publishers.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson Education.
Yukl, G. (2013). Leadership in organizations (8th ed.). Pearson Education.
Mintzberg, H. (2009). Managing. San Francisco: Berrett-Koehler Publishers.
Phra Phromkunaphon (P.A. Payutto). (2006). The Constitution of Life. 3
rd printing. Bangkok:National Office of Buddhism.
Phra Thammapitok (P.A. Payutto). (2545). Buddhist Dictionary, Compiled Edition. 10th ed.
Bangkok: Suea Tawan Co., Ltd.
Phra Plian Panyapatipo. (2552). 7 Sappurisadhamma. Bangkok: Sapha Publishing House.
Price, Alan. (2004). Human Resourec Management, ln a Business Context. 2 edition. London:Thomson Learning, 2004.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2021). Management. 15th ed. Pearson Education.
Sanyawiwat C. and Sanyawiwat S. (2007). Buddhist Management. Bangkok: ChulalongkornUniversity Printing House.
Santiwong T. (2543). Organization and Administration. 11th ed. Bangkok: Thai Wattana Panich.
Somdej Phra Buddhakosajarn (P.A. Payutto). (2546). Buddhist Dictionary. Compiled Edition.Retrieved on October 21, 2567, from https://84000.org/tipitaka/ dic/d_item.php?i=28.
Sukkamon T. (2017). The Use of the Sappurisadhamma Principles in Integrated Managementof the Executives of Pa Nai Subdistrict Municipality. Phrao District, Chiang MaiProvince. Master of Buddhist Studies Thesis, Major in Buddhism. Graduate School:
Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Taylor, F. W. (1911). The Principles of Scientific Management. New York: Harper & Brothers.
Wacharasindhu N. and Chaladsakul C. (2023). Organizational Management for Success in the
st Century. Journal of MCU Social Development. 8(3), 247-257.
Weber, M. (1 9 4 7 ) . The Theory of Social and Economic Organization (A. M. Henderson & T.
Parsons, Trans.). New York: Free Press.
