ศึกษาสัปปุริสธรรม 7 กับการบริหารองค์การ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสัปปุริสธรรม 7 กับการบริหารองค์การ ผลการศึกษา
พบว่า องค์ประกอบของการบริหาร 5 ประการ คือ 1) การวางแผน (Planning) 2) การจัดองค์การ 3) การ
บังคับบัญชาสั่งการ 4) การประสานงาน 5) การควบคุม ส่วนสัปปุริสธรรม 7คือธรรมของสัตบุรุษ 7 เป็นธรรม
ที่มีความเหมาะสมและยึดหยุ่นในการบริหารจัดการ การบริหารจัดการในองค์กร ผู้บริหารจำเป็นต้องพิจารณา
ข้อเท็จจริงอย่างถูกต้อง รู้ถึงประโยชน์ขององค์กรที่นำไปสู่ความมั่นคง รู้จักองค์กรที่เราบริหาร รู้ขีด
ความสามารถขององค์กร ระยะเวลาที่เหมาะสมในการดำเนินงาน การปฏิสัมพันธ์กับองค์กรต่างๆ การ
ประสานงานกับชุมชน ในส่วนของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่จะต้องมีการพัฒนาและบริหารบุคคลในองค์กร
ให้มีความรู้ความสามารถ ความภักดีต่อองค์กร ความรัก ความความสามัคคีสร้างความเป็นธรรมและเสมอ
ภาคแก่บุคลากรในองค์กร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ชนะพงษ์ กล้ากสิกิจ. (2562). การประยุกต์หลักสัปปุริสธรรม 7 กับการบริหารงานสมัยใหม่. วารสาร
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. 2(1), 99-110.
ณัฐวุฒิ ธีระเกียรติ. (2562). กลยุทธ์การบริหารในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: วิสดอม พับลิช
ชิ่ง.
ธงชัย สันติวงษ์. (2543). องค์การและการบริหาร. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ธรรมนูญ พิริยะเมธา. (2560). การจัดการเชิงกลยุทธ์ในโลกยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรศักดิ์ ศรีสุชาติ. (2561). ศาสตร์การจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
พูนสุข บูรณะบุตร. (2561). การบริหารจัดการเชิงมนุษยธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.Journal of Graduate Saket Review Vol.10 No.1 January- April 2025
วารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์ ปีที่ 10 ฉบับที่ 1 มกราคม-เมษายน 2568 | 77
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2545). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่10).
กรุงเทพมหานคร: สื่อตะวันจํากัด.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต). (2542). พุทธธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพมหานคร: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2543). แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักพุทธธรรม.กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
__________. (2545). ธรรมะกับการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม.
__________. (2549). ธรรมนูญชีวิต. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
พระไพศาล วิสาโล. (2553). การทำงานอย่างมีความสุข. ปทุมธานี: สำนักพิมพ์สวนเงินมีมา.
__________. (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ประมวลธรรม. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2567. จาก
https://84000.org/tipitaka/dic/d_item.php?i=28.
สุภาวดี ศิริวัฒน์. (2560). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรร่วมสมัย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุธาสินี วงศ์ศิริกุลชัย. (2562). องค์กรกับชุมชน: กลยุทธ์ CSR อย่างยั่งยืน. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อภิวัฒน ชัยเสน. (2566). ภาวะผูนําเชิงพุทธตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผูบริหารสถานศึกษาในโรงเรียน
สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ. 3(8),
-67.
Bateman, T. S., & Snell, S. A. (2017). Management: Leading & collaborating in a competitive
world (12th ed.). McGraw-Hill Education.
Bryson, J. M. (2018). Strategic planning for public and nonprofit organizations: A guide to
strengthening and sustaining organizational achievement (5th ed.). Jossey-Bass.
Chaisena A. (2566). Buddhist Leadership According to the Principles of 7 Sappurisadhamma
of School Administrators Belonging to the Office of the Primary Education Area,
Loei Province, Area 2. Journal of Integrated Social Sciences. 3(8), 66-67.
Daft, R. L. (2020). Management. 14th ed. Cengage Learning.
Drucker, P. F. (2007). Management: Tasks, responsibilities, practices. HarperBusiness.
_______. (2016). Organization theory and design (12th ed.). Cengage Learning.
Hill, C. W., Jones, G. R., & Schilling, M. A. (2014). Strategic management: Theory: An integrated
approach (11th ed.). Cengage Learning.
Klakasikit C. (2019). Application of the Seven Sappurisadhamma Principles to Modern
Management. Journal of Humanities and Social Sciences, Suan Sunandha Rajabhat
University. 2(1), 99-110.
Koontz, H., & Weihrich, H. (2010). Essentials of management: An international perspective (8th
ed.). McGraw-Hill Education.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Pearce, J. A., & Robinson, R. B. (2015). Strategic management: Planning for domestic & global
competition (13th ed.). McGraw-Hill Education.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2018). Management (14th ed.). Pearson Education.
Mintzberg, H. (2009). Managing. Berrett-Koehler Publishers.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson Education.
Yukl, G. (2013). Leadership in organizations (8th ed.). Pearson Education.
Mintzberg, H. (2009). Managing. San Francisco: Berrett-Koehler Publishers.
Phra Phromkunaphon (P.A. Payutto). (2006). The Constitution of Life. 3
rd printing. Bangkok:National Office of Buddhism.
Phra Thammapitok (P.A. Payutto). (2545). Buddhist Dictionary, Compiled Edition. 10th ed.
Bangkok: Suea Tawan Co., Ltd.
Phra Plian Panyapatipo. (2552). 7 Sappurisadhamma. Bangkok: Sapha Publishing House.
Price, Alan. (2004). Human Resourec Management, ln a Business Context. 2 edition. London:Thomson Learning, 2004.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2021). Management. 15th ed. Pearson Education.
Sanyawiwat C. and Sanyawiwat S. (2007). Buddhist Management. Bangkok: ChulalongkornUniversity Printing House.
Santiwong T. (2543). Organization and Administration. 11th ed. Bangkok: Thai Wattana Panich.
Somdej Phra Buddhakosajarn (P.A. Payutto). (2546). Buddhist Dictionary. Compiled Edition.Retrieved on October 21, 2567, from https://84000.org/tipitaka/ dic/d_item.php?i=28.
Sukkamon T. (2017). The Use of the Sappurisadhamma Principles in Integrated Managementof the Executives of Pa Nai Subdistrict Municipality. Phrao District, Chiang MaiProvince. Master of Buddhist Studies Thesis, Major in Buddhism. Graduate School:
Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Taylor, F. W. (1911). The Principles of Scientific Management. New York: Harper & Brothers.
Wacharasindhu N. and Chaladsakul C. (2023). Organizational Management for Success in the
st Century. Journal of MCU Social Development. 8(3), 247-257.
Weber, M. (1 9 4 7 ) . The Theory of Social and Economic Organization (A. M. Henderson & T.
Parsons, Trans.). New York: Free Press.
