Good Practice Guideline for Effective Human Resource Management

Authors

  • Chertchavee Kittikulphan Department of Masticatory Science, Faculty of Dentistry, Mahidol University

Keywords:

Management, Human resource, Process

Abstract

This article proposes a process in human resource management. The executives in some organizations adjust the methods in human resource management according to the current environment and situation. Nowadays, information technology increasingly has an important role in daily life and work life in order to continue the activities with agility and cost reduction. Therefore, every organization needs the human resources to drive the organization with other resources to derive the greatest benefit. As mentioned above, the senior leaders must have vision, knowledge, capability, skill, and experience with human resource management with other resources and manage them to gain the highest value.

People are one of the natural resources that has value to the organization. The executive must consider the administrative and management process to enhance the quality and effectiveness of human resources. This process begins with staff recruitment, job description and responsibilities, and is applied to put the right man on the right job in the current situation. In addition, the organization must enhance the skill and knowledge of its employees to their highest potential, and sustain these potential staff with the organization under good governance in order that the staff will have a good attitude to the organization and the executives, and therefore, the organization will have a stable foundation.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Strack R, Bailey A, Lovich D, Baier J, Messenböck R, Ruan F, et al. People Priorities for the New Now. Boston Consulting Group [Internet]. 2020 [cited 2021 Nov 25]; Available from: https://web-assets. bcg.com/ img-src/BCG-People-Priorities-for-the-New-Now-Apr-2020_tcm9-245662.pdf.

สอาด บรรเจิดฤทธิ์. ความปรกติใหม่ของการจัดการทรัพยากรมนุษย์ภาคธุรกิจหลังยุคโควิด-19. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 2564;8(2):46-59.

ภิราช รัตนันท์. การจัดการทรัพยากรมนุษย์ร่วมสมัยในองค์การ. วารสารบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2560;1(1):21-38.

สุรมงคล นิ่มจิตต์ และ ธีระวัฒน์ จันทึก. การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์กับการเป็นองค์การศักยภาพสูง. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ) 2559;9(2):1-10.

ประคอง สุคนธจิตต์. ทรัพยากรมนุษย์ยุค 4.0. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ นายเรืออากาศ 2562;7;17-28.

โสมวลี ชยามฤต. การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อรองรับยุคดิจิทัลขององค์การภาครัฐและเอกชน. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 2564;4(1):38-48.

อำไพ ไชยแก้ว. ความหมายของหลักการจัดการ [อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2564]. เข้าถึงได้จาก https://sites.google.com/site/aunripreya456/1-khwam-hmay-khxng-hlak-kar-cadkar.

กรรณิการ์ สุวรรณศรี.ความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์. เอกสารประกอบการสอนรายวิชา 9011106 การบริหารทรัพยากรมนุษย์, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. (อัดสำเนา); 2556

จตุรงค์ ศรีวงษ์วรรณะ. การบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์; 2558.

กัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: บริษัท ส.เอเซียเพรส (1989) จำกัด; 2557.

Boselie P. Strategic Human Resource Management a Balanced Approach. 2nd ed. New York, USA: McGraw Hill Publishing; 2014.

เอกพิชญ์ ชินะข่าย. พัฒนาการแนวคิดการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง 2561;7(1):157-67.

ประมุกข์ พรหมพุ้ย และ กรเอก กาญจนาโภคิน. การจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย. [วิทยานิพนธ์ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (Visionary Leaders)]. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ประเวศน์ มหารัตน์สกุล และ กฤติกา ลิ้มลาวัลย์. การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคโลกาภิวัฒน์. Executive Journal 2560;11:168-73.

Boselie P, Van Harten J, Veld M. A human resource management review on public management and public administration research: stop right there…before we go any further…. PUBLIC MANAGEMENT REVIEW 2021;23(4):483-500.

ชัยธวัช เนียมศิริ. ภาวะผู้นำที่มีประสิทธิภาพในยุค Thailand 4.0: กรณีศึกษา จังหวัดขอนแก่น[หลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร]. กรุงเทพมหานคร: วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร; 2561.

Siddique A, Aslam HD, Khan M, Fatima U. Impact of academic leadership on faculty’s motivation and organizational effectiveness in higher education system. International Journal of Academic Research 2011;3(3):730-5.

ยงยุทธ เกษสาคร อ้างใน ทศวรรณ เอี่ยมวิมังสา และ เกียรติชัย เจษฎาพันธุ์. การบริหารทรัพยากรบุคคลที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ 2558;5(1):275-82.

สุนันทา เลาหนันทน์ อ้างใน กัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: บริษัท ส.เอเซียเพรส (1989) จำกัด; 2557.

ปิยาพร ห้องแซง. การบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีผลต่อความผูกพันในองค์กรของพนักงานสาขาธนาคารออมสินในเขตกรุงเทพมหานคร [ปริญญานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ]. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ; 2543.

Published

2022-05-26