โครงการประเมินการดำเนินงานตามมาตรการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติด ในกลุ่มผู้ใช้ยาเสพติดด้วยวิธีการฉีด

Main Article Content

ปรีชญาณ์ นักฟ้อน

บทคัดย่อ

มาตรการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติดในกลุ่มผู้ใช้ยาเสพติดด้วยวิธีการฉีด มุ่งให้เกิดการดูแลสุขภาพของผู้ใช้ยาเสพติดแบบองค์รวมให้เกิดความต่อเนื่องและมีมาตรฐาน และมีการดำเนินการร่วมกันของภาครัฐ ประชาสังคม และประชาชน แต่พบว่า ยังขาดความชัดเจนของตัวนโยบาย ทำให้แต่ละหน่วยงานที่เป็นคณะทำงานในพื้นที่ไม่ได้กำหนดบทบาทของตนเองที่ชัดเจนในการดำเนินงาน มีเพียงหน่วยงานสาธารณสุขเป็นหน่วยปฏิบัติหลักร่วมกับภาคประชาสังคมที่มีบทบาทสำคัญในการเข้าถึงและดูแลกลุ่มเป้าหมาย ซึ่งเป็นจุดเสริมที่สำคัญให้แก่การดำเนินงานตามมาตรการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติด แต่ยังขาดแนวทางที่เป็นทางการเพื่อรองรับการดำเนินงานของภาคประชาสังคมที่เชื่อมโยงกับภาครัฐ โดยมักเป็นไปตามการประสานส่วนตัวเป็นสำคัญ โดยผลลัพธ์ที่ชัดเจนคือ ผู้ใช้ยาเสพติดส่วนใหญ่มีทัศนคติที่ดีและเห็นประโยชน์ในการรับบริการมากขึ้น ทั้งนี้ หากมุ่งหวังให้เกิดผลการดำเนินนโยบายที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น ควรกำหนดจุดมุ่งเน้นของนโยบายให้ชัดเจน เพื่อกำหนดแนวทางการปฏิบัติงาน และตัวชี้วัดร่วมที่สอดคล้องกับภารกิจของแต่ละหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งสร้างกลไกการดำเนินงานร่วมกันของแต่ละภาคส่วนที่ชัดเจน และเชื่อมโยงมาตรการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติดให้เป็นมาตรการหนึ่งในระบบการแก้ไขปัญหายาเสพติดของประเทศไทย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นักฟ้อน ป. . (2016). โครงการประเมินการดำเนินงานตามมาตรการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติด ในกลุ่มผู้ใช้ยาเสพติดด้วยวิธีการฉีด. Journal of Politics and Governance, 6(2), 394–412. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jopag/article/view/272944
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกพรรณ กัลยาณสุต. (2532). การวิเคราะห์แนวทางการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดให้โทษในระบบคุมประพฤติผู้ใหญ่. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

กรมการแพทย์ และกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2548). คู่มือแนวทางการบำบัดรักษาผู้ติดยาด้วยเมทาโดนระยะยาว. กรุงเทพฯ: องค์การทหารผ่านศึก.

คณะอนุกรรมการประเมินผล ศูนย์อำนวยการต่อสู้เพื่อเอาชนะยาเสพติดแห่งชาติ (ศตส.) สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2547). สรุปรายงานผลการสำรวจประเมินสถานการณ์ยาเสพติด ครั้งที่ 1 – 6. (1 กุมภาพันธ์ 2546 - 31 กรกฎาคม 2546) กรุงเทพมหานคร: สหมิตรพรินติ้ง.

เครือข่ายเพื่อนไทยลดอันตรายจากสารเสพติด. (2550). การดูแลสุขภาพตนเองแบบองค์รวมในผู้ใช้ยา. เชียงใหม่: นันทพันธ์พริ้นติ้ง จำกัด.

โครงการทดสอบประสิทธิผลวัคซีนเอดส์แวกซ์ บี/อี (BVEG). (2548). คู่มือการให้คำปรึกษาเพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดเชื้อ HIV ในผู้ฉีดยาเสพติด. กรุงเทพฯ: นิวธรรมดาการพิมพ์ (ประเทศไทย) จำกัด.

นวลตา อาภาคัพภะกุล. (2550). การลดอันตรายจากการใช้ยา. สงขลานครินทร์เวชสาร. 25 (1), ประเทือง ธนิยผล. (2530). การใช้วิธีบำบัดรักษาและแก้ไขฟื้นฟูจิตใจแทนการใช้เรือนจำต่อผู้กระทำผิดฐานยาเสพติด. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

ผกามาศ ศุภสร. (2545). ระบบของการให้บริการผู้ถูกคุมความประพฤติ คดียาเสพติด สำนักงานคุมประพฤติ. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มูลนิธิศูนย์คุ้มครองสิทธิด้านเอดส์. (2555). การทบทวนนโยบายและกฎหมายด้านยาเสพติดของประเทศไทยเพื่อการแก้ไขปัญหา HIV . กรุงเทพฯ: พีเอส.ซับพลาย.

วรพล หนูนุ่น. (2556). การลดอันตราย (Harm reduction) และแนวทางการลดอุปสงค์ (Demand reduction) ยุทธศาสตร์ในการแก้ปัญหายาเสพติดในประเทศไทย. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน. มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 1 (3), (ตุลาคม – ธันวาคม 2556).

วิยดา จั่นทอง. (2542). ชุมชนบำบัดในงานราชทัณฑ์: ศึกษาเฉพาะกรณีทัณฑสถานบำบัดพิเศษหญิง จังหวัดปทุมธานี. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วิโรจน์ วีรชัย. (2553). นโยบายการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติด (Harm Reduction) ทางเลือกใหม่ของประเทศไทย. รายงานการศึกษาส่วนบุคคล หลักสูตรบริหารการทูต รุ่นที่ 2 ปี 2553 สถาบันต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงต่างประเทศ.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (2543). รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 20 ปีที่ 4 ครั้งที่ 15 (สมัยสามัญนิติบัญญัติ). วันพุธที่ 16 สิงหาคม 2543.

กรมควบคุมโรคติดต่อ กระทรวงสาธารณสุข. สถานการณ์ปัญหาเอดส์ระดับโลก. สืบค้นที่http://www.boe.moph.go.th/report.php?cat=19&id=1267 (7 มีนาคม 2558)

สุชาดา นิลมาก. (2533). ชุมชนบำบัด: การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2552). การออกแบบและประเมินโครงการโดยใช้ทฤษฎีการเปลี่ยนแปลง. ในวารสารการวิจัยสังคมศาสตร์, 7-25.

เสาวลักษณ์ ปลั่งเกียรติยศ. (2547). ทัศนะของผู้เข้ารับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดของศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด (ลาดหลุมแก้ว) ต่อการดำเนินงานตามพระราชบัญญัติฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ. 2545. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.

สุกัญญา กาญจนบัตร และมานพ คณะโต. (2556). การประเมินผลการนำแนวคิด นโยบายและมาตรการการลดอันตรายจากการใช้ยาเสพติดมาใช้ในจังหวัดอุดรธานี.วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน. มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 1(2), (กรกฎาคม – กันยายน 2556).

Newmeyer, John A. (1988). Why Bleach? Flighting AIDS contagion among intravenous Drug User: The San Francisco experience. Journal of Psycholoactive Drug. 20 (Apr – Jun): 160.

Rossi, P.H., Freeman, H.E., &Lipsey, M.W. (1998). Evaluation: A Systematic Approach (6 ed.). Thoundsand Oaks, CA: SAGE Publications.

The need for harm reduction. [homepageon the internet].[updated 2001 Jan 24;cited 2003 Nov14]. Available from:htpp://www.harmreduction.org.