โอกาสและความท้าทายของการพัฒนาหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์ จุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค ของการพัฒนาหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว จำนวน 2 หมู่บ้านของอำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย และ 2) เพื่อนำเสนอยุทธศาสตร์การพัฒนาหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว จำนวน 2 หมู่บ้านของอำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ พื้นที่และกลุ่มตัวอย่างคือผู้นำหมู่บ้าน คณะกรรมการหมู่บ้าน และประชาชนจาก 2 หมู่บ้าน ได้แก่บ้านปากห้วย ตำบลหนองผือ อำเภอท่าลี่ และบ้านอาฮี ตำบลอาฮี อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย ซึ่งเป็นพื้นที่ในการศึกษาวิจัย หมู่บ้านละ 20 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาคือแบบสัมภาษณ์โดยการสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่าหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว จำนวน 2 หมู่บ้านในอำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย ได้แก่ บ้านปากห้วย อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย และบ้านอาฮี ตำบลอาฮี อำเภอลี่ จังหวัดเลย มีจุดแข็ง (Strengths) สามารถแยกออกเป็น 5 ด้านคือ 1) ด้านสถานที่สำคัญทางศาสนาและโบราณสถาน 2) ด้านสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ 3) ด้านประเพณีพิธีกรรมและภูมิปัญญา 4) ด้านแหล่งการเรียนรู้ชุมชน และ 5) ด้านอาหารและผลิตภัณฑ์ของชุมชน มีจุดอ่อน (Weaknesses) คือ ขาดการปรับปรุงภูมิทัศน์ตามสถานที่ท่องเที่ยวของหมู่บ้านให้มีความสะอาดน่าเที่ยวชม ขาดตลาดในการจำหน่ายสินค้า โอกาส (Opportunities) คือ มีพื้นที่ติดกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีเส้นทางเชื่อมสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดเลย ในช่วงฤดูหนาวมีอากาศหนาวเย็นและ มีหมอกสวยงาม มีการอนุรักษ์และสืบทอดประเพณีพื้นบ้าน มีอุปสรรค (Threats) คืองบประมาณสนับสนุนจากภาครัฐยังไม่เพียงพอ ไม่มีรถโดยสารประจำทางที่มาถึงหมู่บ้าน ขาดการประชาสัมพันธ์ให้นักท่องเที่ยวได้รับรู้ สรุปเป็นประเด็นยุทธศาสตร์เพื่อพัฒนาหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย 5 ประเด็นยุทธศาสตร์ประกอบด้วย ยุทธศาสตร์ที่ 1 ด้านพัฒนาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว ยุทธศาสตร์ที่ 2 ด้านอนุรักษ์วัฒนธรรมเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยว ยุทธศาสตร์ที่ 3 ด้าน การมีส่วนร่วมของชุมชนอย่างยั่งยืน ยุทธศาสตร์ที่ 4 ด้านการพัฒนาสินค้า OTOP เพื่อการท่องเที่ยว และยุทธศาสตร์ที่ 5 ด้านมาตรฐานการบริการการท่องเที่ยว
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาชุมชน. (2561). คู่มือบริหารโครงการหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว (OTOP Village) 8 เส้นทาง. กรุงเทพฯ: สำนักส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นและวิสาหกิจชุมชน.
กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2550). มาตรฐานการส่งเสริมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานการบริหารงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
ไกรฤกษ์ ปิ่นแก้ว. (2556). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. สืบค้นจาก http://tourism-dan1.blogspot.com
ณัฐวัฒน์ เทพคำดี. (2550). ความคิดเห็นของบุคลากรการท่องเที่ยวที่มีต่อการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 2 กับการท่องเที่ยวในเขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร. (วิทยานิพนธ์ ศศ.ม.). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ทฤษฎีองค์การและการจัดการเชิงกลยุทธ์ชั้นสูง. (2555). SWOT Analysis ด้าน Planning. สืบค้นจาก http://promrucsa-dba04.blogspot.com/2012/10/swot-analysis-swot-swot-humphrey-swot-2.html
น้ำทิพย์ เมืองอินทร์. (2556). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อจำนวนนักท่องเที่ยวจากกลุ่มประเทศอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงในประเทศไทย. (วิทยานิพนธ์ ศ.ม.). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2557). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
มณีรัตน์ สุพร. (2558). กลยุทธ์การตลาด 7s กรอบแนวคิดของ McKinsey. สืบค้นจาก https://www.im2market.com/2015/01/21/650
รําไพ กาแก้ว. (2541). ประวัติบ้านอาฮี. เลย: โรงเรียนบ้านอาฮี. โรงเรียนบ้านปากห้วย. (2552). ประวัติบ้านปากห้วย. เลย: โรงเรียนบ้านปากห้วย.
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, คณะวิทยาการจัดการ. (2562). การจัดการเชิงกลยุทธ์. สืบค้นจาก https://www.mit.pbru.ac.th/upload/course/
วรรณา วงษ์วานิช. (2546). ภูมิศาสตร์การท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศริญญา สุรี. (2558). ชาวเวียดนามอพยพ: นายทุนยุค “ไทยใหม่” และการกลายเป็นชนชั้นนำเมืองชายแดน. เชียงใหม่: ศูนย์อาเซียนศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศุลีพร อานันทประภา. (2551). กลยุทธ์การท่องเที่ยวจังหวัดชลบุรี. (วิทยานิพนธ์ ศ.ม.). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สาระดีดี.คอม. (2559). การท่องเที่ยวแบบยั่งยืน (Sustainable Tourism). สืบค้นจาก http://www.sara-dd.com/index.php?option=com_content&view
=article&id=219
สุวารีย์ ศรีปูระ และคณะ. (2548). การพัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการท่องเที่ยวชายแดนลุ่มน้ำเหือง-โขง: กรณีศึกษา แก่งคุ้ดคู้ อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดเลย. (2561). โครงการหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว (OTOP Village) 8 เส้นทาง จังหวัดเลย. เลย: สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดเลย.
อติสันติ์ ภูวพิพัฒนวงศ์. (2562). ความหมายและความสำคัญของการบริหารและการพัฒนา.สืบค้นจาก https://sites.google.com/site/wongtham/document
อนุรัตน์ อินทร. (2551). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวจังหวัดเชียงรายเป็นศูนย์กลางเชื่อมโยง ในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงตอนบน. (วิทยานิพนธ์ ปร.ด.). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
อรนุช ศิลป์มณีพันธ์. (2547). ลักษณะชายฝั่งทะเลที่พึงประสงค์ของนักท่องเที่ยวบริเวณชายฝั่งทะเลประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒประสานมิตร.
