บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้แก่ผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้สูงอายุต่อบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้งในการส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้แก่ผู้สูงอายุ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในตำบลบ้านผึ้ง อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม จำนวน 331 คน ใช้วิธีการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตทาโร่ยามาเน่ เครื่องมือทีใช้เก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า ได้ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.88 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที (t-test) และสถิติทดสอบเอฟ (F-test) ผลการวิจัย พบว่า 1) ผู้สูงอายุมีความคิดเห็นต่อบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้งในการส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้แก่ผู้สูงอายุ โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีคะแนนสูงสุด คือ ด้านการส่งเสริมอาชีพ รองลงมา คือ ด้านการสร้างรายได้ 2) ผู้สูงอายุที่มีอายุ และสถานภาพครอบครัวต่างกัน มีความคิดเห็นต่อบทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านผึ้ง ในการส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากผลการวิจัยดังกล่าวมีข้อเสนอแนะ 2 ประเด็น คือ 1) การพัฒนาทักษะการประกอบอาชีพฝึกอบรมผู้สูงอายุควรคำนึงถึงความต้องการ และสถานภาพครอบครัวของผู้สูงอายุ ถัดมาคือหางาน ให้ผู้สูงอายุไปทำที่บ้าน รวมทั้งมีการจ้างงานผู้สูงอายุ 2) การจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นเพื่อให้ผู้สูงอายุมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นมีอาชีพและรายได้เลี้ยงดูตนเองและไม่เป็นภาระแก่บุตรหลาน ควรมีโครงการ หรือกิจกรรมที่เหมาะสมกับผู้สูงอายุแต่ละช่วงอายุ และให้ความสำคัญกับผู้สูงอายุที่มีความเปราะบางเป็นอันดับแรก เช่น ผู้สูงอายุที่อยู่ลำพัง หรือ อยู่กับบุตรหลาน และผู้สูงอายุที่มีอายุมากเนื่องจากมีศักยภาพในการประกอบอาชีพและหารายได้ต่ำ