การจัดการขยะในชุมชนเมือง: อำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชน

Main Article Content

อรอุมา รัตนพล
ทัชชวัฒน์ เหล่าสุวรรณ
ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการขยะในชุมชนเมืองอีสาน ในมิติอำนาจและ การมีส่วนร่วมของประชาชนและเพื่อเปรียบเทียบการจัดการขยะในชุมชนเมืองและชุมชนชานเมือง ในมิติอำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บรวบรวมข้อมูลกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้นำชุมชน คณะกรรมการชุมชนและประชาชนผู้ร่วมในกิจกรรมการจัดการขยะในชุมชนซึ่งเป็นผู้ให้ข้อมูลหลัก (key informants) จำนวน 35 คน แบ่งเป็นตัวแทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้นำชุมชน คณะกรรมการชุมชน และประชาชน โดยสัมภาษณ์เชิงลึกและสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า จัดการขยะในชุมชนเมืองอีสาน ในมิติอำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีการกำหนดนโยบายการกระจายอำนาจให้กับชุมชน ตลอดทั้งการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการชุมชน ผู้นำชุมชนซึ่งเป็นผู้ขับเคลื่อนในการจัดการชุมชน โดยมีการสร้างความเข้าใจและอาศัยความร่วมมือจากเครือข่ายชุมชน ประชาชน เพื่อให้ชุมชนตระหนักถึงการจัดการขยะโดยชุมชน โดยเฉพาะมีความเข้าใจในการคัดแยกขยะในครัวเรือน การปลูกจิตสำนึกให้กับเยาวชน โดยยึดหลักการมีส่วนร่วมในทุกขั้นตอน นอกจากนั้นเมื่อเปรียบเทียบการจัดการขยะในชุมชนเมืองและชุมชนชานเมือง ในมิติอำนาจและ การมีส่วนร่วมของประชาชน ได้แก่ ชุมชนโนนหนองวัด 1 ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น และพื้นที่ชานเมือง ได้แก่ ชุมชนหัวถนน ในเขตเทศบาลตำบลพระลับ พบว่า เป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพในการจัดการขยะโดยผู้นำชุมชนและคณะกรรมการชุมชนได้มีบทบาทในการจัดการชุมชนเกิดเครือข่ายในชุมชน จากการศึกษาวิจัยในบริบทสภาพทั่วไปในเขตเมืองย่อมมีความหลากหลายทางนิเวศวิทยา ประชากรที่เข้ามาพักอาศัยในเขตเมืองย่อมมีความแออัดมากกกว่าเขตชานเมือง การปฏิสัมพันธ์ของคนในเมืองก็ย่อมน้อยกว่าในเขตชานเมือง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รัตนพล อ. ., เหล่าสุวรรณ ท. ., & โพธิวรรณ์ ป. . (2021). การจัดการขยะในชุมชนเมือง: อำนาจและการมีส่วนร่วมของประชาชน. Journal of Politics and Governance, 11(3), 184–197. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jopag/article/view/256593
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2562). รายงานสรุปสถานการณ์มลพิษประเทศไทย 2561. สืบค้นจาก https://www.pcd.go.th/publication/3657/
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2560). คู่มือปฏิบัติงานด้านการจัดการขยะมูลฝอยในเขตพื้นที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2557). 1 ทศวรรษ LA21 ก้าวสู่สังคมสีเขียว. สืบค้นจาก https://pubhtml5.com/uyipw/wixe/basic
ชาย โพธิสิตา. (2556). ศาสตร์และศิลป์การวิจัยเชิงคุณภาพ.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาฯ
ไชยณรงค์ เศรษฐเชื้อ. (2543). นิเวศวิทยาของการสร้างเขื่อนขนาดใหญ่ในประเทศไทย: กรณีศึกษาโครงการเขื่อนแก่งเสือเต้น. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พรอัมรินทร์ พรหมเกิด. (2556). สังคมวิทยาการเมือง. ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ขอนแก่น: โรงพิมพ์คลังนานา
ไพบูลย์ โพธิ์สุวรรณ. (2552). มิติใหม่ชุมชนไร้ถัง.วิทยาลัยพัฒนาการปกครองท้องถิ่น. สถาบันพระปกเกล้า
ทัชชวัฒน์ เหล่าสุวรรณ. (2554). ปฏิสัมพันธ์เชิงอำนาจในการจัดการป่าชุมชน: มิติโครงสร้างและผู้กระทำการ. ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เรืองฤทธิ์ คงอยู่. (2560). ความสัมพันธ์เชิงอำนาจของผู้นำทางการเมืองท้องถิ่นกับประชาชน. รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
สุพิชญาย์ ปัญญา. (2557). นิเวศวิทยาการเมืองว่าด้วยการสร้างเขื่อนดอนสะโฮงแขวงจำปาสัก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง, 10(2). พฤษภาคม-สิงหาคม.
สุภศักดิ์ เมืองพรหม. (2551). การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมการจัดการมูลฝอยในชุมชนบท จังหวัดร้อยเอ็ด. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎิบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.