การสร้างความเข้มแข็งภาคประชาสังคมกับปัญหาการทุจริต ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดภูเก็ต
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่อง “การสร้างความเข้มแข็งภาคประชาสังคมกับปัญหาการทุจริตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดภูเก็ต” มุ่งศึกษาปัญหาการเกิดทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สาเหตุในการทุจริต และผลกระทบในการเกิดการทุจริต เป็นการวิจัยศึกษาเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบไม่มีโครงสร้าง จำนวนผู้ให้ความเห็น 45 คน โดยสัมภาษณ์จากประชาชนดั้งเดิม ผู้นำชุมชน ผู้ประกอบอาชีพอิสระ ข้าราชการ และเจ้าของธุรกิจภาคเอกชน มีวัตถุประสงค์การวิจัย ดังนี้ (1) เพื่อศึกษาสาเหตุการทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (2) เพื่อศึกษาผลกระทบที่เกิดจากสาเหตุการทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และ (3) การศึกษาแนวทางการสร้างความเข้มแข็งของภาคประชาสังคมเพื่อแก้ไขปัญหาการทุจริตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดภูเก็ต ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) สาเหตุการเกิดการทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญในประเด็นของการเกิดช่องว่างของกฎหมายมากที่สุด สาเหตุเพราะว่าในการจัดทำกฎหมายนั้นไม่จัดทำกฎหมายให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงในยุคของปัจจุบันไม่ก้าวทันในยุคของการเปลี่ยนแปลงโดยกฎหมายที่ถูกจัดทำขึ้นนั้นไม่สามารถเอาความผิดกับผู้กระทำการทุจริต และยังเปิดโอกาสให้เกิดการทุจริตได้ (2) ผลกระทบที่เกิดจากปัญหาการทุจริต กลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญด้านการพัฒนาท้องถิ่นมากที่สุด สาเหตุเพราะว่า การพัฒนาท้องถิ่นต้องพัฒนาทั้งด้านการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมที่ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในท้องถิ่นหากเจ้าหน้าที่ของรัฐ และนักการเมืองในระดับท้องถิ่นมีการกระทำทุจริตทำให้ท้องถิ่นขาดงบประมาณในการพัฒนาท้องถิ่น จึงเป็นเหตุให้ท้องถิ่นมีความล้าหลัง และด้อยความเจริญ (3) แนวทางการสร้างความเข้มแข็งภาคประชาสังคมในการแก้ไขปัญหาการทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่างให้ความสำคัญในด้านการมีเครือข่ายที่เข้มแข็งมากที่สุด สาเหตุเพราะว่า การมีเครือข่ายที่เข้มแข็งทำให้ประชาชนได้ทำกิจกรรมร่วมกัน มีการเคลื่อนไหวของกิจกรรม และมีความรู้สึกร่วมกันจึงสามารถติดตามปกป้อง ตรวจสอบการทุจริตได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมการส่งเสริมส่วนท้องถิ่น. (2559). การวิเคราะห์สถานการณ์การป้องกันและปราบปรามทุจริตของสำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
การทุจริตคอร์รัปชั่นในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: มาตรการและกลไกการป้องกัน. สืบค้นจาก http://www.siamintelligence.com/cor-rup-tion-local-administration/
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2547). กลเม็ดเด็ดปีกคอรัปชั่น. กรุงเทพ: บริษัท ซัดเซสมีเดีย จำกัด.
โกวิทย์ พวงงาม. (2555). การปกครองท้องถิ่นไทย หลักการและมิติใหม่ในอนาคต (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ชาย โพธิสิตา. (2556). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ.กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ญาดา กาศยปนันทน์. (2554). ความผิดมูลฐานเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติ ตามพระราชบัญญัติ ป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542: ศึกษากรณี การกระทำความผิดเกี่ยวกับน้ำมันเชื้อเพลิง . กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริวรรณ มนอัตระผดุง. (2555). สถานการณ์การคอร์รัปชั่นของประเทศไทย. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 2(1), มกราคม - มิถุนายน 2555.
สถาบันพระปกเกล้า. (2558). ข้อกำหนดการวิจัย (TOR) เรื่อง การประเมินองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อเข้ารับรางวัลพระปกเกล้าประจำปี 2559. นนทบุรี: สถาบันพระปกเกล้า.
สุรพงษ์ แสงเรณู. (2559). ผลกระทบการทุจริตประพฤติมิชอบในการบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลย อลงกรณ์.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2559). ปัญหาการทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กระทรวงยุติธรรม.
เอกพงศ์ ไทรพุฒทอง. (2559). การพัฒนาเครือข่ายการทำงานสายปฏิบัติการระหว่างองค์กรของสํานักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติกับสํานักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.