การบริการสาธารณะด้านการจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภายใต้บริบทการกระจายอำนาจในรอบสองทศวรรษ

Main Article Content

สุเชาวน์ มีหนองหว้า
อำนวย บุญรัตนไมตรี
หควณ ชูเพ็ญ
ปธาน สุวรรณมงคล

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญ และพัฒนาการของการกระจายอำนาจการบริการสาธารณะด้านการจัดการศึกษาให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย ในรูปแบบการถ่ายโอนสถานศึกษาในประเภทต่างๆ ในรอบสองทศวรรษ ซึ่งจะมีทั้งระยะเฟื่องฟู และระยะที่ตกต่ำ ในรอบของวงจรนโยบายกระจายอำนาจ ในบริบทการเมืองไทย แต่สิ่งที่ปรากฏให้เห็นในอดีตที่ผ่านมาก็คือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหลายแห่งสามารถจัดการศึกษาได้ดีกว่าสถานศึกษาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ แต่ในสภาวการณ์ปัจจุบันที่กระทรวงศึกษาธิการกำลังมีนโยบายยุบโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 15,000 แห่ง ในขณะเดียวกันก็มีกระแสที่ต้องการให้มีการกระจายอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและชุมชนเข้าไปมีส่วนในการจัดการศึกษาท้องถิ่น เพื่อให้สอดคล้องกับการสร้างโอกาส การสร้างความเสมอภาคในสังคมและลดความเหลื่อมล้ำในสังคม และสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี การถ่ายโอนโรงเรียนที่กำลังถูกยุบดังกล่าวให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดูแล จึงเป็นสิ่งท้าทายและน่าจับตามองในอนาคตอันใกล้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มีหนองหว้า ส. ., บุญรัตนไมตรี อ. ., ชูเพ็ญ ห. ., & สุวรรณมงคล ป. . (2020). การบริการสาธารณะด้านการจัดการศึกษาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภายใต้บริบทการกระจายอำนาจในรอบสองทศวรรษ . Journal of Politics and Governance, 10(3), 288–302. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jopag/article/view/249985
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พวงงาม. (2549). ปัญหาและอุปสรรคในการถ่ายโอนภารกิจให้แก่ อปท. สยามรัฐสุดสัปดาห์, 54(10), 29.
คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2557). รายงานการศึกษาฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาวิจัยเพื่อติดตามและประเมินผลการกระจายอำนาจของไทย. กรุงเทพฯ: ม.ป.พ.
จรัส สุวรรณมาลา. (2542). รัฐบาล-ท้องถิ่นใครควรจัดบริการสาธารณะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ชนิตา รักษ์พลเมือง. (2532). การศึกษาเพื่อพัฒนาประเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์. (2548, 21 ธันวาคม). การจัดการศึกษาของท้องถิ่น แตกหน่อ ก่อใหม่ ให้ทางเลือกแก่ผู้เรียน. มติชนรายวัน, น. 7.
นรนิติ เศรษฐบุตร. (2545). การเสริมสร้างสมรรถนะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มิสเตอร์ก็อปปี้.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2541). บริการสาธารณะในระบบกฎหมายปกครองฝรั่งเศส. กรุงเทพฯ: คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิยม รัฐอมฤต. (2520). การปกครองท้องถิ่นเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ปธาน สุวรรณมงคล. (2549). รวมบทความวิชาการรัฐศาสตร์เนื่องในโอกาสครบรอบ 28 ปี มสธ. ครบรอบ 24 ปี รัฐศาสตร์ / สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปริญญา สถาวรสมิต. (2534). การจัดการศึกษาเทศบาลระหว่าง พ.ศ. 2478-2506. ปริญญานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
พิณสุดา สิริธรังศรี. (2541). การกระจายอำนาจการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: เซเว่น พริ้นติ้ง.
วิทยา นภาศิริกุลกิจ. (2521). การเมืองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วิทยาลัยพัฒนาการปกครองท้องถิ่น สถาบันพระปกเกล้า. (2549). ปาฐกถาพิเศษเรื่องการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาชีวิตอย่างยั่งยืน โดย ศาสตราจารย์นายแพทย์เกษม วัฒนชัย. กรุงเทพฯ: ส.เจริญการพิมพ์.
วุฒิสาร ตันไชย. (2544). การกระจายอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สถาบันพระปกเกล้า. (2545). การกระจายอำนาจและการปกครองท้องถิ่นในประเทศไทย (การประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ธรรมดาเพรส บจก.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2544). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540. กรุงเทพฯ: กองการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
อุทัย หิรัญโต. (2523). การปกครองท้องถิ่น (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.