การพัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรม คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรมที่พึงประสงค์และไม่พึงประสงค์ 2) ประเมินระดับพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรม 3) พัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรมของคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม และการวิจัย เชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย ผู้บริหาร บุคลากรคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ บุคลากรโรงเรียนสาธิต นิสิต และนักเรียนโรงเรียนสาธิต รวมทั้งสิ้น จำนวน 2,295 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบประเมินพฤติกรรม เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินและการสังเกตพฤติกรรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย การทดสอบค่า t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. พฤติกรรมที่พึงประสงค์และไม่พึงประสงค์ กลุ่มผู้บริหาร ได้แก่ ความซื่อสัตย์ ความรับผิดชอบ ความมีวินัย กลุ่มบุคลากรคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ ได้แก่ ความรับผิดชอบ ความสามัคคี ความซื่อสัตย์ กลุ่มบุคลากรโรงเรียนสาธิต ได้แก่ ความสามัคคี ความรับผิดชอบ ความซื่อสัตย์ กลุ่มนิสิต ได้แก่ ความรับผิดชอบ ความซื่อสัตย์ จิตสาธารณะ และกลุ่มนักเรียนโรงเรียนสาธิตฯ ได้แก่ จิตสำนึก มีระเบียบวินัย ความสามัคคี 2. ผลการประเมินและการพัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรม กลุ่มผู้บริหารและกลุ่มบุคลากรโรงเรียนสาธิต มีการพัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรมในภาพรวมดีขึ้น อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 (t=5.989) และอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 (t=5.880) ตามลำดับ ส่วนกลุ่มบุคลากรคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ กลุ่มนิสิต และกลุ่มนักเรียนโรงเรียนสาธิต มีการพัฒนาพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรมในภาพรวมไม่ดีขึ้น อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 (t=1.171) อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 (t=1.015) และอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 (t=3.116) ตามลำดับ