การสร้างความปรองดองสมานฉันท์ หลังรัฐประหาร 22 พฤษภาคม 2557 ในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสร้างความปรองดองสมานฉันท์และกระบวนการให้ความหมายและปฏิกิริยาของประชาชนที่มีต่อการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น โดยเก็บข้อมูลในพื้นที่ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลทั้งหมดเป็นจำนวน 26 คน โดยใช้วิธีการเจาะจงตัวผู้ให้สัมภาษณ์และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาผลการวิจัยพบว่าในด้านกระบวนการสร้างความปรองดอง ศูนย์ปรองดองสมานฉันท์จังหวัดขอนแก่น อยู่ภายใต้การบริหารงานของกองทัพภาคที่ 2 และคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) พร้อมทั้งแบ่งการดำเนินงานจัดตั้งศูนย์ปรองดองสมานฉันท์ขึ้นทุกอำเภอ โดยให้ทำความเข้าใจกับประชาชนให้มีความเข้าใจในเหตุผลของการเข้ามาบริหารงานของรัฐบาล คสช. และให้ดำเนินการสลายความขัดแย้งระหว่างแกนนำทางการเมืองในพื้นที่ การจัดเวทีเสวนาเพื่อนำไปสู่การสร้างความปรองดอง รวมทั้งการจัดกิจกรรมการคืนความสุขให้กับประชาชนในพื้นที่ ด้านการให้ความหมายความขัดแย้งของ คสช. พบว่า รัฐบาล คสช. มองว่าประชาชนและนักการเมืองมีความต้องการทางการเมืองที่แตกต่างกันในด้านความคิดอย่าสิ้นเชิง จนไม่สามารถพูดคุยหรือตกลงกันได้ โดยในส่วนของประชาชนมีความคิดว่าปัญหาความขัดแย้งที่เกิดขึ้นมีหลายสาเหตุ ทหารไม่ควรใช้การทหารนำการเมือง แต่ควรให้การเมืองนำการทหาร ทหารควรรักษาไว้ซึ่งความมั่นคงของรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่นๆในด้านปฏิกิริยาของประชาชนที่มีต่อการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ พบว่าในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น ถึงแม้จะมีปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองแต่สามารถพูดคุยกันได้ ประชาชนที่มีความคิดเห็นทางการเมืองก็ไม่กล้าแสดงตัวอย่างชัดเจน เนื่องจากเกรงกลัวต่อการถูกดำเนินคดีหรือการเรียกให้รายงานตัว ซึ่งประชาชนเห็นว่าในการดำเนินการสร้างความปรองดองรัฐไม่ควรใช้กฎหมายในการบีบบังคับให้คู่ขัดแย้งทางการเมืองกลัว เพราะจะไม่ได้รับความร่วมมือในการสร้างความปรองดองอย่างแท้จริง และประชาชนเห็นว่าโครงการสร้างความปรองดองยังไม่มีความจำเป็นในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น รัฐบาลควรแก้ไขปัญหาเรื่องเศรษฐกิจให้กับประชาชนมากกว่าที่จะดำเนินโครงการสร้างความปรองดองในพื้นที่