การใช้กฎหมายในการควบคุมการสูบน้ำเกลือใต้ดินในจังหวัดมหาสารคาม
Main Article Content
บทคัดย่อ
การทำเกลือสินเธาว์ได้มีการทำมาตั้งแต่อดีตและไม่ค่อยจะมีปัญหาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมแต่ปัญหาจะปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนต่อเมื่อมีวิวัฒนาการของการทำเกลือ ในยุคอุตสาหกรรม กล่าวคือ มีการขุดเจาะน้ำเกลือใต้ดิน และการทำเกลือจากน้ำเกลือใต้ดิน รวมทั้งมีการทำเกลือโดยการทำเหมืองละลายเกลือหิน นับเป็นการทำเกลือยุคใหม่ที่ต่างไปจากในอดีต ถึงแม้การทำเกลือยุคใหม่จะได้ปริมาณเกลือที่เป็นจำนวนมาก พอเพียงกับจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น และมีการนำไปใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมแขนงอื่น รวมทั้งมีการส่งเป็นสินค้าส่งออกทำเงินให้กับประเทศ เกิดผลประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศชาติและส่วนรวม แต่ผลกระทบที่เกิดกับสิ่งแวดล้อมก็ตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อมนั้นได้ทำลายความสมดุลแห่งระบบนิเวศน์ ดังนั้นการใช้กฎหมายของรัฐเพื่อการควบคุมการขุดเจาะน้ำเกลือใต้ดิน และการทำเกลือจากน้ำเกลือใต้ดิน เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบต่อปัญหาสิ่งแวดล้อมตามที่กล่าวจึงเป็นสิ่งจำเป็นและสำคัญ วิกฤตการณ์ ที่เกี่ยวกับผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการขุดเจาะน้ำเกลือใต้ดินและการทำเกลือจากน้ำเกลือใต้ดิน ที่บริเวณ แม่น้ำเสียว จังหวัดมหาสารคาม เป็นวิกฤตการณ์ที่เป็นกรณีศึกษาได้ถึงการใช้กฎหมายในการควบคุมการทำเกลือจากน้ำเกลือใต้ดินของประเทศไทย ในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการสูบน้ำเกลือใต้ดินและการทำเกลือจากน้ำเกลือใต้ดินในจังหวัดมหาสารคาม เบื้องต้นรัฐได้นำพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 (ปัจจุบันคือพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2535) มาบังคับใช้ชั่วคราว ก่อนที่จะมีการตราพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2510 แก้ไขเพิ่มเติม 2534 (ปัจจุบันคือ พระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2560) แต่ขณะนี้รัฐยังไม่ได้นำพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2510 แก้ไขเพิ่มเติม 2534 มาบังคับใช้ได้ เนื่องจากรัฐจะต้องมีการตรากฎหมายลำดับรองมากำหนดขนาดความเข้มข้นของปริมาณเกลือตามที่กฎหมายกำหนดเสียก่อน จึงจะนำบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. 2510 แก้ไขเพิ่มเติม 2534 มาบังคับใช้กับการจัดการน้ำเกลือใต้ดินได้ ทั้งนี้มาตรการที่สำคัญของรัฐก็คือ การกำหนดพื้นที่การสูบน้ำเกลือใต้ดิน การขออนุญาตสูบน้ำเกลือใต้ดิน และการควบคุมการสูบน้ำเกลือใต้ดินตามพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2510 แก้ไขเพิ่มเติม 2534 เป็นกลไกสำคัญในการคุ้มครอง ป้องกันปัญหาสิ่งแวดล้อม ที่เกิดจากการทำเกลือจากน้ำเกลือใต้ดินได้เหมาะสมมากกว่า พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2535 เพราะถ้าหากมาตรการเหล่านี้มีประสิทธิภาพและความเหมาะสม กลไกทางกฎหมายก็สามารถที่จะช่วยป้องกันและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการสูบน้ำเกลือใต้ดินได้เป็นอย่างดี
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกพร สว่างแจ้ง. (2540). การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
กรมทรัพยากรธรณีวิทยา. (2545). การผลิตเกลือสินเธาว์จากการสูบน้ำเกลือใต้ดินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และโครงการแก้ไขปัญหาการทำเกลือสินเธาว์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: สำนักทรัพยากรแร่ กรมทรัพยากรธรณี.
_________. (2549). โครงการศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการทำเกลือจากน้ำเกลือใต้ดินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือปีงบประมาณ 2548. รายงานฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักทรัพยากรแร่ กรมทรัพยากรธรณี.
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่. (2547). สถานการณ์การแพร่กระจายความเค็มลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติจากการทำเกลือสินเธาว์ในจังหวัดนครราชสีมาปีพ.ศ.2546. กระทรวงอุตสาหกรรม.
_________. (2547). สถานการณ์การแพร่กระจายความเค็มลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ จากการทำเกลือสินเธาว์ในจังหวัดสกลนคร ปี พ.ศ.2546. กระทรวงอุตสาหกรรม.
_________. (2547). สถานการณ์การแพร่กระจายความเค็มลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติจากการทำเกลือสินเธาว์ในจังหวัดอุดรธานี ปี พ.ศ.2546. กระทรวงอุตสาหกรรม.
_________. (2548). แหล่งข้อมูลโรงงานเกลือสินเธาว์ทั่วประเทศ : ส่วนควบคุมสัมปทานและจัดเก็บรายได้ สำนักเหมืองแร่และสัมปทาน. กระทรวงอุตสาหกรรม.
กองเศรษฐธรณีวิทยา. (2544). งานสำรวจพื้นที่เสี่ยงภัยจากหลุมยุบที่เกิดจากโพรงเกลือเพราะการสูบน้ำเกลือใต้ดิน. กรมทรัพยากรธรณี.
คณะเทคโนโลยี และกรมทรัพยากรธรณี. (2547). โครงการศึกษาปัจจัยทางธรณีวิทยาที่ทำเกิดดินเค็มในให้ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นเรศ สัตยารักษ์ และทรงภพ พลจันทร์. (2533). เกลือหินใต้ที่ราบสูงโคราช: รายงานการประชุม.
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2541). เอกสารการสอนชุดวิชากฎหมายสิ่งแวดล้อม. หน่วยที่ 1 – 7.
บริษัท ทีมคอนซัลติ้งเอนจิเนียริ่งแอนด์แมเนจเมนท์ จำกัด, บริษัท เอเชียแปซิฟิคโปแตชคอร์ปอเรชั่น จำกัด. (2544). การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมโครงการเหมืองแร่โปแตช จังหวัดอุดรธานี, (รายงานสรุป) กุมภาพันธ์.
บริษัท เอนไวท์ เอ็กซ์เฟร์ท จำกัด. (2541). รายงานโครงการศึกษาวิจัยผลกระทบสิ่งแวดล้อมจากการทำนาเกลือสินเธาว์ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี.
รายงานการศึกษาการติดตามปัญหาและการแก้ไขปัญหาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการประกอบการกิจการเกลือสินเธาว์, สำนักงานสิ่งแวดล้อมภาคที่ 9. สำนักงานปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
รุ่งเรือง เลิศสิริวรกุล และคณะ. (2546). การไหลของน้ำใต้ดินและการเคลื่อนย้ายของสารละลายเกลือในพื้นที่ทำเกลือ. ภาควิชาเทคโนธรณี คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สมชาย อัศวลิขิตเพชร. (2542). กฎหมายเพื่อป้องกันและลดผลกระทบสิ่งแวดล้อมจากการทำเหมือง. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันวิจัยสังคมร่วมกับสถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2545). โครงการศึกษาพัฒนาการดำเนินการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม. สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนีย์ มัลลิกะมาลย์. (2545). รัฐธรรมนูญกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพิทักษ์รักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2546). เกลือสินเธาว์. กรุงเทพฯ: กลุ่มงานประสาน 3 กองประสานการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
อานุภาพ นันทพันธ์. (2539). กรรมสิทธิ์ในแร่ตามกฎหมายไทย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต ภาควิชานิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อำนาจ วงศ์บัณฑิต. (2545). กฎหมายสิ่งแวดล้อม. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อุดมศักดิ์ สินธิพงษ์. (2547). กฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม. คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
บทความ
ชัชชม อรรฆภิญญ์. (2539). การบังคับใช้กฎหมาย : ประเด็นที่ยังต้องปรับปรุงในการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมไทย . ดุลพาหน, 43 (มกราคม –มีนาคม ), 73 -79.
ทรงพล พลเยี่ยม. (2538). มาตรการทางอาญากับปัญหาการก่อให้เกิดมลพิษของโรงงานอุตสาหกรรม. ดุลพาห, 43 (มกราคม – มีนาคม ), 125 -144.
ประพจน์ คล้ายสุบรรณ. (2535). การวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (Enivironment Impact Assessment).วารสารอัยการ, 15 (พฤศจิกายน), 43-48.
สมศักดิ์ เธียรจรูญกุล. (2541). ความสับสนของมาตรการบังคับตามกฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม. วารสารกฎหมายสุโขทัยธรรมมาธิราช, 10 (ธันวาคม ), 44 -54.
อำนาจ วงศ์บัณฑิต. (2539). กฎหมายเกี่ยวกับการบำบัดน้ำเสียจากโรงงาน. ดุลพาห, 43 (มกราคม – มีนาคม ), 112 – 124.