การลาออกของอาจารย์มหาวิทยาลัยของรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
พ.ค. 19, 2017
คำสำคัญ:
การลาออก อาจารย์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยของรัฐ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสาเหตุการลาออกของอาจารย์มหาวิทยาลัยของรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากอาจารย์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ที่ลาออกแล้วจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์ ซึ่งสามารถสรุปผลการวิจัยได้ดังนี้
1. ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุระหว่าง 31-40 ปี มีภูมิลำเนอยู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อาจารย์ที่ลาออกส่วนใหญ่เป็นโสด มีวุฒิการศึกษาสูงสุดระดับปริญญาโท ระยะเวลาทำงานเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยอยู่ในช่วงมากกว่า 2 ปีถึง 4 ปี ส่วนใหญ่มีรายได้อยู่ในช่วง 20,001 บาท ถึง 40,000 บาท อาจารย์ที่ลาออกส่วนใหญ่มีรายได้ที่ต้องใช้จ่ายอย่างประหยัด จึงจะพอมีเหลือสำหรับเก็บออม
2. สาเหตุการลาออก พบว่า สาเหตุแรก ด้านนโยบายและการบริหารงานของมหาวิทยาลัย
สาเหตุที่สอง ด้านเงินเดือนและสวัสดิการ สาเหตุที่สาม ด้านภาระงานและเพื่อนร่วมงาน สาเหตุที่สี่ ด้านผู้บังคับบัญชา สาเหตุที่ห้า ความมั่นคงและความก้าวหน้าในอาชีพ และสาเหตุที่หก สภาพแวดล้อม สถานที่ตั้ง และสิ่งอำนวยความสะดวก
3. ข้อเสนอแนะ 1. มหาวิทยาลัยควรปรับนโยบายให้สอดคล้องกับความต้องการของสมาชิกภายในมหาวิทยาลัยโดยให้มีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางและเป้าหมายของมหาวิทยาลัยร่วมกัน 2. มหาวิทยาลัยควรปรับฐานเงินเดือนและสวัสดิการเพื่อเป็นสิ่งจูงใจเพื่อธำรงรักษาอาจารย์ 3. มหาวิทยาลัยควรปรับภาระงานให้เหมาะสมกับสภาพความเป็นจริง 4. มหาวิทยาลัยควรปรับเปลี่ยนรูปแบบการประเมินผลการปฏิบัติงานใหม่เพื่อให้เกิดความยุติธรรม
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
โพกาวิน จ. (2017). การลาออกของอาจารย์มหาวิทยาลัยของรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. Journal of Politics and Governance, 7(1), 265–281. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jopag/article/view/155248
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา วสุวัต. (2548). สาเหตุการลาออกของครูโรงเรียนประถมศึกษาเอกชนประเภทสามัญศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา,
มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
กัลยา ยศคำลือ. (2553). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานมหาวิทยาลัยราชภัฎเลย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย.
เกษมสันต์ วิลาวรรณ. (2542). การเลิกจ้างและการลาออก.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ขัตติยา มหาสินธ์. (2555). คลื่นคิดข่าว: พนักงานมหา'ลัยชนชั้น 3 สะท้อนวิกฤตคุณภาพม.ไทย. มติชนรายวัน (7 เมษายน 2555): 16.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ.กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
เติมพงศ์ สุนทโรทก. (2547). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
นวระ ทาสุวรรณ และรจนา แสงตาล. (2551). ความต้องการสวัสดิการของพนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
บุษยาณี จันทร์เจริญสุข. (2538). การรับรู้คุณภาพชีวิตงานกับความผูกพันต่อองค์กร: กรณีศึกษาข้าราชการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาพัฒนาสังคม, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประคัลภ์ บัณฑพลังกูร. (2550). การว่าจ้างและรักษาบุคลากร. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
ประภาพร เหลืองช่วยโชค. (2539). ความสัมพันธ์และการรับรู้วัฒนธรรมองค์กรและความรู้สึกผูกพันต่อองค์กร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาสังคม, จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ปราชญา กล้าผจัญ และ พอตา บุตรสุทธิวงศ์. (2550. การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2532). ความผูกพันต่อสถาบันของอาจารย์ในสาขาอุตสาหกรรมสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ประสานมิตร.
เปรมฤดี เอื้อสิริมนต์. (2550). ปัจจัยจูงใจที่ส่งผลต่อการลาออกของพนักงาน กรณีศึกษา บมจ.อุตสาหกรรมทำเครื่องแก้วไทย. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการพัฒนาทรัพยากร
มนุษย์และองค์การ, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ฝ่ายวางแผนและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (2537). รูปแบบและวิธีการแก้ปัญหาการลาออกโอนย้ายของบุคลากรมหาวิทยาลัยขอนแก่น.ฝ่ายวางแผนและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พยอม วงศ์สารศรี. (2552). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สุภา.
พระราชกฤษฎีกา. (2551). พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551.เล่มที่ 125 ตอนที่ 28 ก: 36.
ภาวนา ว่องอมรนิธิ. (2551). แนวทางการธำรงรักษาทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมอาหารทะเลแช่แข็งในประเทศไทย. ดุษฎีนิพนธ์การจัดการดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการธุรกิจ,
มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
ภิเษก จันทร์เอี่ยม. (2538). การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการลาออกของอาจารย์ในวิทยาลัยครู. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มติชนออนไลน์. (2556). รพ.มอ.วิกฤตบุคลากรทางการแพทย์ออกเพียบเตรียมลาออกอีกระลอกใหญ่ คาดกระทบทั่วภาคใต้. Matichon (online).http://www.matichon.co.th, 10 มกราคม
2556.
มาลินี ธนารุณ. 2550. วิกฤตเสถียรภาพของพนักงานมหาวิทยาลัยในระบบราชการ (ของ มน.). Gotoknow (online).www.gotoknow.org, 15 มกราคม 2556.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2555). รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย (online). http://th.wikipedia.org/wiki, 9 สิงหาคม 2555.
วัฒนะ พรหมเพชร และ จิระวัฒน์ ตันสกุล. (2554). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงาน มหาวิทยาลัยตำแหน่งวิชาการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.วารสารศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี, 22 (3) กันยายน - ธันวาคม 2554: 346-347.
สกาวรัตน์ อินทุสมิต. (2543). การรับรู้วัฒนธรรมองค์การ ความผูกพันต่อองค์การความตั้งใจที่จะลาออกของพนักงาน: กรณีศึกษาการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์
มหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สายัณห์ ทุ่งกว้าง. (2551). สภาพปัญหาและอุปสรรคของการจัดการด้านสวัสดิการของพนักงานมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชา
รัฐประศาสนศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
สิทธิชัย ลีวิวัฒน์วงศ์. (2553). กลยุทธ์การรักษาบุคลากรสายอาจารย์ของมหาวิทยาลัยนเรศวร. ดุษฎีนิพนธ์การจัดการดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการธุรกิจ, มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2549). เบื้องหลังการลาออก: ปริศนาที่องค์การไม่เคยล่วงรู้ (ตอนที่ 1). Productivity World61:74-78.
สุรศักดิ์ หลาบมาลา. (2543). การลดการขาดงานและการลาออกจากงานของครู. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
สุรศักดิ์ อมรรัตนศักดิ์. (2554). ยุคตกต่ำสุดสุดของอาจารย์มหาวิทยาลัย (Online). http://www.moe.go.th, 28 กันยายน 2554.
สุมิตร สุวรรณ. (2552). การจัดระบบเงินเดือนและสวัสดิการเพื่อการพัฒนาองค์กรสู่มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ : บทสะท้อนจากพนักงานมหาวิทยาลัย. สถาบันวิจัยและพัฒนาแห่งมหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2551). พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา(ฉบับที่2)พ.ศ. 2551. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม125 ตอนที่28ก.
อาทิตยา ลาภผลพูนทวี. (2553). ผลกระทบของประสิทธิภาพการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีต่อความผูกพันในองค์กรและเจตนาในการลาออกของพนักงานมหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปริญญา
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิตสาขาการจัดการเชิงกลยุทธ์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อัญชลี ปริญญาขจร. (2549). ปัจจัยที่เป็นสาเหตุของการลาออกของพนักงานมหาวิทยาลัยเชียงใหม่. ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
George, J. M. and Jones, G. R. (1999). Understanding and Managing Organizational Behavior. 2nd ed. New York: Addison-Wesley.
Greenberg, J. and Baron, R. A. (1995). Behavior in Organizations: Understanding and Managing the Human Side of Work. 5th ed. New Jersey: Prentice-Hall.
Mobley, W. (1997). Immediately Linkages in the Relationship Between job Atisfaction and Employee Turnover. Journal of Applied Psychology 62(1) : 238.
Mondy, R. W., Noe, R. M., and Mondy, J. B. (2005). Human resource management. 9th ed. New Jersey: Pearson Education.
Newstrom, John W. and Davis Keith. (1998). Organizational Behavior: Human Behavior at Work. New York : McGraw-Hill.
Steers, R. M. (1977). Antecedents and outcomes of organizational effectiveness. Administrative Science Quarterly22: 45-47.
มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
กัลยา ยศคำลือ. (2553). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานมหาวิทยาลัยราชภัฎเลย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย.
เกษมสันต์ วิลาวรรณ. (2542). การเลิกจ้างและการลาออก.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ขัตติยา มหาสินธ์. (2555). คลื่นคิดข่าว: พนักงานมหา'ลัยชนชั้น 3 สะท้อนวิกฤตคุณภาพม.ไทย. มติชนรายวัน (7 เมษายน 2555): 16.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ.กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
เติมพงศ์ สุนทโรทก. (2547). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
นวระ ทาสุวรรณ และรจนา แสงตาล. (2551). ความต้องการสวัสดิการของพนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
บุษยาณี จันทร์เจริญสุข. (2538). การรับรู้คุณภาพชีวิตงานกับความผูกพันต่อองค์กร: กรณีศึกษาข้าราชการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาพัฒนาสังคม, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประคัลภ์ บัณฑพลังกูร. (2550). การว่าจ้างและรักษาบุคลากร. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
ประภาพร เหลืองช่วยโชค. (2539). ความสัมพันธ์และการรับรู้วัฒนธรรมองค์กรและความรู้สึกผูกพันต่อองค์กร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาสังคม, จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ปราชญา กล้าผจัญ และ พอตา บุตรสุทธิวงศ์. (2550. การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2532). ความผูกพันต่อสถาบันของอาจารย์ในสาขาอุตสาหกรรมสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ประสานมิตร.
เปรมฤดี เอื้อสิริมนต์. (2550). ปัจจัยจูงใจที่ส่งผลต่อการลาออกของพนักงาน กรณีศึกษา บมจ.อุตสาหกรรมทำเครื่องแก้วไทย. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการพัฒนาทรัพยากร
มนุษย์และองค์การ, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ฝ่ายวางแผนและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (2537). รูปแบบและวิธีการแก้ปัญหาการลาออกโอนย้ายของบุคลากรมหาวิทยาลัยขอนแก่น.ฝ่ายวางแผนและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พยอม วงศ์สารศรี. (2552). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: สุภา.
พระราชกฤษฎีกา. (2551). พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551.เล่มที่ 125 ตอนที่ 28 ก: 36.
ภาวนา ว่องอมรนิธิ. (2551). แนวทางการธำรงรักษาทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมอาหารทะเลแช่แข็งในประเทศไทย. ดุษฎีนิพนธ์การจัดการดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการธุรกิจ,
มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
ภิเษก จันทร์เอี่ยม. (2538). การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการลาออกของอาจารย์ในวิทยาลัยครู. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มติชนออนไลน์. (2556). รพ.มอ.วิกฤตบุคลากรทางการแพทย์ออกเพียบเตรียมลาออกอีกระลอกใหญ่ คาดกระทบทั่วภาคใต้. Matichon (online).http://www.matichon.co.th, 10 มกราคม
2556.
มาลินี ธนารุณ. 2550. วิกฤตเสถียรภาพของพนักงานมหาวิทยาลัยในระบบราชการ (ของ มน.). Gotoknow (online).www.gotoknow.org, 15 มกราคม 2556.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2555). รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย (online). http://th.wikipedia.org/wiki, 9 สิงหาคม 2555.
วัฒนะ พรหมเพชร และ จิระวัฒน์ ตันสกุล. (2554). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงาน มหาวิทยาลัยตำแหน่งวิชาการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.วารสารศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี, 22 (3) กันยายน - ธันวาคม 2554: 346-347.
สกาวรัตน์ อินทุสมิต. (2543). การรับรู้วัฒนธรรมองค์การ ความผูกพันต่อองค์การความตั้งใจที่จะลาออกของพนักงาน: กรณีศึกษาการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์
มหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สายัณห์ ทุ่งกว้าง. (2551). สภาพปัญหาและอุปสรรคของการจัดการด้านสวัสดิการของพนักงานมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชา
รัฐประศาสนศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
สิทธิชัย ลีวิวัฒน์วงศ์. (2553). กลยุทธ์การรักษาบุคลากรสายอาจารย์ของมหาวิทยาลัยนเรศวร. ดุษฎีนิพนธ์การจัดการดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการธุรกิจ, มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2549). เบื้องหลังการลาออก: ปริศนาที่องค์การไม่เคยล่วงรู้ (ตอนที่ 1). Productivity World61:74-78.
สุรศักดิ์ หลาบมาลา. (2543). การลดการขาดงานและการลาออกจากงานของครู. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
สุรศักดิ์ อมรรัตนศักดิ์. (2554). ยุคตกต่ำสุดสุดของอาจารย์มหาวิทยาลัย (Online). http://www.moe.go.th, 28 กันยายน 2554.
สุมิตร สุวรรณ. (2552). การจัดระบบเงินเดือนและสวัสดิการเพื่อการพัฒนาองค์กรสู่มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ : บทสะท้อนจากพนักงานมหาวิทยาลัย. สถาบันวิจัยและพัฒนาแห่งมหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2551). พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา(ฉบับที่2)พ.ศ. 2551. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม125 ตอนที่28ก.
อาทิตยา ลาภผลพูนทวี. (2553). ผลกระทบของประสิทธิภาพการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีต่อความผูกพันในองค์กรและเจตนาในการลาออกของพนักงานมหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ปริญญา
บริหารธุรกิจมหาบัณฑิตสาขาการจัดการเชิงกลยุทธ์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อัญชลี ปริญญาขจร. (2549). ปัจจัยที่เป็นสาเหตุของการลาออกของพนักงานมหาวิทยาลัยเชียงใหม่. ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
George, J. M. and Jones, G. R. (1999). Understanding and Managing Organizational Behavior. 2nd ed. New York: Addison-Wesley.
Greenberg, J. and Baron, R. A. (1995). Behavior in Organizations: Understanding and Managing the Human Side of Work. 5th ed. New Jersey: Prentice-Hall.
Mobley, W. (1997). Immediately Linkages in the Relationship Between job Atisfaction and Employee Turnover. Journal of Applied Psychology 62(1) : 238.
Mondy, R. W., Noe, R. M., and Mondy, J. B. (2005). Human resource management. 9th ed. New Jersey: Pearson Education.
Newstrom, John W. and Davis Keith. (1998). Organizational Behavior: Human Behavior at Work. New York : McGraw-Hill.
Steers, R. M. (1977). Antecedents and outcomes of organizational effectiveness. Administrative Science Quarterly22: 45-47.
