ปัญหาสถานะทางกฎหมายในที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1)วิวัฒนาการ แนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการบริการสาธารณะ 2)มาตรการทางกฎหมายของไทยและต่างประเทศ 3)สถานะของที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4) เพื่อเสนอแนะปรับปรุงกฎหมายของไทยต่อไป จากการศึกษาพบว่า ที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่ว่าจะจัดซื้อที่ดินมาจากเงินงบประมาณของแผ่นดิน งบประมาณของตนเองหรือได้ที่ดินมาเนื่องจากมีผู้บริจาคให้หรือได้ที่ดินมาเพราะมีการเวนคืน ที่ดินดังกล่าวก็อาจมีสถานะเป็นได้ทั้งที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินหรือเป็นทรัพย์สินของแผ่นดินธรรมดา อีกทั้ง ที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีทั้งที่ดินที่ต้องนำขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุและไม่ต้องนำขึ้นทะเบียน จึงทำให้ผู้ที่มีอำนาจหน้าที่ในการดูแลรักษาและคุ้มครองป้องกันแตกต่างกันไป ทำให้มีปัญหาสถานะทางกฎหมายในที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่รัฐควรแก้ไข ดังนี้1)ปัญหาที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีสถานะทางกฎหมายอย่างไร 2)ปัญหาที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีสถานะเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ทรัพย์สินของแผ่นดินธรรมดาหรือที่ราชพัสดุ 3) ปัญหาการเพิกถอนสภาพและการโอน สาธารณสมบัติของแผ่นดิน ผลการศึกษาพบว่า ที่ดินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีสถานะเป็นที่ดินของรัฐ มีหลายประเภท คือ ประเภทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินหรือประเภททรัพย์สินของแผ่นดินธรรมดา รวมทั้งอาจเป็นประเภทที่ราชพัสดุของรัฐบาลอีกทางหนึ่ง ซึ่งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีอำนาจหน้าที่ในการดูแลรักษาและคุ้มครองป้องกันหรือใช้ประโยชน์จากที่ดินได้มากบ้างน้อยบ้างตามแต่ละประเภทของที่ดิน ส่วนการแบ่งแยกประเภทของสาธารณสมบัติของแผ่นดิน มีความซับซ้อนและเมื่อแยกสถานะสาธารณสมบัติของแผ่นดินแต่ละประเภทแล้ว ผลทางกฎหมายก็มีความแตกต่างกัน ทำให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต้องตีความเองและมีการหารือไปยังหน่วยงานอื่นของรัฐตลอดเวลา ดังนั้น หากรัฐกำหนดว่าทรัพย์สินประเภทที่ดิน สิ่งปลูกสร้างและสิทธิอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับที่ดินทั้งหมดไม่ว่าจะซื้อมาจากเงินงบประมาณของแผ่นดินหรือเงินรายได้อื่น และไม่ว่าจะเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินหรือทรัพย์สินของแผ่นดินธรรมดาของทุกส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐทุกประเภท ให้เป็นทรัพย์มหาชนหรือมีสถานะเป็นที่ดินของรัฐทั้งหมด จะทำให้มีความชัดเจนและง่ายต่อการปฏิบัติงานหรือบังคับใช้กฎหมาย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชาญชัย แสวงศักดิ์. (2553). คำอธิบายกฎหมายปกครอง. พิมพ์ครั้งที่ 16. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.
ชัยวัฒน์ วงศ์วัฒนศานต์. (2533). กฎหมายว่าด้วยทรัพย์สิน. ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชัยวัฒน์ วงศ์วัฒนศาสตร์. (2540). กฎหมายวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง. กรุงเทพฯ: จิรรัชการพิมพ์.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2544). หลักกฎหมายปกครองเกี่ยวกับบริการสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
บัญญัติ สุชีวะ. (2515). คําอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยทรัพย์. กรุงเทพมหานคร :โรงพิมพ์การศึกษาบริการ.
ศิริ เกวสินสฤษดิ์. (2531). คำอธิบายประมวลกฎหมายที่ดินพร้อมกฎกระทรวงและระเบียบของคณะกรรมการจัดที่ดินแห่งชาติ. กรุงเทพฯ : บริษัท บพิธการพิมพ์.
สมจิตร ทองประดับ. (2554).คำอธิบายประมวลกฎหมายที่ดิน. ปีที่พิมพ์ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
สหัส สิงหวิริยะ. (2553). คำอธิบายกฎหมายว่าด้วยที่ดิน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
วิทยาลัยพัฒนาการปกครองท้องถิ่น สถาบันพระปกเกล้า. (2551). รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศไทย. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.
สุนทรียา เหมือนพะวงค์. (2537). การใช้และการคุ้มครองสาธารณสมบัติของแผ่นดิน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธรรมรังสี วรรณโก. (2539). ระบบการจัดการที่ดินที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Alain - Serge MESCHERIALOFF. (1991). Droit des services public. PUF, Paris, p.16.
Guy BRAIBANT et Bernard STIRN. Le. (1997). Droit Administratif Français. 4e edition, Pressess de Sciences Po et Dalloz,Paris, p.140.
Gilles J.GUGLIELMI. (1994). Introduction au droit des services publics, L.G.D.J., Paris, p.21.
Gilles J. GUGLIELMI et Geneviève GOUBI. (2000). Droit du service public. Edition Montchrestien, Paris, p.55-56.
Jean de SOTO. (1981). Droit administratif. Thèorie Gènèrale du service public, Edition Montchrèstien, Paris, p.37.
Jean - Marie PONTIER. (1996). Les services publics. HACHETTE, Paris, p.7-8.
Joël CARBAJO. (1997). Droit des services publics, 3e edition, Mèmentos Dalloz, Paris, p.8-9.
Martine LOMBARD. (1999). Droit Administratif, Dalloz. Paris p.256-259.