Teacher Professional Pride and Cultivating Moral Consciousness in Early Childhood
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to present a Three-Dimensional Integrative Framework (TDIF) on teacher professional pride and the role of early childhood teachers in cultivating moral consciousness in young children. This framework integrates knowledge from three main sources: Buddhist principles, Western psychological theories, and social capital within the local context.
The article conducts a systematic literature review from domestic and international academic databases, as well as analyzing case studies from model road safety early childhood development centers in Thailand, supported by the Thai Health Promotion Foundation (THPF) since 2016. The study covers 4 regions, 13 provinces, and 397 early childhood development centers nationwide.
The findings indicate that teacher professional pride is a fundamental factor significantly impacting the quality of early childhood learning experiences. Teachers with high professional pride possess strong intrinsic motivation, a commitment to continuous self-development, and the ability to effectively design learning activities that promote safety awareness, moral awareness, and social responsibility.
The proposed three-dimensional framework comprises the teacher dimension, the learning environment dimension, and the community participation dimension. It was pointed out that integrating Buddhist principles, particularly the Threefold Training (Trisikha) and the Four Foundations of Mindfulness (Satipaṭṭhāna), with cognitive social learning theory and developmental theory can create a more comprehensive framework for teacher and child development than using any single theory in isolation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมควบคุมโรค. (2566). รายงานสถานการณ์อุบัติเหตุทางถนนในประเทศไทย พ.ศ. 2566. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
ประเวศ วะสี. (2542). วัดคือทุนทางสังคมอันยิ่งใหญ่. เสขิยธรรม, 40(มกราคม–เมษายน), 21–25.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2537). พุทธวิธีแก้ปัญหาเพื่อศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2540). กระบวนการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคนสู่ประชาธิปไตย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2531). เพื่ออนาคตของการศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พระมหาโสภณ วิจิตฺตธมฺโม และ พนัทเทพ ณ นคร. (2560). พุทธจิตวิทยากับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมมนุษย์ตามหลักสติปัฏฐาน 4. วารสารพุทธจิตวิทยา, 2(2), 59–72.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2549). พุทธธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2566). รายงานโครงการศูนย์พัฒนาเด็กเล็กต้นแบบสู่ตำบลถนนปลอดภัย ปี พ.ศ. 2565–2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการศึกษาไทย พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Day, C., Kington, A., Stobart, G. & Sammons, P. (2006). The personal and professional selves of teachers: Stable and unstable identities. British Educational Research Journal, 32(4), 601–616.
Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2000). The "what" and "why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.
Diamond, A. (2013). Executive functions. Annual Review of Psychology, 64, 135–168.
Erikson, E. H. (1963). Childhood and society (2nd ed.). New York, NY: W. W. Norton.
Hargreaves, A. (1994). Changing teachers, changing times: Teachers' work and culture in the postmodern age. New York, NY: Teachers College Press.
Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. London, England: Routledge.
National Association for the Education of Young Children. (2020). Developmentally appropriate practice: A position statement. Washington, DC: National Association for the Education of Young Children.
Noddings, N. (1984). Caring: A feminist approach to ethics and moral education. Berkeley, CA: University of California Press.
OECD. (2019). TALIS 2018 results (Volume I): Teachers and school leaders as lifelong learners. Paris, France: OECD Publishing.
Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. New York, NY: International Universities Press.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. New York, NY: Simon & Schuster.
Shonkoff, J. P. & Phillips, D. A. (Eds.). (2000). From neurons to neighborhoods: The science of early childhood development. Washington, DC: National Academy Press.
Skaalvik, E. M., & Skaalvik, S. (2020). Teacher burnout: Relations between dimensions of burnout, perceived school context, job satisfaction and motivation for teaching: A longitudinal study. Teachers and Teaching, 26(7–8), 602–616.
UNESCO. (2022). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris, France: UNESCO Publishing.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
World Health Organization. (2023). Global status report on road safety 2023. Geneva, Switzerland: WHO Press.
