The Enhancement of Family Relationships Among Juvenile Delinquents Through Online Narrative Family Theory
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this quasi-experimental research was to examine the effectiveness of a family relationship enhancement program utilizing online narrative family therapy for families of juvenile offenders. The participants comprised 20 single-parent families (40 individuals), consisting of single fathers or mothers and their children aged 15–18 years who had committed offenses. Selected based on specific inclusion criteria, the families were assigned via a matched-pair technique into two groups: an experimental group (10 families) and a control group (10 families). The research instruments included a Family Relationship Assessment Scale and an online family counseling program based on narrative therapy, conducted over eight sessions, each lasting
45 - 60 minutes. The study was implemented in three phases: pre-test, post-test, and follow-up (two weeks after the intervention). Data were analyzed using repeated measures ANOVA with one between-subjects factor and one within-subjects factor, with Bonferroni post hoc comparisons applied at the 0.05 significance level.
The results indicated that the experimental group showed significantly higher family relationship scores at the post-test and follow-up phases compared to the pre-test phase
(p < 0.05). Additionally, the experimental group had significantly higher scores than the control group at both the post-test and follow-up phases (p < 0.05).
In conclusion, the application of online narrative therapy enabled members of single-parent families to reframe their perspectives, reduce conflicts, and co-construct positive relationship narratives, despite contextual constraints. This approach serves as an effective alternative intervention for psychologists and relevant agencies to restore family relationships among at-risk groups, offering greater convenience, efficiency, and accessibility.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกวรรณ วังมณี และ ศิวภรณ์ สองแสน. (2564). โปรแกรมการให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยารายบุคคลแบบออนไลน์เพื่อการปรับตัวทางสังคมภายใต้สถานการณ์โควิด-19 ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 32(2), 29–42.
กรมกิจการสตรีและครอบครัว. (2562). รายงานสถานการณ์ความรุนแรงในครอบครัว ประจำปี พ.ศ. 2562. สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567, จาก http://www.dwf.go.th
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2563). รายงานสถิติคดี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2563. กระทรวงยุติธรรม. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567, จาก https://www.djop.go.th/storage/files/2/year63-2.pdf
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2563). รายงานสถิติคดี ประจำปี 2563. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567, จาก http://www.djop.go.th
เทอดพงษ์ แตงไทย, เพ็ญนภา กุลนภาดล, & ประชา อินัง. (2564). ผลการปรึกษาทฤษฎีเล่าเรื่องต่อความเครียดเชิงวิชาการของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารการวัดผลการศึกษา, 38(103), 184–194.
พชรพรรณ จิรังนิมิตสกุล, & ธีรพัฒน์ วงศ์คุ้มสิน. (2563). สัมพันธภาพในครอบครัว ความฉลาดทางจริยธรรม การเผชิญความเครียด และความผาสุกทางใจของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. Journal of Social Sciences and Humanities Research in Asia, 26(2), 172–187.
วนัญญา แก้วแก้วปาน. (2560). สัมพันธภาพครอบครัวกับปัญหาการกระทำความผิดในวัยรุ่น. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(1), 361–371.
ศิริวรรณ กมลสุขสถิต. (2563). แนวทางในการป้องกันและแก้ไขการกระทำผิดซ้ำของเด็กและเยาวชนในคดีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดโดยอาศัยปัจจัยทำนายทางอาชญาวิทยา. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 7(1), 1–19.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). Statistical yearbook of Thailand 2022. กระทรวงมหาดไทย. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567, จาก https://www.nso.go.th/public/e-book/Statistical-Yearbook/SYB-2022/
Carpenter, S., & Sarkar, A. (2024). Narrative exposure therapy in a child protection context: Breaking intergenerational cycles by providing a pathway through past trauma. Australian and New Zealand Journal of Family Therapy, 45(4), 464–476.
Cheung, F. F. Y., Tsang, C., Hsu, Y. C., & Yip, P. S. F. (2024). A pilot study of a narrative approach in an adolescent parenting program for enhancing parenting competency during the COVID-19 pandemic in Hong Kong. British Journal of Guidance & Counselling.
Ghavibazou, E., Hosseinian, S., Ghamari Kivi, H., & Ale Ebrahim, N. (2022). Narrative therapy: Applications and outcomes—A systematic review. Preventive Counseling, 2(4), 1–11.
Juda, N. (2024). Single fathers, family structure, and adolescent male delinquency. New Male Studies.
Kroese, J., Bernasco, W., Liefbroer, A. C., & Rouwendal, J. (2021). Single-parent families and adolescent crime: Unpacking the role of parental separation, parental decease, and being born to a single-parent family. Journal of Developmental and Life-Course Criminology, 7(4), 596–622.
Sexton, T., & Turner, C. W. (2010). The effectiveness of functional family therapy for youth with behavioral problems in a community practice setting. Journal of Family Psychology, 24(3), 339–348.
Sherry, G. P., & Sinha, J. C. (1978). Manual for family relationship inventory. Agra, India: National Psychological Corporation.
Svensson, R., & Johnson, B. (2022). Does it matter in what family constellations adolescents live? Reconsidering the relationship between family structure and delinquent behaviour. PLOS ONE, 17(4), e0265964.
White, M., & Epston, D. (1990). Narrative means to therapeutic ends. New York, NY: Norton.
Zhou, D. R., et al. (2020). Outside-in or inside-out? A randomized controlled trial of two empowerment approaches for family caregivers of people with schizophrenia. Issues in Mental Health Nursing, 41(9), 761–772.
