The Effects of a Planned Behavioral Rehabilitation Program based on a New Normal Lifestyle on the Intent to Abstain from Substance Use among Adolescents in a Juvenile Observation and Protection Center
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This quasi-experimental research examined the effects of Planned Behavioral Rehabilitation Program on the intent to abstain from drugs by adolescents with substance abuse issues in a juvenile observation and protection center. 58 subjects were adolescents aged from 15 to 18 with substance abuse issues in a juvenile observation and protection center, divided equally into two groups. The experimental group continuously received a planned behavior rehabilitation program for six week with 60 minutes per session once weekly. Control group participants received routine care. Planned Behavioral Rehabilitation Program content was validated by three experts and the intent to avoid drug abuse scale. The content validity index (CVI) and Cronbach’s alpha for intent to abstain from drug abuse were 0.84 and 0.82, respectively. Data was analyzed by descriptive statistics and t-test. Results:
1) The mean score for intent to abstain from drug abuse after participation in Planned Behavioral Rehabilitation Program (M = 46.93, SD = 3.59) was significantly higher than the mean score before participation (M=39.44, SD=4.01), with a statistical significance at the .001 level
(t = 8.36, p < .001)
2) The mean difference in intent to abstain from drug abuse before and after the intervention between the experimental group (M = 7.48, SD = 4.81) and control group (M = 0.24, SD = 3.80) was statistically significant at the .001 level (t = 6.35, p < .001)
These results suggest that the Planned Behavioral Rehabilitation Program can be an effective approach to promoting drug abstinence among at risk adolescents.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2556). ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนว่าด้วยสิ่งของต้องห้ามในสถานที่ควบคุม พ.ศ. 2556. สืบค้นเมื่อ 26 ตุลาคม 2566, จาก https://bit.ly/3Ym7xOw
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2562). รายงานสถิติคดี ประจำปี 2562. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2564, จาก https://bit.ly/4d0MJAL
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2563). รายงานสถิติคดี ประจำปี 2563. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2565, จาก https://bit.ly/46rv3vA
กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน. (2566). กระบวนการยุติธรรมทางอาญาสำหรับเด็กและเยาวชน. สืบค้นเมื่อ 26 ตุลาคม 2566, จาก https://bit.ly/4cd5fEt
กระทรวงสาธารณสุข และ สำนักส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ. (2564). แนวปฏิบัติด้านสาธารณสุขเพื่อการป้องกันการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) กรณีเปิดสถานประกอบกิจการในพื้นที่ควบคุมสูงสุดและเข้มงวด ตามมาตรการปลอดภัยสําหรับองค์กร (COVID Free Setting) สําหรับการประชุม สัมมนา. สืบค้นเมื่อ 3 มีนาคม 2565, จาก https://bit.ly/4dfSmuu
กฤษชญา ตั้งสุวรรณศรี, นงพิมล นิมิตอานันท์ และ ศศิธร รุจนเวช. (2558). ผลของโปรแกรมประยุกต์การวางแผนต่อความตั้งใจไม่เสพยาบ้าซ้ำในจังหวัดกาญจนบุรี. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 21(2), 294–307.
จิณห์จุฑา ชัยเสนา ดาลลาส และคณะ. (2564). การบ่มเพาะความยืดหยุ่นในชีวิตและความตั้งใจในการเลิกยาเสพติด: มุมมองของเยาวชนที่ใช้สารเสพติด. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(3), 29-39.
ชัชชฏาพร พิศมร, ขวัญเมือง แก้วดำเกิง และ มณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์. (2562). การประยุกต์ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนเพื่อป้องกันการเสพยาบ้าซ้ำของผู้เข้ารับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด. วารสารสุขศึกษา, 42(1), 68–79.
ฐิติมา จันทร์ช่วงโชติ และคณะ. (2562). ปัจจัยทางจิตสังคมที่ส่งผลต่อความตั้งใจเลิกยาเสพติดของเด็กและเยาวชน. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 30(1), 200–210.
นฤมล มีนา. (2560). ผลของการใช้โปรแกรมส่งเสริมทักษะชีวิตและการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อการพัฒนาทักษะชีวิตและความตั้งใจในการเลิกยาเสพติดในเด็กและเยาวชนที่ได้รับการติดตามโดยสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน(วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นีรนุช โชติวรางกูล. (2565). การประเมินความรู้ด้านยาเสพติด ทัศนคติต่อการใช้ยาเสพติดและทัศนคติต่อการบำบัดรักษายาเสพติดในโปรแกรมการบำบัดรักษาผู้ป่วยยาเสพติด โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการแพทย์และสาธารณสุข เขตสุขภาพที่ 3, 19(3), 237–254.
พรทิพย์ โชครุ่ง และคณะ. (2559). ผลของโปรแกรมรับรู้ความสามารถแห่งตนในการเลิกเสพยาต่อความตั้งใจในการเลิกยาของผู้ติดสารแอมเฟตามีน. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 32(3), 37–50.
พฤติการต์ นิยมรัตน์ และคณะ. (2564). การเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัส COVID-19. วารสารวิชาการสังคมมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฎนครศรีธรรมราช, 11(2), 1–16.
พิมพ์ลภัส บัวครื้น. (2566). ประสิทธิผลของกระบวนการบำบัดผู้ติดยาเสพติดแบบวิถีชีวิตใหม่ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารพุทธจิตวิทยา, 8(2), 285–302.
รัตนวัชร์ เพ็ญรัตนหิรัญ และ อนุรักษ แท่นทอง. (2565). ผลกระทบและกลยุทธ์การรับมือในการเรียนออนไลน์ของนักศึกษาภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด 19. Journal of Modern Learning Development, 7(4), 208–233.
วราภรณ์ มั่งคั่ง, จินตนา วัชรสินธุ์ และ วรรณี เตียวอิศเรศ. (2559). ปัจจัยครอบครัวที่มีผลต่อการใช้สารเสพติดของวัยรุ่นชายในศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนแห่งหนึ่ง. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา, 11(2), 54–63.
วันเพ็ญ อำนาจกิติกร และคณะ. (2553). ปัจจัยทางจิตสังคมและความตั้งใจเลิกยาเสพติดของผู้ติดยาเสพติดในศูนย์บำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดเชียงใหม่. เชียงใหม่: เวียงบัวการพิมพ์.
วิภาดา มุกดา และ ศีลสุภา วรรณสิทธิ์. (2566). การศึกษาระบบออนไลน์วิถีชีวิตใหม่ช่วงโควิด 19. วารสารสิริธรปริทรรศน์, 24(1), 102–115.
ศิริรัตน์ นิตยวัน, นภัสสรณ์ รังสิเวโรจน์ และ อรัญญา แพจุ้ย. (2561). แนวทางการบำบัดรักษาผู้ป่วยยาเสพติด. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย สาขาภาคเหนือ, 24(1), 19–20.
สำนักงานปราบปรามยาเสพติด. (2563). ผลการปราบปรามยาเสพติดทั่วประเทศ รายงานประจำปี 2562. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2565, จาก thttps://www.oncb.go.th/DocLib/ผลการปราบปรามยาเสพติดทั่วประเทศ ปี 2562.pdf
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Bloom, B. S., Hastings, J. T., & Madaus, G. F. (1971). Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: McGraw-Hill.
Dehdari, T., Joveyni, H., & Gohari, M. (2013). Waterpipe smoking in the male college students: an education intervention using theory of planned behavior. Journal of Research & Health, 3(4), 498–501.
Hoang, L. T., Tuyet Hanh, T. T., Khue, L. N., Hai, P. T., Can, P. V, Long, K. Q., Linh, N. T., Anh, D. T., Van Minh, H., & Liem, T. (2022). Intention to Quit and Predictive Factors Among Current Smokers in Vietnam: Findings from Adult Tobacco Survey 2020. Tobacco Use Insights, 15, 1–7.
Liu, L., Wang, H., Chui, W. H., & Cao, L. (2018). Chinese Drug Users’ Abstinence Intentions: The Role of Perceived Social Support. Journal of Drug Issues, 48(4), 519–535.
Parker, D., Stradling, S. G., & Manstead, A. S. R. (1996). Modifying Beliefs and Attitudes to Exceeding the Speed Limit: An Intervention Study Based on the Theory of Planned Behavior. Journal Of Applied Social Psychology, 26, 1–19.
