Effects of Multiple-Intelligence based Learning on enhancing Executive Functions on Attention Approved and Academic Achievement of Grade 6 Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The aim of this experimental research were 1) to study executive function (EF) based on the multi-intelligence-based learning of Grade 6 students after teaching 2) to examine academic achievement of Grade 6 students between before and after the multi-intelligence-based learning and 3) to examine the relationship between executive function (EF) and academic achievement. The sample of this study was 28 students of Ban Budi School, Muang District, Yala province, under Primary School Educational Area Office, in 1th semester in 2023. The tools used were: 1) 6 lesson plans of multi-intelligence-based learning of 2 hours each; 2) learning achievement test of Social Studies, Religion, and culture and An executive function (EF) assessment with a reliability of .86 and .76 respectively. The data was analysised by using Mean, Standard Deviation, T-test, and correlation coefficient.
The result found as follow 1) The students who received the multiple intelligence-based learning gain higher score in EF after the learning management than those before with the significance at .01 level. 2) The students who received the multiple intelligence-based learning gain higher score in academic achievement after the learning management than those before with the significance at .01 level. 3) There were positive significant relationship between executive function (EF) and academic achievement at the .05 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กุลธิดา นาคะเสถียร. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทางด้านดนตรีตามแนวคิดพหุปัญญาเพื่อส่งเสริมทักษะการดํารงชีวิต (4H) ของนักเรียนเอกดุริยางคศิลป์ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2(17), 133-141.
จินตนา ไชยวาน. (2557). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีพหุปัญญา โดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ วิชาประวัติศาสตร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 (วิทยานิพนธ์การบริหารและนิเทศการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
จินตนา สรายุทธพิทักษ์, และ คณะ. (2561). การพัฒนากลยุทธ์การส่งเสริมกิจกรรมทางกายของนักเรียนชั้นประถมศึกษาผ่านความรอบรู้ทางสุขภาพด้วยการจัดและบริหารโปรแกรมสุขภาพในโรงเรียน. กรุงเทพฯ:สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
จุฑามาศ ศรีวิมล. (2562). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนในรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เรื่อง ภูมิศาสตร์ทวีปยุโรป โดยใช้สื่อหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-book) ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. สุราษฎร์ธานี: โรงเรียนบ้านคลองนามิตรภาพที่ 201 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
สุราษฎร์ธานี เขต 1.
ชมพูนุท ปันนำ. (2562). การใช้กิจกรรมพหุปัญญาเพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่าน การเขียนภาษาอังกฤษและเจคตติของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ชูโต กชกร และคณะ. (2558). การศึกษาผลของกิจกรรมการชมภาพยนตร์การ์ตูนต่อการทํางานของสมองส่วนบริหารในเด็กปฐมวัย (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ซามีฮะห์ บุญมาศ. (2563). การจัดการเรียนรู้แบบพหุปัญญาเชิงสร้างสรรค์ (C-ACACA) บูรณาการสื่อประสม วิชาคณิตศาสตร์ เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหา และความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. ปัตตานี: โรงเรียนบ้านตะบิงตีงี สังกัดกองการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม.
ทัศนา แก้วพลอย. (2544). กระบวนการจัดประสบการณ์พัฒนาการเรียนรู้เด็กปฐมวัย. ลพบุรี: สถาบันราชภัฏเทพสตรี.
นฤนาด เชิดแสง. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์เรียนรู้บูรณาการตามแนวคิดพหุปัญญา (ACACA) และสมองเป็นฐาน (BBL) เพื่อส่งเสิมพัฒนาด้านสติปัญญาและความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัย. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9 (4), 300-312.
นวลจันทร์ จุฑาภักดีกุล. (2559). Executive Functions (การคิดเชิงบริหาร). หนังสือนิทานสร้างภูมิคุ้มกันยาเสพติด สำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
พัชรินทร์ พาหิรัญ. (2561). ผลของโปรแกรมสมองจิตใจและการเรียนรู้ต่อหน้าที่บริหารจัดการของสมองในนักเรียนชั้นประถมศึกษา(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศิวพร สุวรรณมณี. (2560). การจัดการเรียนการสอนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยใช้วิธีหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 37(2), 289-308.
สถาบันรามจิตติและราชานุกูล. (2550). โครงการวิจัยติดตามสภาวการณ์ไอคิวและอีคิวของเด็กไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันราชานุกูล กรมสุขภาพจิต.
สิปปกร บุนนาค และ ไชยยศ ไพวิทยศิริธรรม. (2565). การพัฒนาความสามารถในการอ่านจับใจความของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่จัดการเรียนรู้โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาร่วมกับผังกราฟิก. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 3(7), 962-975.
สุภาวดี หาญเมธี. (2559). การพัฒนาทักษะสมอง EF ด้วยการอ่าน. กรุงเทพฯ: รักลูก บุ๊คส์.
อริยา คูหา. (2565). จิตวิทยาเพื่อการดำรงชีวิต. ปัตตานี: สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เยาวพา เดชะคุปต์. (2551). กิจกรรมสำหรับเด็กก่อนวัยเรียน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
เยาวพา เดชะคุปต์. (2551). การศึกษาผลการดำเนินการวิจัยและพัฒนาเพื่อปฏิรูปการเรียนรู้ตามรูปแบบพหุปัญญาเพื่อการเรียนรู้สำหรับการศึกษาปฐมวัยในบริบทของสังคมไทย (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Goodnough, K. & Woods, R. (2000). Student and Teacher Perception of Mind Mapping: A Middle School Case Study. Paper presented at the annual meeting of the American educational research association, (p. 18). New Orleans.
Hanmethi, S. (2016). Phatthana thaksa samong EF dual kan 'an [Develop Executive Functions by reading). Bangkok: Ideol Digital Print.
Seana, M. & Howard, G. (2012). Hill, Skill, and Will: Executive Function From Multiple-Intelligences Perspective, Executive Function in Education: From Theory to Practice. New York: Guilford Press.
