Studying Life Skill Learning in the Digital Age of Junior Secondary School Students Pak Kret District Under the Jurisdiction of Nothaburi Secondary Educational Service Office Nonthaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research aimed to study studying life skill learning in the digital age of junior secondary school. The sample group is junior secondary school students, Pak Kret District area. The sample size 366 people by questionnaires as a tool to collect data. Data analysis by finding percentage, mean and rating scale according of the Likert method and using the sample size calculation table of (Krejcie & Morgan). The confidence level at 95%. The research results found that the results of studying life skill learning in the digital age of junior secondary school. Consists of 4 components elements and has a following result: 1) Knowledge for life learning skills in the digital age at a high level 2) Promoting of life learning skills in the digital age at a high level 3) Media and learning resources for life learning skills in the digital age at a highest level. 4) Application of life learning skills in the digital age at a highest level. And there is a confidence level for all
4 components elements at a confidence level of 95%.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จุฑา ภักดีกุล. (2559). เด็กยุคดิจิตอล. สารานุกรม ศึกษาศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2566, จาก http://ejournals.swu.ac.th/ index.php/ENEDU/article/download
นิตยา วงศ์ใหญ่. (2560). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของดิจิทัลเนทีฟ. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(2),1630-1642.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องตน. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วิจารณ์ พาณิช. (2554). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
สถาบันส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาเยาวชน. (2553). การส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาคุณภาพเยาวชน. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และพัฒนาเยาวชน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). การพัฒนาทักษะชีวิตในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
Joint Information Systems Committee, (JISC). (2014). Developing Digital literacies: Briefing paper. Retrieved September 20, 2023, from https://digitalcapability.jiscinvolve.org/wp/files/2014/09/ JISCREPORT_Digital_Literacies_280714_PRINT.pdf
Martin, A. (2005). DigEuLit – a European framework for digital literacy: a Progress report. Journal of eLiteracy,2,130-136.
Martin, J. (2010). The Meaning of the 21st Century. Framework for 21st Century Learning. Retrieved September 20, 2023, from http://21st Century skill. Org/index.php
Organization, W. H. (1993). Life Skills Education in School. Geneva: WHO.
Krejcie, R. & Morgan, D. (1970). Determining sample sizes for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.
UNESCO’s Information for All Programme (IFAP). (2011). Digital literacy in education. Retrieved September 22, 2023, from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000214485? posInSet=1&queryId=242f2a3a-1edd-4395-91d0-83917729e705
