Teaching Management That Takes into Account the Differences of Learners with Special Care Needs According to Buddhist Psychology
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Learning management considers the difference between learners with special needs as described by the concepts of Buddhist psychology. It concerns the guiding principles of the academic faculty, which are used to adjust and integrate into their workforce to enhance the learning capacity of learners with special needs with the following components: First, the instructor must be a proper guide with the expression of love and kindness towards learners. Moreover, the persistence of the instructor to foster continuous progress of learners to bring about goodness to them is essential. Second, the Learning process comprises three wisdoms, which are 1) the approach to make learners feel their goodwill, 2) the activity to motivate critical thinking and enhance the good intentions of learners and 3) the method to put into practice to build tangible experience. Third, integrated learning development not only supports the learning experience in a classroom environment but also supports learners in various aspects, including 1) body matter, which is to have a healthy body with good body orientation and body care; 2) mind matter, it is to adjust proper stage of emotional orientation, self-control, and understanding human cognition that reflects human empathy and expression; and 3) social matter, it is to collaborate with all stakeholders that support the learning of learners with special needs and train social étiquette to work as teamwork and to carry out a proper role for each of them. 4) Wisdom matters; it is to learn to live with sympathy, self-help through education, and improve and develop oneself to reach their potential, learn continuously, and carefully comprehend each task before making a decision.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรองทอง จุลิรัชนีกร. (2554). การจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษระดับปฐมวัย.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. สืบค้นเมื่อ
เมษายน 2566, จาก https://www.moe.go.th/backend/wp-content/uploads/2020/10/1.-พรบ.-การจัดการศึกษา-ฉ1.pdf.
เกยูร วงศ์ก้อม. (2548). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
จริยา ตรุษฎี. (2562). แนวทางการจัดการเรียนร่วมสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
จรีลักษณ์ รัตนาพันธ์. (2553). การจัดการศึกษาสำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 3(1), 1-7.
ดนัย ไชยโยธา. (2552). พจนานุกรมพุทธศาสน์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ดารณี ศักดิ์ศิริผล และบัณฑิตา ลิขสิทธิ์. (2561). การเตรียมความพร้อมให้แก่ผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษเข้าสู่อาชีพ. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา, 12(2), 25-33.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2562). การศึกษาพิเศษ. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2566, จาก http://www.happy homeclinic.com/specialeducation.htm
นารีรัตน์ เจริญเดช. (ม.ป.พ.). ความหมายและหลักการการจัดการศึกษาพิเศษ. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2566, จาก http://elearning.psru.ac.th/courses/232/k1.1.pdf
ประภาศรี นันท์นฤมิต. (2564). การช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 3(1), 51-70.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2548). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2550). หลักก่อนแล้วศึกษาและสอนให้ได้ผล. กรุงเทพฯ: พิมพ์สวย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2553). รู้หลักก่อนแล้วศึกษาและสอนให้ได้ผล. กรุงเทพฯ: พิมพ์สวย.
พัทธนันท์ วงษ์วิชยุตม์. (2550). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการศึกษาพิเศษ. กำแพงเพชร: มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539).พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ:มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วีซานา อับดุลเลาะ และวุฒิชัย เนียมเทศ. (2563). การจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 “แนวคิด ทฤษฎี และแนวทางปฏิบัติ. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 227-246.
ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2559). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 13(2), 65-75.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2556). รายงานการติดตามการศึกษาเพื่อปวงชนระดับโลก: ประเทศไทย. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อติยศ สรรคบุรานุรักษ์ และศศิณัฎฐ์ สรรคบุรานุรักษ์ (2558). การจัดการเรียนการสอนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(1,2) 39-48.
Gyasi, M.N.K., Gyasi, A.K. and Anku. J.S.A. (2020). Teachers’ Knowledge of Special Educational Needs and Disability Students and Their Classroom Management Approaches. World Journal of Education, 10(4), 160-172.
