The Results of Caring Counseling to Enhance Ability to Provide Academic and Life Counseling for Scholarship Recipients
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were 1) study the results of caring counseling to enhance ability to provide academic and life counseling for scholarship recipients 2) to study teacher students' satisfaction towards learning activities The sample is Students who receive scholarships from the KROO RAK TIN Project, Elementary Education Program, Faculty of Education, Kamphaeng Phet Rajabhat University, 1st generation, totaling 32 students by purposive sampling. The research tools were: 1) a series of caring counseling to enhance ability to provide academic and life counseling for scholarship recipients 2) an assessment form for academic caring counseling to enhance ability to provide academic and life counseling for scholarship recipients 3) Satisfaction questionnaire on the organization of caring counseling to enhance ability to provide academic and life counseling for scholarship recipients. For students who receive scholarships, analyze the data as follows: 1) Assessment of academic and caring counseling to enhance ability to provide academic of counseling for scholarship recipients used by The rubric and compared with the criteria of 80 percent. Data were analyzed using mean values. Standard deviation Interpret Mean and Criteria The results showed that 1) Academic of caring counseling to enhance ability to provide academic and life counseling for scholarship recipients. The average score after participating in activities was higher than the criteria of 80 percent for all groups and 2) the satisfaction of the students who received the scholarship. On the overall learning activities were at the highest level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤตวรรณ คำสม. (2554). การศึกษาและการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาในการให้คำปรึกษาแก่เพื่อน (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยตรีนครินทรวิโรฒิ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 (ฉบับที่ 2) และที่แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2545. กรุงเทพฯ: บริษัทสยามสปอรต์ ซินดิเค จำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ:ลาดพร้าว.
กรมสุขภาพจิต. (2558). รายงานประจําปีกรมสุขภาพจิต ปี 2558. กรุงเทพฯ: สำนักยุทธศาสตร์สุขภาพจิต.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสาหรับการวิจัย เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปวริศา ศิรินันท และเสรี ใหม่จันทร์. (2561). การพัฒนาสมรรถนะในการให้การปรึกษาแก่เพื่อนของนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 44 (1), 118-120.
ปาริชาต รัตนราช. (2559). การพัฒนาระบบการให้ความช่วยเหลือและการให้คําปรึกษานักศึกษาพยาบาล(วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2559). การจัดทำแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2560-2574) การประชุมคณะอนุกรรมการจัดทำแผนร่างแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2560-2574). กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา.
สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2561). แผนอุดมศึกษาระยะยาว 20 ปี พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุวัสดา คำผิว. (2553). ผลของชุดฝึกอบรมพัฒนาความรู้และทักษะการให้คําปรึกษาสําหรับครูที่ปรึกษาระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาส. วารสารวิจัย มข. (บศ.), 10(3), 127-134.
