Equanimity in the Meditation with Success in Life
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The study of Buddhism in the equanimity of meditation which would understand the meaning of the equanimity and how to use a guideline Dharma applied to success in life. Equanimity is one of the four sublime states of mind which is one of the way to have meditation. The practice meditation and vipassana meditation by starting with the precept that can develop the pure and beautiful mind to have wisdom, so you can see the reality in Dharma. Therefore, the equanimity is related to wisdom to see three characteristics of nature that is leading to liberation and Equanimity 10. In addition to the Dharma, regularly practice Equanimity in the meditation can be applied beneficially for solving problems in society, economics and politics in the best interest. Therefore, Equanimity is very significant for a leader to lead the country and manage people and to work efficiently by using Equanimity to calm the mind, not distracted by the impact things but act appropriately base on Buddhist principles with a neutral mind and creating justice through equality. Equanimity is a significant issue to lead people to success.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
แก้ว ชิดตะขบ. (2547). รวมวิชาธรรมศึกษา ชั้นตรี. กรุงเทพฯ: การศาสนา.
ถวิล อรัญเวศ. (2564). ผู้บริหารควรใช้อุเบกขาอย่างไร. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2564, จาก http://thawin09.blogspot.com/2021/08/blog-post_42.html
ธงทอง จันทรางศุ และนรชิต สิงหเสนี. (2559). เอลิซาเบธที่ 2 แน่วในปณิธาน. (พิมพ์ครั้งที่ 1) กรุงเทพฯ:โอเพ่นบุ๊ก.
ธนาคารกรุงเทพ. (2560). นิทรรศน์ฉันรักในหลวงในดวงใจนิรันดร์ (พิมพ์ครั้ง ที่ 1). กรุงเทพฯ: เมย์ฟลาวเวอร์.
นิธี ศิริพัฒน์. (2559). อุเบกขาในการเจริญภาวนากรรมฐาน. ค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2564, จาก http://siripat.com/Dhamma_Articles.asp
บุญมี แท่นแก้ว. (2539). จริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พระกำพล อายุโท (เอี่ยมอัมพร). (2554). การศึกษาวิเคราะห์ เรื่องอุเบกขาบารมีในพระพุทธศาสนาเถรวาทศึกษาเฉพาะกรณีการบำเพ็ญอุเบกขาบารมีของพรหมนารทะ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระประมวล ธมฺมยุตโต. (2562). การสร้างแรงจูงใจด้วยหลักพรหมวิหาร4. หนังสือพุทธจักร. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดสมชาย ปโยโค (ดำเนิน). (2556) การศึกษาวิเคราะห์อุเบกขาบารมีในนารทชาดก. วารสารสันติศึกษาปริทัศน์ มจร,4(11), 15-16.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพฯ: เอสอาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2556). ตามรอยพุทธธรรม. (พิมพ์ครั้งที่2). กรุงเทพฯ: กองทุนเกื้อโลก (ป.อ.ปยุต.โต).
พระไพฑูรย์ เมธิโก (มหาบุญ). (2554). การประยุกต์พรหมวิหาร 4 เพื่อการปฏิบัติงานของบุคลากร เทศบาลตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอภิชาต ธมมเตโช (สมบูรณ์). (2557). ศึกษาการพิจารณาอารมณ์ที่เป็นวิปัสสนูปกิเลส (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระญาณสังวร (เจริญ สุวฑูฒโน). (2541). อุเบกขาการวางเฉยอย่างถูกวิธี. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
สมศักดิ์ สืบสงวน.(2564). ธรรมที่นำไปสู่ความหลุดพ้น. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2564, จาก https://www.watthakhanun.com/webboard/forumdisplay.php?f=43
