The effects of Bhavana music program for stress reduction: A case study of the prisoners in the Nakhon Si Thammarat central prison
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The article examines: 1) to composed a Bhavana music program for stress reduction in prisoners. 2) to present The effects of Bhavana music program for stress reduction of the prisoners in the Nakhon Si Thammarat central prison. A Quasi-experimental Pretest-Posttest Design research was conducted whereby 24 participants were taken part in. They were divided randomly and equally into 2 groups: an experimental subject group and a control group. The participants were the prisoners in the main prison of Nakhon Si Thammarat whose age between 21-30 years old. All were sentenced to 10 years or longer in jail. Upon a completion of the survey, it showed that prisoners with high stress level voluntarily took part in this programme with the consent of the prison warden in Nakhon Si Thammarat. The programme was conducted in the year 2020. It took 3 days until completion, or a total of 13 hours and 30 minutes. After the programme was finished, the subjects were asked to complete a survey and to take part in an in-depth interview before the research was analyzed and concluded.
The result was that the prisoners who took part in Bhavana music program for stress reduction in prisoners were reduced in their level of stress in average at statistically significant level .01. Showed that a Bhavana music program for stress reduction in prisoners can effectively reduce the stress of prisoners.
Article Details
References
กระทรวงสาธารณสุข กรมสุขภาพจิต. (2541). ความเครียดของประชาชนจังหวัดนนทบุรีในภาวะวิกฤตเศรษฐกิจ. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2535). จิตวิทยาการสอนดนตรี. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเทือง ธนิยผล. (2544). อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พระมหามนตรี หลินภู. (2551). การศึกษาความเครียด และการลดความเครียดที่มีต่อการใช้ชีวิตภายในเรือนจำของผู้ต้องขัง โดยการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มโดยยึดหลักอริยสัจ 4 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ภัทรภรณ์ วงษกรณ์. (2560). ผลของโปรแกรมการฝึกสติต่อความเครียดในผู้ต้องขัง (วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ลักขณา สริวัฒน์. (2544). จิตวิทยาในชีวิตประจำวัน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
วงษ์เดือน สายสุวรรณ์. (2544). คู่มือการดูแลสุขภาพจิตผู้ต้องขัง. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: โรงพยาบาลนิติจิตเวช กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.
วรัญญา รุ่งแสง. (2547). ผลของการฟังดนตรีตามความชอบ และดนตรีตามธรรมชาติต่อการลดความเครียดของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรี ทรัพย์มี. (2556). ทฤษฎีให้บริการปรึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสรีย์ โพธิ์แก้ว. (2553). จากจิตวิทยาสู่พุทธธรรม. นครปฐม: บริษัท วี.พริ้นท์ จำกัด.
อาภา จันทรสกุล. (2545). เอกสารการสอนชุดวิชา ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการให้การปรึกษา หน่วยที่ 11 หลักธรรมและแนวปฏิบัติในการให้การปรึกษา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
MGR ONLINE. (2563). ผู้ต้องขังป่วยทางจิตสูงกว่า 3 เท่า นำร่องตรวจรักษาผ่านทางไกล 5 แห่ง. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2563, จาก https://www.dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=27997.
Lupien S. J., Maheu F., TU M., Fiocco A., Schramek, T. E.. (2007). The effects of stress and stress hormones on human cognition: Implications for the field of brain and cognition. Brain and Cognition, 65(3):209-37.
