ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาในเขตคุณภาพที่ 11 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา
2) ศึกษาระดับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา และ 3) ศึกษาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน ของสถานศึกษาในโรงเรียนเขตคุณภาพที่ 11 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2 จำนวน 110 คน โดยเน้นศึกษาระดับความคิดเห็นต่อพฤติกรรมผู้นำและระดับการเป็นองค์กรเรียนรู้ และกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยตารางของ Krejcie และ Morgan (1970)วิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิและการสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม ที่มีค่าความเชื่อมั่นที่ .978 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ได้แก่ การส่งเสริมบรรยากาศการเรียนรู้ รองลงมา คือ การกำหนดพันธกิจ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ การจัดการโปรแกรมการเรียนการสอน 2) การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ได้แก่ การมีใจใฝ่เรียนรู้/การเป็นบุคคลที่รอบรู้ รองลงมาคือ การเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ การมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน 3) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา ประกอบด้วย การจัดการโปรแกรมการเรียนการสอน (x2) (=.427) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ .427 โดยตัวแปรสามารถร่วมกันพยากรณ์การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาได้ร้อยละ 17.40 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการพยากรณ์เท่ากับ 0.374 ซึ่งสามารถเขียนสมการพยากรณ์ ได้ดังนี้
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y = 2.738 + 0.360X2
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน ZY = 0.427X2
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรองการญจน์ อรุณเมฆ. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 15(2), 1–12.
จีรวรรณ เสาวคนธ์. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(2), 45–58.
เพียงตะวัน อ้าวเจริญ และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม. วารสารการบริหารการศึกษา, 20(1), 35–50.
พรกมล แก้วรัดช่วง และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์, 19(1), 72–86.
มุกรวี ราชปรีชา และคณะ. (2568). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพของนักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. วารสารการบริหารการศึกษา, 21(1), 60–74.
วรรณกร โชมขุนทด. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์).
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2563). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพฯ: โฟร์เพซ.
เสาวนีย์ สิกขาบัณฑิต และคณะ. (2559). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เศรษฐพงศ์ นันภิวงค์. (2563). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 34 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
สุภาวดี วรรณวงศ์อภิสิทธิ์ และคณะ. (2568). การศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 17(2), 80–95.
Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2018). Research methods in education. (8th ed.). London: Routledge.
Fullan, M. (2016). The new meaning of educational change. (5th ed.). New York, NY: Teachers College Press.
Hallinger, P. (2003). Leading educational change: Reflections on the practice of instructional and transformational leadership. Cambridge Journal of Education, 33(3), 329–352.
Hord, S. M. (1997). Professional learning communities: Communities of continuous inquiry and improvement. Austin, TX: Southwest Educational Development Laboratory.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. Paris: OECD Publishing.
Partnership for 21st Century Learning (P21). (2019). Framework for 21st century learning. Washington, DC: Author.
Robinson, V., Lloyd, C. & Rowe, K. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635–674.
Schwab, K. (2016). The fourth industrial revolution. Geneva: World Economic Forum.
Sebastian, J., Huang, H. & Allensworth, E. (2016). Examining integrated leadership systems in high schools. Educational Administration Quarterly, 52(3), 463–497.
