การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพ ความต้องการ และปัญหาการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษ 2) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ และ 4 ) เพื่อประเมินผลและปรับปรุงรูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านทุ่งโฮ้ง(อภิวังวิทยาลัย) จำนวน 10 คนโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการทดลองได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า คะแนนวัดผลหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความพึงพอใจของนักเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.67 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.47 และจากการสนทนากลุ่ม โดยผู้ทรงคุณวุฒิทางการศึกษา พบว่าด้านหลักการ มีความเหมาะสมดี มีความเป็นไปได้ค่อนข้างสูง ในด้านกรอบแนวคิดทฤษฎีมีความครอบคลุม เหมาะสมและชัดเจนดี ด้านรูปแบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแบบ 7 T Model มีความเหมาะสมอย่างยิ่ง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ.(2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 - 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวาน กราฟฟิค.
จำเริญ จิตรหลัง. (2562). กลยุทธ์การยกระดับผลสัมฤทธิ์ผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O- NET) ในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน. องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ปลุกโลกการสอนให้มีชีวิตสู่ห้องเรียนแห่งศตวรรษใหม่. ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการเรื่องอภิวัตรการเรียนรู้สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย, 6-8.
ธิษณา ฟ้าสาร. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาเพื่อการสื่อสาร ประกอบสื่อ ประสมเพื่อส่งเสริมความสามารถในการฟัง และการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยพะเยา.
นภาภรณ์ ธัญญา. (2564). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะสำหรับสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: ณภัทร ก๊อปปี้ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
นูรหม๊ะ หะยีกาเล็ง. (2554). การเปรียบเทียบปัญหาการสอนภาษาอังกฤษระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม จังหวัดนราธิวาส (สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.
ปวริศา อ่อนขำ. (2558). กระบวนการจัดการเรียนรู้พัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษโดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 4MAT สำหรับนักเรียนชันประถมศึกษาปีที 5 โรงเรียนหมู่ห้าสามัคคี อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ภิฑชญา สุนทรกลัมพ์, ชัยพรรณ ชำนาญณรงค์ และอมฤต จันทร์เกสร. (2560). การเปรียบเทียบผลการเขียนเรียงความภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (รายงานวิจัย). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2566). ผลการทดสอบโอเน็ต. สืบค้นเมื่อ 4 ธันวาคม 2566, จาก http://www.neits.or.th
สถาบันภาษาอังกฤษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). คู่มือการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแนวใหม่ตามกรอบมาตรฐานความสามารถภาษาอังกฤษ ที่เป็นสากลระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (ม.ป.ป.). แนวทางในการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
สุนีย์ เลขนอก. (2561). การศึกษาความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การเรียนรู้แบบ 4 MAT (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ไสว ฟักขาว. (2560). เอกสารประกอบการสอน รายวิชา การจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม.
Brown, H. (2001). Teaching by principles: an Interactive Approach to Language pedagogy. New York: Pearson Education.
Davies, D., & Pearse, E. (2000). Success in English Teaching. Hong Kong: Oxford University Press.
Littlewood, W.T. (2007). Communicative and task-based language teaching in East Asian Classrooms. Language Teaching, 40 (3), 243-249.
McCarthy, B. & Morris, S. (1999). 4 MAT in ACTION. Retrieved December 4, 2023, from http://www. Learning.com
Morrow, K. (1981). “Principles of Communicative and Methodology,” in Communication in the Classroom. London: Longman.
Richards, Jack C. (2006). Communicative Language Teaching Today. Cambridge: Cambridge University Press.
