การใช้ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกเพื่อส่งเสริมความสุขในการทำงาน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอการใช้ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกเพื่อส่งเสริมความสุขในการทำงาน จิตวิทยาเชิงบวกเป็นวิธีการทางวิทยาศาสตร์นำมาใช้ในการแสวงหาองค์ความรู้ เพื่อการพัฒนาและเสริมสร้างคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรให้มีประสิทธิภาพและสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น การทำให้บุคลากรรับรู้ถึงความสำคัญของตนเองที่มีต่องานและต่อองค์กร จะเป็นแรงจูงใจให้กับบุคลากรเกิดเป็นความผูกพันทางจิตใจ นอกจากนี้ฝ่ายบริหารจัดการ ต้องให้ความดูแลเอาใจใส่ พัฒนาความรู้ความสามารถให้กับบุคลากร ตลอดจนการทำความเข้าใจถึงสิ่งที่บุคลากรนึกคิดหรือมีความต้องการอยู่ในใจ ซึ่งแนวคิดในการมองสิ่งที่บุคลากรนึกคิดหรือสิ่งที่อยู่ในจิตใจนี้ เรียกว่า ทุนทางจิตวิทยาด้านบวก (Positive Psychological Capital) โดยสาระสำคัญของบทความนี้จะกล่าวถึงองค์ประกอบของทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก 4 ด้าน คือ 1) การรับรู้ศักยภาพของตนเอง 2) การมองโลกในแง่ดี 3) ความคาดหวัง ความมุ่งหวังที่จะไปให้ถึงเป้าหมาย 4) ความยืดหยุ่นทางอารมณ์ องค์ประกอบของความสุขในการทำงานและทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกที่ส่งเสริมความสุขในการทำงาน นอกจากนี้ ยังพิจารณาว่าองค์ประกอบเหล่านี้มีส่วนช่วยสร้างความสุขในที่ทำงานได้อย่างไร และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกสามารถยกระดับความเป็นอยู่ที่ดีของบุคลากรในที่ทำงานได้ในทางใดบ้าง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ธัญญามาศ ปัญญายิ่ง. (2559). อิทธิพลของทุนทางจิตวิทยาด้านบวกคุณภาพชีวิตในการทำงานและความผูกพันต่อองค์การที่ส่งผลต่อความตั้งใจลาออกจากงานของพนักงานกลุ่มธุรกิจให้คำปรึกษา (วิทยานิพนธ์ศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นราทิพย์ ผินประดับ. (2019). คุณภาพชีวิตในการทำงานของข้าราชการกรุงเทพมหานคร. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ ประยุกต์เพื่อสังคม, 5(1), 171-180.
นราทิพย์ ผินประดับ. (2019). ทุนจิตวิทยาเชิงบวก: แนวคิดการพัฒนาคุณภาพชีวิตในการทำงานของข้าราชการ กรุงเทพมหานคร. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์เพื่อสังคม, 5(2), 163-174.
นารีรัตน์ เอี่ยมตั้งพาณิชย์. (2555). ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกความผูกพันต่อองค์การและจะลาออกของบุคลากรสำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจกระทรวงการคลัง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ประทุมทิพย์ เกตุแก้ว (2551). ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้คุณลักษณะงานความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคกับความสุขในการทำงานของพยาบาล งานการพยาบาลผ่าตัด กรณีศึกษาโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง (รายงานวิจัย). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภัทรดนัย ฉลองบุญ. (2561). ความสุขในการปฏิบัติงานของบุคลากรภาครัฐ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 6 (ฉบับพิเศษ), 590-599.
วิทยากร เชียงกูล. (2548). เรียนลึกรู้ไวใช้สมองอย่างมีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับสิชซิ่ง.
สิริพร วงษ์โทน. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างทุนทางจิตวิทยาด้านบวกความผูกพันต่อองค์การและผลการปฏิบัติงาน:กรณีศึกษาธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2557). สร้างพื้นนิสัยทางบวกและความสุข. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2566, จาก https://www.thaihealth.or.th/สร้าง-พื้นนิสัยทางบวก-แ/
Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American Psychologist, 55(1), 34–43.
Gavin, J. H., & Mason, R. O. (2004). The virtuous organization: The value of happiness in the workplace. Organizational Dynamics, 33(4), 379–392.
Intarakamhang, U., & Ekpanyaskul, C. (2017). Effect of Positive Psychology and Cultural Social Norm on Healthy Behavior and Family Well-being by Mediated by Health Literacy of Family in the Semi-Urban Community: Mixed Methods. Journal of Behavioral Science, 24(1), 1-22.
Jaitha, A. (2016). Joy in the performance of the personnel Department of the Ministry of Justice, protection of the rights and freedoms. Pathum Thani.
Kittisuksatit, S. et al. (2013). Quality of life, the work and Joy. Bangkok: Thammada Press.
Kuha, A & NaraNgong-ard, S. (2010). Public mind and lifestyle of Prince of songkla university's students, Pattani campus (Research report). Prince of Songkla University Pattani campus.
Luthans, F., Luthans, K., & Luthans, B. (2004). Positive psychological capital: Beyond human and social capital. Business Horizons, 47(1), 45–50.
Luthans, F., Avolio, B., Avey, J. B., & Norman, M. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology, 60(3), 541–572.
Muijeen, K. (2016). Creating Happiness with Positive Psychology. Scholarly Article, 24(4), 673-681.
Ryff, C. D., & Singer, B. (2008). Know thyself and become what you are: A eudaimonic approach to psychological well-being. Journal of Happiness Studies, 9(1), 13–39.
Singh, S. (2009). Psychological capital as predictor of psychological wellbeing. Journal of the Indian Academy of Applied Psychology.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. New York, NY: Simon & Schuster.
Snyder, C.R. & Lopez, S. (2002). Handbook to Positive Psychology. Oxford, UK: Oxford University Press.
Snyder, C.R. & Lopez, S. (2007). Positive Psychology: The Scientific and Practical Exploration of Human Strengths. London: Sage Publications.
Spector, P. E. (1997). Job satisfaction: Application, assessment, causes, and consequences. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Warr, P. (1990). The measurement of well‐being and other aspects of mental health. Journal of occupational Psychology, 63(3), 193-210.
Wrzesniewski, A., McCauley, C., Rozin, P., & Schwartz, B. (1997). Jobs, careers, and callings: People's relations to their work. Journal of Research in Personality, 31(1), 21–33.