การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อสร้างบทบาทของผู้ไกล่เกลี่ยต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ของศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน จังหวัดตรัง
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อวิเคราะห์สภาพทั่วไปเกี่ยวกับบทบาทของ ผู้ไกล่เกลี่ยต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ของศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน จังหวัดตรัง 2) เพื่อวิเคราะห์หลักธรรม แนวคิด ทฤษฎีเกี่ยวกับบทบาทของผู้ไกล่เกลี่ยต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ของศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน จังหวัดตรัง 3) เพื่อสร้างองค์ความรู้เกี่ยวกับการบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อเสริมสร้างบทบาทของผู้ไกล่เกลี่ยต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน จังหวัดตรัง การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยรวบรวมข้อมูลทางเอกสาร สัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 25 รูป/คน และจัดเวทีเสวนากลุ่ม จากผู้เชี่ยวชาญและผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 10 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพทั่วไปเกี่ยวกับบทบาทของผู้ไกล่เกลี่ยต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน จังหวัดตรัง พบว่า ผู้ไกล่เกลี่ยเป็นคนกลางที่จะช่วยผสานความเข้าใจในการเจรจา หาทางออก ประนีประนอม อำนวยความสะดวก เสนอแนะแนวทางในการหาทางออกให้กับคู่กรณีทั้งสองฝ่ายเพื่อหาข้อยุติ โดยอาศัยกระบวนการการสานเสวนา ดังนั้น ผู้ไกล่เกลี่ยต้องเป็นผู้ที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญในหลากหลายศาสตร์วิชา มีประสบการณ์ ที่มากมาย เข้าใจสังคม ไร้อคติ จิตใจมั่นคงไม่เอนเอียงไปยังคู่พิพาทฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง มีความเป็นกลาง เปิดเผยอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความสัมพันธ์ทางการเงิน ธุรกิจ วิชาชีพ ครอบครัว หรือทางสังคมกับคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง รักษาความลับของข้อมูลหรือข้อเท็จจริงต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการไกล่เกลี่ยไว้เป็นความลับ ประพฤติตนให้ถูกต้องตามกฎหมายและครรลองธรรม ไม่มีหนี้สินรุงรัง มีมารยาทที่ดีงามใช้กิริยาสุภาพเรียบร้อย ให้เกียรติคู่ความทุกฝ่ายและต่อบุคคลทั่วไป อีกทั้งยังสามารถใช้จิตวิทยาในการคาดคะเนทิศทางของการไกล่เกลี่ยสามารถควบคุมสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี โดยคำนึงถึงการรักษาความสัมพันธ์ของคู่พิพาทอีกด้วย 2) หลักธรรม แนวคิด ทฤษฎีเกี่ยวกับบทบาทของผู้ไกล่เกลี่ยต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน จังหวัดตรัง พบว่า ผู้ไกล่เกลี่ยถือได้ว่ามีส่วนสำคัญในการลดความขัดแย้ง เป็นคนกลางในประสานข้อพิพาทของคู่กรณีทั้งสองฝ่ายให้เกิดความเข้าใจกัน ผู้ไกล่เกลี่ยจึงจำเป็นที่มีทักษะในการฟัง เขียน อ่าน และสามารถคิดหาแนวทางเพื่อหาข้อยุติที่คู่กรณีทั้งสองฝ่ายยอมรับ ดังนั้น นอกเหนือจากการใช้กฎหมาย ข้อบังคับ ระเบียบต่าง ๆ แล้วนั้น ผู้ไกล่เกลี่ยสามารถนำหลักธรรมมาใช้ในการปฏิบัติงานได้อีกด้วย ได้แก่ สาราณียธรรม 6 หัวใจนักปราชญ์ สังคหวัตถุ 4 ขันติ 4 อคติ 4 และอิทธิบาท 4 3) การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อเสริมสร้างบทบาทของผู้ไกล่เกลี่ยต่อการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน จังหวัดตรัง เรียกว่า NEGO Model ประกอบด้วย คุณลักษณะภายใน คือ N (Normative) มีบรรทัดฐาน E (External Control) การควบคุมภายนอก และคุณลักษณะภายนอก คือ G (Good Character) บุคลิกที่ดี และ O (Orderly) มีวินัย
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์จะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสังคมมนุษย์
เอกสารอ้างอิง
กองการต่างประเทศ สำนักงานศาลยุติธรรม. (2554). การไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ฉบับไทย - อังกฤษ Mediation : Thai – English. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลยุติธรรม.
กรมคุ้มครองสิทธิเสรีภาพ กองส่งเสริมการระงับข้อพิพาท. เอกสารชุดความรู้พระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ.
วิจิตร นาไชยเวศ และศิริรัตน์ ชูสกุลเกรียง. (2565). บทบาทของผู้ไกล่เกลี่ยประนีประนอมในการช่วยเหลือไกล่เกลี่ยปัญหาครอบครัวในคดีครอบครัว เพื่อสร้างภาคีเครือข่ายพัฒนาระบบกระบวนการไกล่เกลี่ย. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขานิติวิทยาศาสตร์และงานยุติธรรม). มหาวิทยาลัยศิลปกร.
มากูล คชชา. (2561). กระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทตามหลักพุทธสันติวิธีของผู้พิพากษาสมทบ : กรณีศึกษา ศาลแรงงานภาค 2. (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาสันติศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณวิทยาลัย.
สิทธิโชค อุบลขาว และจันทราทิพย์ สุขุม. (2565). ประสิทธิภาพการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทคดีอาญาในชั้นพนักงานสอบสวน. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์). มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สำนักงานกิจการยุติธรรม. (2563). คู่มือปฏิบัติงานศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทภาคประชาชน (คกช.) ตามพระราชบัญญัติการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พุทธศักราช 2562. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : รีปริ้น จำกัด.
อภิณะฎา ใสไหม. (2566). หลักธรรมกับการไกล่เกลี่ยในคดีอาญา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 11(5) : 2105-2119.