Innovations in Public Relations Media Affecting Tourists in the Hotel Business of Trang Province

Main Article Content

Chayanun Khaoplod
Jantiwan Samati
Kuliga Tanasavate

Abstract

          This article aims to review literature and related research to propose a conceptual framework concerning the personal factors of tourists influencing the innovative public relations media on hotel tourism in Trang Province. The objectives of this study are to examine the relationship between tourists’ personal factors (gender, age, domicile, education level, and marital status) and the impact of innovative public relations media on their decision-making to stay in hotels in Trang Province. Additionally, it seeks to analyze which type of public relations media (mass media, print media, special events, internet media, or interpersonal media) most significantly influences tourists’ perceptions and decision-making. The findings aim to provide guidelines for developing marketing strategies for the hotel industry in Trang Province by employing appropriate public relations media in the digital era. The independent variables included gender, age, domicile, education level, and marital status, and the dependent variables included innovative communication, mass media, print media, special events, online internet media, and interpersonal or word-of-mouth media.


          Based on the literature review, the study highlights key issues, such as the personal factors of tourists influencing the effectiveness of innovative public relations media on hotel tourism in Trang Province. The proposed conceptual framework can serve as a foundation for further research to strategize marketing plans for the hotel industry, utilizing innovative public relations media to effectively meet customer needs with modern, fast, and comprehensive communication networks, aligning with the dynamics of the digital marketing era.

Article Details

How to Cite
[1]
C. Khaoplod, J. . Samati, and K. Tanasavate, “Innovations in Public Relations Media Affecting Tourists in the Hotel Business of Trang Province”, ้่j of human, vol. 14, no. 2, pp. 66–79, Dec. 2024.
Section
Academic Articles and Research

References

การท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). สถานการณ์การท่องเที่ยวในประเทศรายจังหวัด ปี 2567 (Domestic Tourism Statistics (Classify by region and province 2024). กรุงเทพฯ

คมสิทธิ์ เกียนวัฒนา. (2559). การเลือกให้ความสนใจต่อสื่อที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวประเทศไทยเทียบกับประเทศคู่แข่งในอาเซียนนของชาวจีนวัยผู้ใหญ่ตอนต้น. วารสารวิจัยสหวิทยาการไทย, ปีที่ 11 (ฉบับที่4). สืบค้น 26 กุมภาพันธ์ 2562, จากfile:///C:/Users/GT/AppData/Local/Packages/Microsoft.MicrosoftEdge_8wekyb3d8bbwe/TempState/Downloads/DigitalFile_255539%20(1).pdf

จเรวัฒน์ เทวรัตน์. (2555). พฤติกรรมและความต้องการของผู้สมัครเรียนในการเปิดรับสื่อ

ประชาสัมพันธ์ ของศูนย์วิทยพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช นครศรีธรรมราช. การวิจัยภาระงานประจำ, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

เจริญชัย เอกมาไพศาล. (2563). การจัดการการบริการของธุรกิจการท่องเที่ยวและบริการ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ทิพย์วรรณ์ พัลวรรณ. (2565). นวัตกรรมการประชาสัมพันธ์เชิงกลยุทธ์ผ่านการสื่อสารเครือข่ายสังคมออนไลน์ “พีอาร์ยุคโควิด ต้องพลิกวิกฤติเป็นโอกาส” วารสารวิชาการสังคมมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช P.14-25

ธเนศ อุ่นปรีชาวณิชย์ และชลธิชา อยู่พ่วง. (2560). สื่อประชาพันธ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจเพื่อศึกษาต่อที่สถาบันการอาชีวศึกษาในจังหวัดพิษณุโลกและจังหวัด ใกล้เคียง. วารสารรายงานสืบเนื่องการประชุมสัมมนาวิชาการ, ปีที่ 17 สืบค้น 26 กุมภาพันธ์ 2562, จากhttp://gnru2017.psru.ac.th/proceeding/119-25600830215222.pdfนักประชาสัมพันธ์พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำราชมงคลตรัง. (2562). (การสื่อสารส่วนบุคคล, 27 กุมภาพันธ์ 2562)

นิศศา ศิลปเสรฐ. (2560). สถานการณ์และแนวโน้มการท่องเที่ยวของประเทศเทศไทย. (พิมพ์ครั้งที่7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรพิมล สัมพัทธ์พงศ์. (2556). บทบาทของสื่อประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อของ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ในระดับปริญญาตรี วิทยาลัยราชพฤกษ์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ-วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, ปีที่7 (ฉบับที่3) สืบค้น 26 กุมภาพันธ์ 2562, จากhttps://www.tci-

thaijo.org/index.php/JournalGradVRU/article/view/31426

ภัทราภร รุจิระเศรษฐ. (2559). การประชาสัมพันธ์และอิทธิพลการบอกเล่าปากต่อปากที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ภายในจังหวัดสิงห์บุรีของนักท่องเที่ยว. (ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. สืบค้น 2 กุมพาพันธ์ 2562,จากhttp://dspace.bu.ac.th/jspui/bitstream/123456789/1231/1/wipawan_mano.pdf

ศิริเพ็ญ ดาบเพชร. (2559). องค์ประกอบการท่องเที่ยวและช่องทางการสื่อภาพลักษณ์การท่องเที่ยวสำหรับกลุ่มนักท่องเที่ยวอนาคต กรณีศึกษาจังหวัดพิษณุโลก (คณะบริหารธุรกิจเศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร). มหาวิทยาลัยนเรศวร. สืบค้น 27 กุมพาพันธ์ 2562,จาก file:///C:/Users/GT/AppData/Local/Packages/Microsoft.MicrosoftEdge_8wekyb3d8bbwe/TempState/Downloads/1753-1-7495-2-10-20180322%20(1).pdf

สุนิทรา วงศ์แสนสุข. (2558). สื่อประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อกระบวนการเปิดรับสื่อ กรณีศึกษา:

ผู้สนใจซื้อสินทรัพย์ของ BAM ในสำนักงานภาคตะวันออก. (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการประชาสัมพันธ์และสื่อสารมวลชน). มหาวิทยาลัยบูรพา. สืบค้นเมื่อ26 กุมพาพันธ์ 2562, จากhttp://digital_collect.lib.buu.ac.th/dcms/files/56710049.pdf

สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง. (2555). สื่อประชาสัมพันธ์. สืบค้น 2 กุมพาพันธ์ 2562, จากhttp://km.rubber.co.th/index.php?option=com

สำนักงานสถิติจังหวัดตรัง. (2560). สถิตินักท่องเที่ยวจังหวัดตรัง. สืบค้น 3 มีนาคม 2562, จาก

http://trang.nso.go.th

อภิชัจ พุกสวัสดิ์, ภาณุฤทธิ์ สารสมบัติ. (2565). บทบาทและคุณค่าของสื่อดิจิทัลต่อนักวิชาชีพประชาสัมพันธ์.วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา. P. 98-118 สมุทรปราการ: คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.

อัญนา กุสิยารังสิทธิ์. (2551). สื่อประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีของนักศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญา หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารมวลชน). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.