Nostalgia for the past to invention traditions through the tourism areas in Thai society
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to review the concept of nostalgia for the past to invention traditions in the tourism areas in Thai society. The researcher analyzed and synthesized the data from the literature review. The finding found that both the concepts of Nostalgia for the past and invention traditions have two common points in consideration: 1) cultural reproduction in the past can be reflected through the process of reviving traditions as well as creative festival including a simulation of tourist attractions to meet the needs of consumers of cultural products; 2) The local identity in tourist areas which is formed by creating the meaning of locality through cultural practices in determining and selecting from the development of the local cultural capital potential. This leads to formulation, content, and presentation methods, as well as roles and responsibilities in the context of tourism. At the same time, creating such a local identity is not only about meeting economic goals or generating income through tourism but the local meaning is also contested through the context of the tourism arena.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์จะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสังคมมนุษย์
References
กรกนก แก้วเกิด, เมตตา ศิริสุข, และพิทักษ์ น้อยวังคลัง. (2563). อัตลักษณ์ศิลปะผ้าทอพื้นบ้านเขมรถิ่นไทยในประเพณีประดิษฐ์สร้างของชุมชนบ้านตารอด ตำบลสวาย จังหวัดสุรินทร์ . วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 4(4), 96-104.
เกรียงไกร วัฒนาสวัสดิ์. (2556) ความคิดเห็นและพฤติกรรมของนักท่องเที่ยว ต่อความจริงแท้ในการจัดการ การท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีต: กรณีศึกษาชุมชนตลาดสามชุกร้อยปี จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารดำรงวิชาการ, 12(1), 109-134.
ชนิดา ชิตบัณฑิต. (2545). “การเร่งผลิตประเพณีมวลชนในยุโรป 1870-1914 จากบทความ Mass-Producing Tradition: Europe 1870-1914 ของ เอริค ฮอบสบอว์ม”. วารสารสังคมวิทยามานุษยวิทยา, 20(1), 202-218.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (2561, 1 มีนาคม). Retro market ในกระแส Nostalgia Tourism. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 4, 2565 https://www.tatreviewmagazine.com
ณัฐนรี สมิตร. (2564). สถานการณ์การท่องเที่ยวถวิลหาอดีตในพื้นที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(2), 342-360.
ดาริน อินทร์เหมือน. (2545). แนวคิดเรื่องการประดิษฐ์ประเพณี จาก Introduction: Inventing Tradition ของอิริค ฮอบบอส์ม. วารสารสังคมวิทยามานุษยวิทยา, 21(1), 198-202.
ธนวรรธน์ นิธิปภานันท์. (2558). ประเพณีประดิษฐ์กับการเปลี่ยนแปลง. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์, 32(3), 142-158.
ปฐม หงส์สุวรรณ. (2560). ประเพณีประดิษฐ์ในชุมชนอีสานลุ่มน้ำโขง. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.
พัฒนา กิติอาษา. (2546). มานุษยวิทยากับการศึกษาปรากฎการณ์โหยหาอดีตในสังคมร่วมสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
ภาณุรังษี เดือนโฮ้ง และชยพล อินทรวงค์. (2561). เมืองลับแล...เมืองต้องห้าม (พลาด) : อัตลักษณ์ทางการท่องเที่ยวในบริบททางประวัติศาสตร์ สังคมและวัฒนธรรมชุมชนกรณีศึกษา อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 20(2), 147-158.
มงคลรัตน์ มมัดซอและ. (2553). การจัดการพิพิธภัณฑ์เชิงโหยหาอดีต: กรณีศึกษาบ้านพิพิธภัณฑ์. วารสารดำรงวิชาการ, 9(2), 67-80.
มณีรัตน์ กำลังเกื้อ และวรรณนะ หมูหมื่น. (2560). บุญสารทเดือนสิบกับการปรับเปลี่ยนเป็นประเพณีประดิษฐ์. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย,12(41), 35-46.
มณีรัตน์ กำลังเกื้อ. (2561). พิธีกรรมและประเพณีประดิษฐ์สารทเดือนสิบ ตำบล สิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์).
รุ่งนภา ยรรยงเกษมสุข. (2555). การโหยหาอดีต: ความเป็นอดีตในสังคมสมัยใหม่. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 4(2), 59-89.
ศิราพร ณ ถลาง. (2558). “คติชนสร้างสรรค์”: บทสังเคราะห์และทฤษฎี. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
โศจิลักษณ์ กมลศักดาวิกุล, ศุภชัย สิงห์ยะบุศย์, สภาภรณ์ จินดามณีโรจน์ และอำนาจ เย็นสบาย. (2556). ตลาดย้อนยุคสามชุก: การเมืองเรื่องพื้นที่และธุรกิจแห่งการถวิลหาอดีต. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ, 14(2), 67-77.
สกาวรัตน์ บุญวรรโณ และเก็ตถวา บุญปราการ. (2560). พื้นที่ย่านเมืองเก่าตะกั่วป่า: การประกอบสร้างอัตลักษณ์เพื่อการท่องเที่ยวถวิลหาอดีต. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 12(1), 61-77.
สกาวรัตน์ บุณวรรโณ เก็ตถวา บุญปราการ และวันชัย ธรรมสัจการ. (2561). การโหยหาอดีตกับการกลายเป็นสินค้าในมิติการท่องเที่ยวของสังคมไทย. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 13(39), 1-14.
สายชล แก้วบริสุทธิ์. (2555). เทศกาลกินเจหาดใหญ่: พื้นที่ประดิษฐ์เพื่อการท่องเที่ยว. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์).
สารภี ขาวดี. (2559). ประเพณีแซนโฎนตาบูชา จังหวัดสุรินทร์: การประกอบสร้างและบทบาทของประเพณีประดิษฐ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
สิตานันท์ สาลีผลิน และล่ำสัน เลิศกูลประหยัด. (2563). ปัจจัยศักยภาพการท่องเที่ยงเชิงโหยหาอดีต และส่วนประสมการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยว กรณีศึกษา ตลาดย้อนยุคในจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยศรีปทุม, 12(2), 12-24.
สิรัชญา วงษ์อาทิตย์ และยุพาวรรณ วรรณวาณิชย์. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีตของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 10(1), 115-131.
อรรถพล จันทร์ศรีละมัย และปัทมาวดี ชาญสุวรรณ. (2564). ประเพณีประดิษฐ์กับการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม ในงานเทศกาลภูเขาไฟบุรีรัมย์ อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารมนุษยสังคมสาร, 19(1), 21-36.
Hobsbawm, Eric. (1983). Introduction: Inventing Traditions, pp. 1-14. In Hobsbawm, Eric and Terence Ranger (eds.) (1983). The Invention of Tradition. Cambridge: Cambridge University Press.
Kelly, Wiliam W. (1986). Rationalization and Nostalgia: Cultural Dynamics of New Middle-class Japan. American Ethnologist, 13 (November), 603-618.
